سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » جامعه مدرسین حق ندارد بگوید که چگونه فکر کن...

جامعه مدرسین حق ندارد بگوید که چگونه فکر کن

چکیده :رخورد و ستیز با یک نظر و فکری خودش ستیزآفرین می‌شود. آن نظر بیشتر ترویج می‌شود. همین الان در سایت‌های مختلف حرف‌‌های آقای کمال حیدری در حال انتشار است. جامعه‌ی امروز ما هم نگاهش به دهان جامعه مدرسین نیست که ببیند چه می‌گویند، برخی از آنها اشتباهات دیگری هم در برخورد با مرحوم آیت الله صانعی داشتند که بسیار غلط بود، یا در برخورد با آیت الله شریعتمداری که بسیار اشتباه بود، اما نسخه‌پیچی‌های اینچنینی برای جامعه‌ی فکر و فرهنگ بنظر من دارویی مسموم کننده...


گفتگو با حجت‌الاسلام والمسلمین فاضل میبدی

حجت الاسلام والمسلمین فاضل میبدی در مورد بیانیه‌ی اخیر مجمع مدرسین درمورد آیت الله حیدری به انصاف نیوز گفت: من بیانیه را خواندم و باید بگویم که بیانیه‌ی خوبی نبود؛ سرکوب فکر یادآور داستان تفتیش عقاید در قرون وسطاست؛ من هم شخصا برخی آراء آقای حیدری را قبول ندارم، ولی یک انسان اگر فکر و حرفی را قبول ندارد باید پاسخی فکری و منطقی به آن دهد. این نوع برخوردها بنظر من هیج ثواب نیست و ما در اسلام هم داریم که «اگر می‌خواهی با رقیبت هم مجادله کنی، به نحو احسن مجادله کن». این الفاظی که هیچ بویی از اخلاق و حکمت و نحوه‌ی برخورد عقلانی در آنها نیست دور از شان اسلام است.

من این بیانیه را شخصا نمی‌پسندم و بر ین باورم که اگر جامعه مدرسین افکار ایشان را قبول نداشت می‌توانست با ایشان وارد مجادله‌ی علمی شوذ. کسانی کمیته‌ی علمی تشکیل دهند و بگویند این بخش از حرف‌های ایشان به این دلایل اشتباه است. امروز ممکن است ده‌ها حرف در تاریخ و جامعه‌ی ما گفته شود که با مبانی‌مان جور نباشد، ولی اگر بخواهید اندیشه‌ی غلطی را به شیوه‌ای غلط پاسخ دهید خودش می‌شود دوغلط. ما اگر به مسئله‌ی اشتباه پاسخی منطغی دهیم، تعداد غلط‌ها به صفر می‌رسد. نه اینکه دوباره بر روی یک شتباه، اشتباهی مضاعف انجام دهیم.

درثانی؛ جامعه مدرسین حق ندارد بگوید که تو اینجور فکر کن یا اینجور فکر نکن. نسخه‌پیچی برای فکر و اندیشه در شان هیچکس، ازحمله جامعه مدرسین نیست. بله! جامعه مدرسین می‌تواند کمیته فرهنگی داشته باشد که آن کمیته جوابی منطقی دهد؛ داوری در جامعه فکری با عقل است، نه با زور و تحکم و…

او در مورد تاثیر این قبیل برخوردها و بیانیه‌ها بر اصل رواداری در حوزه‌ی قم و فقه شیعی نیز گفت: در حوزه‌ی قم ممکن است برخی موافق یا مخالف باشند؛ اما آن رواداری و تسامح و تساهلی که ما در اسلام سراغ داریم با این مسائل همخوان نیست. به امام صادق (ع) نگاه کنید! کسی مانند «ابن‌ ابی‌العوجاء» هست، ملحد است. در مسیر می‌نشیند و حرف‌هایی الحادی هم می‌زند؛ اما امام صادق هرگز برخورد اینچنینی با او نکرد؛ می‌نشست کنارش و بحث می‌کرد و منطق و دلیل می‌آورد. زمانیکه یکی از شاگردان امام صادق با ابن ابی‌العوجاء برخورد اشتباهی کرد، او به آن شاگرد گفت: «تو مگر شاگرد امام صادق نیستی؟» فرد پاسخ داد «چرا» گفت: «برو و از او بیاموز که چگونه با فکر مخالف برخورد کنی».

مثلا در تاریخ داریم که مرد غیر مسلمانی مرد و مرحوم سید رضی فکرش را هم قبول نداشت ولی در تشییع او شرکت کرد و گفت ایشان فکرش، فکر آزادی بوده و من هم گوش می‌دادم و قبول هم نداشتم؛ احترام به فکرش می‌گذاشت؛ در عرصه‌ی رواداری به فکر احترام می‌گذارند، و بنظر من اسلام هم ما را به همین رویه دعوت کرده است. برخورد و ستیز با یک نظر و فکری خودش ستیزآفرین می‌شود. آن نظر بیشتر ترویج می‌شود. همین الان در سایت‌های مختلف حرف‌‌های آقای کمال حیدری در حال انتشار است. جامعه‌ی امروز ما هم نگاهش به دهان جامعه مدرسین نیست که ببیند چه می‌گویند، برخی از آنها اشتباهات دیگری هم در برخورد با مرحوم آیت الله صانعی داشتند که بسیار غلط بود، یا در برخورد با آیت الله شریعتمداری که بسیار اشتباه بود، اما نسخه‌پیچی‌های اینچنینی برای جامعه‌ی فکر و فرهنگ بنظر من دارویی مسموم کننده است.

او در پاسخ به اینکه تحلیلیش ار بیانیه‌ی آیت الله اراکی چیست، گفت: آقای اراکی اصلا چندان در حوزه مطرح نیست و کسی هم ایشان را خیلی نمی‌شناسد، شما هم ایشان را خیلی مطرح نکنید، ایشان آدمی عادی است که گاها مواضعی تند می‌گیرد، اصلا چندان قابل ذکر نیست؛ ولی جامعه مدرسین در حوزه، هویتی حقوقی دارد و شناخته شده است.»

میبدی در مورد تاثیر این بیانیه‎ها در موارد مشابه در طول سالیان نیز توضیح داد: نتایجی منفی داشته در طول سالیان. ما در تاریخ اسلام اگر بنا بود با افکار اینگونه برخورد کنیم، نه کلامی داشتیم، نه فقهی و نه اصولی. علت اینکه توانسته‌ایم فرهنگی برای خود بیافرینیم به این دلیل بوده است که با افکار مختلف از منظر اندیشه برخورد کرده‌ایم نه ستیزه‌جویانه. البته خوشبختانه این بیانیه‌ها چندان محلی از اعراب ندارد و کسی هم توجهی به آن نمی‌کند. ولی به هرحال کار غلط، غلط است. مگر الان همه‌ی حوزه آقای سید کمال حیدری را قبول دارند؟ ولی کسی اینگونه برخورد نمی‌کند، می‌نشینند مقاله می‌نویسند و بحث می‌کنند. این بنده‌ی خدا هم که ملحدانه برخورد نکرده یا ستیزه‌جویانه برخورد نکرده، بلکه گفته است که «نظر من این است» نظرش این است و باید جوابش را با منطق و استدلال داد. جواب فکر غلط را باید با فکر و اندیشه و منطق درست داد، نه اینکه اگر فکری غلط بود با روشی اشتباه به آن پاسخ دهیم، این رویه تاثیری منفی به‌جای می‌گذارد.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.