سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » دکلرک، آخرین رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید: سیاه‌پوستان بسیار بیشت...

دکلرک، آخرین رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید: سیاه‌پوستان بسیار بیشتر از سفیدپوستان، از تحریم صدمه دیدند

چکیده :مخالفان تحریم معتقدند مسئله‌ی آپارتاید با وضعیت فعلی ایران تفاوت‌های بنیادینی دارد، از جمله این‌که سفیدپوستان در آنجا استعمارگر بودند، تحریم‌ها در اصل منشأ مردمی داشت و حامیان اصلی آن در ابتدا نه قدرت‌های غربی، بلکه جامعه‌ی مدنی در کشورهای مختلف بود و چه بسا رهبران غربی از جمله تاچر و ریگان روی خوشی به اعمال تحریم‌ نشان نمی‌دادند. همچنین هدف از اعمال آن‌ها مشخصا رفع تبعیض‌های نژادی در آفریقای جنوبی بود و نه رفع اختلافات جئوپولیتیک میان...


در مورد نتایج معکوس و خسارت‌های شدید جنگ یا تحریم در عراق، ونزوئلا، سوریه، کره‌ شمالی و… که نه تنها کمکی به استقرار دموکراسی در این کشورها نکرد بلکه بعضا با تقویت جناح‌های تندروتر و جریانات تبه‌کار درون حکومت منجر به تشدید فساد و ناکارآمدی شد، بسیار شنیده‌ایم. اما بسیاری از موافقان تحریم معمولا با اشاره به نقش تحریم‌ها در پایان آپارتاید در آفریقای جنوبی، اعمال تحریم علیه کشورهای مختلف از جمله ایران را تجویز و توجیه می‌کنند.

مخالفان تحریم معتقدند مسئله‌ی آپارتاید با وضعیت فعلی ایران تفاوت‌های بنیادینی دارد، از جمله این‌که سفیدپوستان در آنجا استعمارگر بودند، تحریم‌ها در اصل منشأ مردمی داشت و حامیان اصلی آن در ابتدا نه قدرت‌های غربی، بلکه جامعه‌ی مدنی در کشورهای مختلف بود و چه بسا رهبران غربی از جمله تاچر و ریگان روی خوشی به اعمال تحریم‌ نشان نمی‌دادند. همچنین هدف از اعمال آن‌ها مشخصا رفع تبعیض‌های نژادی در آفریقای جنوبی بود و نه رفع اختلافات جئوپولیتیک میان دولت‌ها.

جدای از استدلال‌های موافقان و مخالفان تحریم، اف. دبلیو. دکلرک، آخرین رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید که خود در فروپاشی نظام آپارتاید در آفریقای جنوبی نقش موثری ایفا کرده بود و به همین دلیل، در کنار نلسون ماندلا جایزه‌ی نوبل صلح را دریافت کرد، در گفت‌وگویی اعمال تحریم‌ها را موجب به تاخیر افتادن اصلاحات در این کشور ارزیابی کرده است.

هشت سال پیش، کریم سجادپور (از موقوفه‌ی کارنگی برای صلح بین‌المللی) با اف. دبلیو. دکلرک گفت‌وگویی انجام داد که پاسخ‌های دکلرک در آن گفت‌وگو درباره‌ی تاثیرات تحریم‌های اقتصادی بر آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید، حاوی نکات حائز اهمیتی است.

اکنون که تحریم‌های اقتصادی آمریکا شامل تحریم تمام بانک‌های ایران نیز شده است، سخنان دکلرک درباره‌ی اثرات مخرب تحریم‌ها بر جمعیت سیاه‌پوست آفریقای جنوبی، می‌تواند برای مخاطب ایرانی نیز دربردارنده‌ی نکاتی باشد.

متن این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید:

آیا تحریم، نتیجه‌بخش است؟

 

گذارها

گفت‌وگوی کریم سجادپور (از موقوفه‌ی کارنگی برای صلح بین‌المللی) با اف. دبلیو. دکلرک، آخرین رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید

ترجمه‌ به فارسی: سپیده جدیری

کریم سجادپور: می‌خواهم از شما سوالی نیز درباره‌ی دیدگاه‌هایتان در مورد تحریم – به عنوان یکی از ابزارهای سیاست‌ورزی – بپرسم. پیش‌تر گفته بودید که تحریم‌ها بر محاسبات و تصمیم‌گیری‌های شما تاثیر گذاشته و تا آخرین روزها هم باعث لطمه‌هایی شده بود. امروز، تحریم، سیاستی کلیدی است که در مورد ایران اعمال می‌شود تا ایران را متقاعد کند از بلندپروازی‌هایش در زمینه‌ی هسته‌ای‌ دست بردارد. در کل، نظر شما درباره‌ی تحریم به عنوان یک ابزار سیاست‌ورزی چیست و از نظر شما کدام تحریم‌ها برای آفریقای جنوبی محنت‌بارترین بودند؟

 

دکلرک: ساده بگویم: تحریم‌ها از نظر من جایگاه محدودی در دیپلماسی بین‌المللی یا اعمال فشار دارند. در مورد آفریقای جنوبی، بله تحریم‌ها نقش داشتند. بگذارید ابتدا اعتراف کنم که تحریم‌ها به ما خسارت‌های زیادی زد. تحریم‌های اقتصادی لطمه‌های شدیدی به ما وارد کرد و رشد اقتصادی را در آفریقای جنوبی متوقف کرد اما سیاه‌پوستان بسیار بیشتر از سفیدپوستان، از تحریم صدمه دیدند. این تحریم‌ها نه تنها به آنهایی که قرار بود تحریم، یاری‌گرشان باشد کمکی نکرد، بلکه به آنها بسیار بیشتر از آن گروهی که قرار بود هدف و قربانی تحریم باشد، آسیب زد. نکته‌ی دوم این است که تحریم‌ها در آن دوران باعث به تعویق افتادن اصلاحات در آفریقای جنوبی شد. در مورد ما، بزرگ‌ترین عامل تغییر – که از خیلی نظرها اصلا با آپارتاید سازگار نبود و جور درنمی‌آمد – رشد و توسعه‌ی اقتصادی‌مان بود. رشد و توسعه‌ی اقتصادی، جنبشی در تحصیل سیاه‌پوستان به وجود آورد. رشد و توسعه‌ی اقتصادی باعث شد دانشگاه‌های بسیار زیادی برای سیاه‌پوستان تاسیس شود. تا دهه‌ی ۱۹۹۰ تعداد دانشجویان سیاه‌پوست در آفریقای جنوبی بیشتر از تعداد دانشجویان سفیدپوست شده بود. اما تحریم‌های اقتصادی، شرایط اقتصادی ما را پیچیده کرد. باعث شد شش و نیم بمب اتم بسازیم. باعث شد هزینه‌ی بالایی را صرف تاسیس کارخانجات تولید لاستیک مصنوعی کنیم. آن همه پول و میلیاردها و میلیاردها سرمایه‌ای که به پای برنامه‌ی تولید سلاح هسته‌ای، برنامه‌ی غنی‌سازی اورانیوم، برنامه‌ی تولید لاستیک و خرید نفت با قیمت بالا صرف شد، همه‌اش می‌توانست در توسعه‌ی بیشتر کشور به کار گرفته شود. سومین جنبه‌ی منفی تحریم‌ها این بود که ملت آفریقای جنوبی را به درون‌گرایی سوق داد. حالا که جهان به ناگهان از آنها روی گردان شده بود، مردم دست در دست هم دادند و به اصطلاح، در حالت تدافعی فرو رفتند و گفتند: آمریکا کیست که به ما بگوید چکار باید بکنیم؟ آنها مسائل ما را نمی‌فهمند.

اگر تحریم‌ها نتوانند یک کشور را خفه کنند، کشورها راه‌ها و ابزارهایی را برای دور زدن آن تحریم‌ها پیدا خواهند کرد. معتقدم اگر تحریم‌ها موفق نشوند در دو سه سال اول به هدفی که برای آن وضع شده‌اند برسند، موضوع باید مجددا بررسی شود و باید  به این نیز اعتراف شود که تحریم‌ها در ایجاد تغییری که با نیت آن وضع شده بودند، شکست خورده‌اند.

 


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.