سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » اگر ما بودیم به چه کارهای نکرده ایی که اعتراف نمی کردیم؟!- آنچه بر خود نمی پسندی بر د...

اگر ما بودیم به چه کارهای نکرده ایی که اعتراف نمی کردیم؟!- آنچه بر خود نمی پسندی بر دیگران‌مپسند!

چکیده :در موضوع اقرار و اعتراف، مراجع و فقهای بزرگ این روایت را نقل کرده اند که؛ "زنی باردار در نزد خلیفه دوم اقرار به زنا کرد و خلیفه دستور داد تا او را رجم کنند. حضرت امیر علیه السلام با اطلاع از این ماجرا، به خلیفه فرمود: تو بر خود این زن قدرت و سلطنت داری و بر او حکم می کنی، ولی تقصیر طفلى که در شکم دارد چیست و چرا او را به قتل می رسانی؟ خلیفه پاسخ داد: او زناکار...


حسین جعفری

اخیراً کلیپی دیدم در خصوص اعتراف گیری در زندان های عقیدتی و بررسی جهانی و کیهانی پرونده آباء و اجدادی متهم برای افشای نیمه پنهان آنها و صدور حکم اعدام بدلیل اقرار متهمان!!، مناسب دیدم تا نظر برخی از مراجع و فقهای شیعه معاصر را بطور مختصر تقدیم کنم تا خوانتده زیرک، بدون هیچ شرحی؛ نقاط وفاق و افتراق شان را بدست آورده و در نا گفته ها تامل نماید!!

در موضوع اقرار و اعتراف، مراجع و فقهای بزرگ این روایت را نقل کرده اند که؛ “زنی باردار در نزد خلیفه دوم اقرار به زنا کرد و خلیفه دستور داد تا او را رجم کنند. حضرت امیر علیه السلام با اطلاع از این ماجرا، به خلیفه فرمود: تو بر خود این زن قدرت و سلطنت داری و بر او حکم می کنی، ولی تقصیر طفلى که در شکم دارد چیست و چرا او را به قتل می رسانی؟ خلیفه پاسخ داد: او زناکار است!

على علیه السلام فرمود:
فَلَعَلَّکَ انْتَهَرْتَهَا أَوْ أَخَفْتَهَا؟ قَالَ: قَدْ کَانَ ذَلِکَ، فَقَالَ أَوَ مَا سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ، یَقُولُ: ” لَا حَدَّ عَلَى مُعْتَرِفٍ بَعْدَ بَلَاءٍ ، إِنَّهُ مَنْ قَیَّدْتَ أَوْ حَبَسْتَ أَوْ تَهَدَّدْتَ فَلَا إِقْرَارَ لَهُ “؟ قَالَ: فَخَلَّى عُمَرُ سَبِیلَهَا ، ثُمَّ قَالَ : عَجَزَتِ النِّسَاءُ أَنْ تَلِدَ مِثْلَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ، لَولَا عَلِیٌّ ، لَهَلَکَ عُمَرُ .

شاید (چه بسا) او را برای اقرار تحت فشار قرار داده ایی، مگر از رسول خدا نشنیده ایی که فرمود:

“بر کسی که بعد از دستگیری اعتراف کند حد جاری نمی شود، همانا هر کسی را دستگیر یا زندانی و یا تهدید کنید، اقرارش ارزش ندارد.

بالاخره خلیفه آن زن معترف را آزاد کرد و گفت: عجزت النساء ان تلد مثل على بن ابیطالب لولا على لهلک عمر. [لطفاً در کلمه ی ” لعل- شاید” تامل کنید!]
بنظر می رسد فقهاء عظام با توجه و استناد به این نوع احادیث در خصوص اقرار در زندان فتوا داده اند!

نظر مراجع همسو:

۱-آیت الله منتظری صریحاً فتوا داده: “تحمیل اعتراف به امور خلاف واقع به‏ ویژه در زندان نزد شرع و عقل و عقلاء جهان‏ محکوم و بی ارزش است، و بر حسب اخبار معتبره وارده از اهل بیت عصمت و طهارت ( ع ) اقرار و اعتراف در زندان یک ذرّه اعتبارشرعى و قانونى ندارد و نمی تواند ملاک حکم باشد.(وسائل، کتاب الاقرار، باب ۴ و ابواب حدالسرقه، باب ۷).

۲-آیت الله وحید خراسانی” در ضمن مباحث درس خارج فقه خود اعلام کرد: اقرار و اعتراف کسی که در زندان است، اعتبار ندارد و اگر قاضی صرفا به استناد آن قضاوت کند و حکمی دهد، آن قاضی از اهلیت و صلاحیت قضاوت ساقط می شود. همچنین اگر شخصی تهدید شود، اقرار او اثر ندارد.”

۳-آیت الله صانعی: “بر همه واضح است این اعترافات حداقل به علت زندانی بودن متهمین و شرایط خاص آنها از نظر شرعی، قانونی و عقلائی هیچ گونه ارزشی نداشته و ندارد.”

نظر متفاوت:
مقام رهبری: “اینکه بگویند در دادگاه درباره‏ ى خودش اگر اعترافى کرد، حجت نیست، این حرف مهملى است، حرف بی ارزشى است؛ نه، هر اقرارى، هر اعترافى، شرعاً، عرفاً و در نزد عقلا در یک دادگاه در مقابل دوربین، در مقابل بینندگان میلیونى که متهم علیه خود بکند، این اعتراف مسموع است، مقبول است، نافذ است.”

یک یادآوری اخلاقی:
بینی و بین الله تامل کنیم؛ اگر ما را هم در شرایط خاص نگه دارند و ملزم به اقرار کنند به چه کارهای کرده و نکرده ایی اقرار می کنیم؟

تعبیر دقیقی از امام علی (ع)نقل شده که فرمود؛ ” الدهرُ یَومان : فیَومٌ لَکَ و یَومٌ علَیکَ ، فإذا کانَ لکَ فلا تَبطَرْ ، و إذا کان عَلیک فلا تَحزَن ، فَبکِلَیهِما سَتختبرُ .
روزگار دو روز است؛ روزى به کام تو و روزى به زیان تو. چون به کامِ تو بود، سرمست مش! و و چون به زیان تو بود، غمناک مباش؛ زیرا هر دو مایه آزمایش توست.” بلی، آنچه بر خود نمی پسندیم بر دیگران ‌مپسندیم! تصور نکنیم امروز که روز سرمستی است می توان با قدرتی رها و مطلق از هر قید و بندی حکم راند و البته در سویه دیگر ماجرا نیز باید گفت؛ این نیز بگذرد!


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.