سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

در سوگ مرجعی متفاوت

چکیده : انحراف از ارزش ها و شعارهای انقلاب،گسترش فساد و تورم، مهجور ماندن آرمان های امام و یاران اصیل وی، دغدغه همیشگی او بود. او با دفاع از حقوق ستمدیدگان و حمایت از زندانیان، بیت خود را پناهگاهی برای آزادی خواهان ساخت. در این راه محنت کشید و آزار و بی مهری و اهانت را به جان خرید. همواره با مردم همراه ماند و تا پایان از همراهی و همدلی با حصر شدگان باز نایستاد....


سیدعلی میرموسوی

فقیهی از تبار نواندیشان و مرجعی از خیل آزادگان دیده برجهان بربست و رخت از عالم خاک برکشید. در گذشت او ضایعه ای برای روحانیت ومردم به ویژه آزادی خواهان و نواندیشان بود. آیت الله صانعی فقیهی نواندیش و آزاده بود که به نیازهای واقعی زندگی انسان، حقوق بشر و دردهای او توجه داشت، از این رو کارنامه ای متفاوت برجای گذارد.

او فقه را بسان دانشی برای تنظیم عادلانه مناسبات زندگی و کاهش دردهای بشری می نگریست و به رابطه فقه و زندگی بسیار اهمیت می داد. نزد او مقاصد شریعت بیش از ظواهر آن ارزش داشت و در استنباط فقهی اش به عقل و بناء عقلا بها می داد. او در پی احیای سنتی در فقه بود که نقش عقل را در اجتهاد تقویت می کرد، از این رو به آثار فقیهانی همچون سید محمد باقر درچه ای توجهی ویژه داشت.

او با شیوه ای فقهی به حل مشکلات اجتماعی می اندیشید و عدالت را در چارچوب فهم عرفی از آن، قاعده اصلی استنباط می دانست؛ قاعده ای که مطهری همواره بر آن تاکید و از مهجور ماندن آن نزد فقیهان گلایه داشت. او براین أساس به بازنگری در احکام شرعی و فتاوای فقهی پرداخت و شجاعانه فتواهایی صادر کرد که زیستی همسو با اقتضاءات و نیازهای جهان جدید را تسهیل می کرد.

اجتهاد وی رنگ و بوی حقوق بشر داشت و احکام ناسازگار با آن را تعدیل و اندک ساخته بود. به جرات می توان گفت نزد وی نفی تبعیض از اصول مهم استنباط بود. او با نگاهی مثبت به جایگاه و ارزش زن، گام هایی مهم در نفی تبعیض جنسی و شناسایی حقوق زنان برداشت که برابری در قصاص، دیه و میراث و افزایش سن بلوغ شرعی دختران، نمونه ای از آن ها بود.

احساس مسئولیت نسبت به سرنوشت جامعه و نگرانی نسبت به دردهای مردم وجهی دیگر از شخصیت آن بزرگوار بود. او نسبت به بی عدالتی و ستم بی تفاوت نبود و در سایه پیوند و ارتباط با طبقات گوناگون جامعه در جریان دردهای آنان قرار می گرفت و خیرخواهانه به حکومت یادآور می شد. انحراف از ارزش ها و شعارهای انقلاب،گسترش فساد و تورم، مهجور ماندن آرمان های امام و یاران اصیل وی، دغدغه همیشگی او بود. او با دفاع از حقوق ستمدیدگان و حمایت از زندانیان، بیت خود را پناهگاهی برای آزادی خواهان ساخت. در این راه محنت کشید و آزار و بی مهری و اهانت را به جان خرید. همواره با مردم همراه ماند و تا پایان از همراهی و همدلی با حصر شدگان باز نایستاد.

سیمای اخلاقی او نیز متفاوت می نمود. دوری از تشریفات مرسوم بین برخی عالمان و فروتنی و ساده گیری در برخورد با دیگران، بحث و گفتگو با او را آسان می کرد. صفا و سادگی که در سلوک و رفتار او موج می زد، چهره ای مردمی از وی به نمایش می گذارد که از کبر و خود بزرگ بینی خود داری می ورزد. در فراگیری دانش و بحث و گفتگوی علمی خستگی ناپذیر بود و با رویی گشاده از پرسش استقبال می کرد.

اینک او در میان ما نیست، ولی تفاوت هایی که از خویش برجای نهاد، نام و یاد او را همواره زنده نگاه خواهد داشت. بر روح پاک او درود می فرستیم ، با یاد وی در سوگ می نشینیم ، درگذشت آن راد مرد وارسته و مرجع بزرگ را به فرزندان، عزیزان، شاگردان و دوست داران وی تسلیت می گوییم و آمرزش و آرامش او را از خداوند مهربان طلب می کنیم.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.