سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

ترکیب پیاز و رأس هرم قدرت

چکیده :نظام های سیاسی که به شکل های توتالیتری ترکیب پیاز اداره می شوند،رابطه ای دو پهلو با آزادی و حکومت مبتنی بر ارادهٔ مردم دارند.این نظام ها مدعی تشکیل حکومتی فراتر از هر نوع حکومت های مبتنی بر آراء مردم هستند و چنین می پندارند که ساختار ارائه شده آنان از حکومت، بسیار مطلوب تر از آن چیزی است که حکومت های دموکراتیک داعیه آن را دارند:مانندقانون نظارت استصوابی شورای نگهبان ،و یا اصلاح قانون جدید انتخابات ریاست جمهوری در دست مجلس یازدهم جمهوری اسلامی...


کلمه – حسن ماکیانی

رأس هرم قدرت، یعنی اینکه شخص در رأس هرم قدرت قرار می گیرد و همهٔ کارها به او منتهی می شود و در کف هرم ، مردمی قرار می گیرند که هیچ گونه اختیاری از خود ندارند و آنچه را که آن یک نفر تجویز می کند، تمام مجبور به انجام فرامین او هستند؛دولت، مجلس ، قانون و آنچه که هست به معنای آن یک نفر است،اوست که دولت و قانون در وجودش تجلی پیدا می کند و بدون او هیچ چیز معنا ندارد؛ و مردم نیز همگان بدین امر واقفند که بدون اذن او نمی توانند سخنی بگویند و یا عملی انجام دهند،واگر هم انجام دهند نتیجه ای دردناک در انتظار آنهاست.و آنچه که او بخواهد در نهان انجام دهد برای مردمی که بر اثر وجود زور مطلق ،و ریاکاری به بی تفاوتی مبتلا گشته اند،از هیچ اهمیتی بر خوردار نیست که او بخواهد در نهان چه کند.

خانم هانا آرنت، تر کیب رأس هرم قدرت را از ویژگی های یک نظام توتالیتر می داند،که نام «ترکیب پیاز» را بر آن می نهد.به نظر ایشان: بر خلاف رژیم های استبدادی و اقتداگر، تصویر ساخت و ترکیب پیاز برای حکومت وسازمان توتالیتر مناسب به نظر می رسد؛ در این نوع ترکیب،رهبر در نوعی فضای خالی مرکز پیاز قرار می گیرد و هرکاری را که بخواهد می کند- خواه دستگاه حکومتی را همچون سلسه مراتبی اقتداگرا، یکپارچه بسازد یا مانند حاکم مستبد، زیر دستان خود را سرکوب نماید-و از درون انجام می دهد، نه از بیرون یا بالا.همهٔ اجزای بی شمار دیگر جنبش-سازمان های رهبری، انواع گوناگون انجمن های حرفه ای،دیوان سالاری حزبی،گروه های نخبگان و سازمان های پلیسی-به نحوی با یکدیگر ارتباط دارند که هر کدام از آن ها از یک سو نمای بیرونی یک گروه و از سوی دیگر مرکزی برای گروه دیگر است،یعنی هر گروه نقش جهان عادی بیرونی برای یک لایه، و نقش رادیکالیسم افراطی را برای لایهٔ دیگر ایفا می کند.(هانا آرنت ، میان گذشته و آینده).

نظام های سیاسی که به شکل های توتالیتری ترکیب پیاز اداره می شوند،رابطه ای دو پهلو با آزادی و حکومت مبتنی بر ارادهٔ مردم دارند.این نظام ها مدعی تشکیل حکومتی فراتر از هر نوع حکومت های مبتنی بر آراء مردم هستند و چنین می پندارند که ساختار ارائه شده آنان از حکومت، بسیار مطلوب تر از آن چیزی است که حکومت های دموکراتیک داعیه آن را دارند:مانندقانون نظارت استصوابی شورای نگهبان ،و یا اصلاح قانون جدید انتخابات ریاست جمهوری در دست مجلس یازدهم جمهوری اسلامی ایران!

حکومت توتالیتری رأس هرم قدرت (ترکیب پیاز)نیاز به تأیید توده ها در صحنه دارند،که هر از چندگاهی توسط نظام سیاسی برای صحه گذاشتن بر اعمال «رهبر»یاحزب منحصر به فرد، که مدعی نمایندگی اراده عمومی در حکومت یا جامعه هستند،به نمایش می گذارند.اگر چه نبایستی از نظر دور داشت که شرایط تاریخی،چارچوبه های ملی و اجتماعی،مواضع ایدئولوژیکی و اهداف،می توانند متفاوت باشند،اما آنچه که مهم است اینکه در نهایت مخرج مشترک توتالیتاریسم ها را باید در شیوه ها و اعمال حاکمیت، و تکنیک های سلطه جستجو و پیدا کرد.

این نظام ها در عین اینکه ایدئولوژی و روبنای ساختار خود را شکل والاتر و قطعی تر از آزادی برای مردم می دانند، اما پیامدهای عملی آن ها در واقع الغای آزادی های فردی،اجتماعی و سیاسی و نفی هرگونه فعالیت خارج از چارچوب حکومت و رژیم سیاسی است.

در توتالیتاریسم(ترکیب پیاز) ،حکومت در انحصار مطلق یک رهبر یا پیشوا،یا یک حزب،یا یک گروه سیاسی است ،که این حاکمان برتر به خود آرایه خطاناپذیری می بندند،و خواستار نوعی ستایش مذهبی از سوی مردم و توده ها هستند و می خواهند از نظر مردم بالخصوص توده، به آن مقام و جایگاهی برسند که هیچ گاه افراد جامعه حتی تصور دستیابی به آن گونه جایگاه را در ذهن خود نیز نپرورانند.از نظر آنان حزب یا رهبر مطلق همیشه برحق است وهیچ شخصی حق انتقاد از آن را ندارد.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.