سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

خانم دکتر! آقای دکتر!

چکیده :چندین دهه است که انواع و اقسام دانشگاههای آزاد و پیام نور و غیر انتفاعی و ... در تمام شهرها و روستاهای دور و نزدیک ایران تاسیس شده و به همه افراد جامعه که لزوما نه استعداد و نه علاقه چندانی به علم و دانش دارند در ازای پرداخت پول، مدرک می دهند. این کارخانه های مدرک سازی، فارغ التحصیلان خود را دلخوش به تکه کاغذی می کنند که این روزها دیگر حتی برای پیدا کردن شغل هم به کار نمی...


مژگان باقری

در ترم اول دوره ارشد استادی داشتیم که برای درس مورد نظر ( روش تحقیق در علوم اجتماعی) به جای این همه کتاب پرمحتوا نوشته نویسندگان داخلی، کتابی از یک نویسنده ناشناس خارجی معرفی کرد فقط به این دلیل که متر جم آن کتاب، خودش بود. اما جالب آنکه روی جلد کتاب اسم و فامیل نویسنده بدون هیچ پیشوندی نوشته شده بود و اسم و فامیل مترجم با پیشوند دکتر! و ما با تعجب از خود می پرسیدیم چه لزومی داشته که عنوان دکتر با این فونت سیاه نوشته شود؟ دانشجویان به شوخی می گفتند حتما مترجم کتاب از نویسنده آن باسوادتر بوده است!
این خاطره که مربوط به سالها قبل است با مصاحبه اخیر نماینده ایلام برایم تداعی شد. ایشان در یک برنامه تلویزیونی به مجری تذکر داد که او را با عنوان دکتر خطاب کند.

چندین دهه است که انواع و اقسام دانشگاههای آزاد و پیام نور و غیر انتفاعی و … در تمام شهرها و روستاهای دور و نزدیک ایران تاسیس شده و به همه افراد جامعه که لزوما نه استعداد و نه علاقه چندانی به علم و دانش دارند در ازای پرداخت پول، مدرک می دهند. این کارخانه های مدرک سازی، فارغ التحصیلان خود را دلخوش به تکه کاغذی می کنند که این روزها دیگر حتی برای پیدا کردن شغل هم به کار نمی آید. اما این افراد که خود بهتر و بیشتر از هر کسی می دانند که بهره ای از علم و دانش نبرده اند سعی می کنند با عنوان دهن پر کن دکتر، خود را صاحب فضیلت نشان دهند.

فارغ التحصیلی من در دوره ارشد تقریبا مصادف بود با جنبش سبز. همان زمان که مردم در خیابان ها خطاب به احمدی نژاد فریاد می زدند: دکتر! برو دکتر.
و من دکتر!!! احمدی نژاد را می دیدم که نه تنها از اخلاق و جوانمردی و فضایل انسانی به دور است و در مناظرات تلویزیونی با وقاحت هر چه تمام تر نسبت به مدرک خانم زهرا رهنورد شک و شبهه ایجاد می کند بلکه حتی خزانه لغاتش در حد یک دانش آموز ابتدایی هم نیست و ادبیاتش بیشتر شبیه بی سوادترین مردم کوچه و خیابان است. همان زمان بود که نسبت به واژه دکتر آلرژی پیدا کردم و با وجود اصرار دوستان مبنی بر شرکت در آزمون دکترا، از این کار سر باز زدم. زیرا متوجه شدم که مدرک دکترا نیز مانند سایر چیزهایی که در این مملکت لوث شده و ارزش خود را از دست داده است، دیگر بیانگر میزان سواد و فهم و شعور فرد و حتی نشان دهنده زحمتی که یک فرد باید برای به دست آوردن این مدرک بکشد نیست. شما کافی است اراده کنید که دکترا بگیرید سپس موسسه مورد نظر را پیدا و مقدار پولی را که باید پرداخت شود فراهم کنید. آن وقت این مدرک دکترا چه تناسبی دارد با مدرک کسانی که برای رسیدن به آن سالها زحمت کشیده و دود چراغ خورده اند و با تلاش شبانه روزی خود گامی در جهت پیشرفت دانش و درمان دردها و رنجهای بشر برداشته اند؟

این روزها همه دکتر شده اند. در هر شبکه تلویزیونی انواع و اقسام دکترهای ریز و درشتی را می بینید که به عنوان کارشناس در مورد همه مسائل نظر می دهند. مجلس پر است از این دکترها. سازمانها و ادارات و وزارتخانه ها نیز از این دکترها کم ندارند، اما نظرات، گفتار و ادبیاتشان آنقدر نازل و بی مایه است که به سختی می توان باور کرد که آنها حتی ده کتاب را به طور کامل خوانده و فهمیده باشند. من حتی شک دارم که بسیاری از آنها بتوانند یک متن فارسی را درست و بدون تپق زدن بخوانند.

اصولا شما چند نویسنده، شاعر، مورخ، دانشمند و مخترع می شناسید که مدرک دکترا داشته باشند؟ چند درصد از افرادی که گامی مثبت در جهت پیشرفت بشر برداشته اند فارغ التحصیل دانشگاه بوده اند؟ چرا مدرک اینقدر برای ما ایرانیان مهم است؟ این ویروس خطرناک مدرک گرایی توسط کدام نهادهای مافیایی به جان ملت ایران افتاده؟
همین الان هزاران رساله دکترا در کتابخانه های تمام دانشگاههای کشور خاک می خورد. گذشته از اینکه بیشتر اینها کپی برداری از روی یکدیگر است، آیا متن این رساله ها غیر از استفاده در پایان نامه ها و رساله های دیگر، کاربرد دیگری هم دارد؟! آیا ارزش نظری یا عملی دارد؟ این رساله ها جز اینکه به صاحبان خود عنوان دهن پر کن دکتر داده اند چه سود دیگری دارند؟ آیا صاحبان این رساله ها به اندازه مدرکشان سواد دارند؟

سرکار خانم دکتر سارا فلاحی، نماینده محترم مردم ایلام! امیدواریم مدرک دکترای شما نه مثل مدرک بیشتر مسئولین کشور جعلی باشد و نه از دانشگاههای بی مایه ای که مثل قارچ سر از زمین بیرون آورده اند به دست آمده باشد. اما بیشتر امیدواریم که به اندازه مدرکتان کتاب بخوانید، به اندازه مدرکتان بنویسید، متن سخنرانی ها و نطق های پیش از دستورتان در حد یک دکتر باشد و از مدرکتان برای بهبود وضعیت مردم شهرتان استفاده کنید.
چهار سال دیگر مردم شهرتان حق دارند بپرسند تفاوت دکترای شما با فوق لیسانس دیگر نمایندگان چه بود؟/ جامعه نو


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.