سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » به بهانه سالروز شهادت امام باقر (ع)؛ امام باقر(ع) و “حس مسئولیت” و شرمندگی ما !...

به بهانه سالروز شهادت امام باقر (ع)؛ امام باقر(ع) و “حس مسئولیت” و شرمندگی ما !

چکیده :آیا امروز که جامعه درگیر مستقیم بیماری کروناشده،ماازحاکمان و مسئولان، روحانیان ، بازاریان و.. چنین "حس مسئولیتی" میبینیم ؟ و یا خدا نخواسته عده ای که در واقع "کاسبان کرونا" هستند به دنبال آمال خود در "نام داشتن و نان داشتن" هستند...


هادی سروش

بدون شک شیخ اجل سعدی از نامداران عرصه شعر و فرهنگ و معرفت است ، اما از آنجا که معصوم نیست گاهی برخی کلمات در آثار اوست که نیاز به تصحیح و یا توجیه دارد .
یک نمونه اش چنین است :
[چندین چراغ دارد و بیراه می رود
بگذار تا بیفتد و بیند سزای خوایش]

اگر این بیت ؛ داروی بی حسی به جامعه در قبال مسئولیت هایش باشد ، قطعا قابل قبول نیست و مردود است.

درس بزرگ دین که از زبان امام باقر (ع) به ما رسیده بر خلاف این ذهنیت است .
ایشان فرمود:
«آزمون ما با این مردم بسیار دشوار است، برای اینکه ما اینها را دعوت کنیم نمیآیند،اگرهم رها کنیم ؛راهی غیر از این نیست! بَلِیَّهُ النَّاسِ عَلَیْنَا عَظِیمَه ٌ إِنْ دَعَوْنَاهُمْ لَمْ یُجِیبُونَا وَ إِنْ تَرَکْنَاهُمْ لَمْ یَهْتَدُوا بِغَیْرِنَا» (فقیه ۴۰۵/۴)

یعنی ما نمی‌توانیم بخاطر برخی مخالفت ها و دشمنی ها و یا فریب خوردن ها ، بگوییم :
«بگذار تا بیفتد و ببیند سزای خویش»

ماشیعیان در رابطه با “حس مسئولیت” در مورد مسائل مهم جامعه ، شرمنده ایم!
امام پنجم ما حضرت باقر(ع) چه حس مسئولیتی داشت و چه غصه دار بود نسبت به جامعه،و از ما چه حس مسئولیتی خواست، و ما کجائیم؟

دو نمونه مهم‌ در “حس مسئولیت”؛

۱ ) “حس مسئولیت” در مواجه با مشکلات اقتصادی جامعه

درس امام پنجم این است ؛ما نمیتوانیم‌ نسبت به درد فقر و بیکاری مردم بی تفاوت باشیم.
چقدر بد هستند مردم در معضل معیشت استخوان خورد کنند و برخی درس استقلال طلبی و روزه گرفتن بدهند!
ویامردم در خوف وهراس آینده فرزندان خودباشند و برخی بدون ارائه راهکار و توجه به آمارهای علمی ، مدعیِ افق روشن باشند!
برای افکار عمومی که پایشان زیر چرخ معیوب معیشت گیرکرده و له شده ، قابل پذیرش نیست.

“حس مسئولیت” را باید از امام باقر آموخت که برای بهبود معیشت چگونه وارد عمل میشد؟
امام باقر(ع)دست درجیب میکند وبه نیازمندکمک میکند، که نمونه اش اسود بن کثیر است که میگوید: تهیدست شدم و دوستانم به من رسیدگى نکردند. نزدامام باقر(ع)رفتم وازنیازمندى خود و جفاى برادران شکوه کردم،آنحضرت فرمود:
“بدبرادرى است آن برادرى که به هنگام ثروت وتوانمندى، حالت رابپرسد وتو را درنظرداشته باشد،ولى زمانیکه نیازمند شدى، به سراغت نیاید! سپس امام به خدمتکارش دستور داد تا هفتصد درهم به من داد، و فرمود: این مقدار را خرج کن وتمام شد و نیاز داشتى باز مرابا خبر ساز.. ؛ – بئس الأخ أخ یرعاک غنیّا ویقطعک فقیرا !..”(ارشادمفید)

نکته ای جالبی است که ما در جامعه معضل معیشت داریم و بنا به ضرورت های ادعا شده کمک به بیرون از کشور میکنیم ، اما همان کمک شده ها در موقع حساس، عقب میکشند و از هر گونه کمکی سرباز میزنند ! به تعبیر امام باقر “بدبرادرانی هستند”!

امام باقر برای کارا بودن این “حس مسئولیت” ، راهنمایی به برخورد مناسب و محترمانه با یکدیگر میکند و میفرماید:
“صلاح همه ؛ همزیستی و زندگی مشترک است.”(البیان والطیبین)
خوب ؛ این بیان امام باقر(ع) فقط مربوط به روابط شخصی میان دویاسه نفرنیست بلکه درروابط بین الملل واقعا راهگشاست مگر امکان دارد کشوری با دنیا روابط تیره مانند اتهام‌و توهین داشته باشد و ترغیب به دعوا کند و شرائط داخلی اش آرام باشد؟

۲) “حس مسئولیت” در قبال سلامت عمومی جامعه در برابر خطر بیماری

خیلی ها مدعی داشتن چنین حسی در برابر بیماری های فراگیر هستند.
اما درستی این ادعا را نباید در شرائط عادی معیارِ”حس مسئولیت” قرار داد ، بلکه سنجش ادعا راباید در شرائط سخت ، مانند شیوع بیماری های واگیردار دید که این مدعیان ، در مورد برگزاری مراسم مذهبی و یا مراسم های عزا و عروسی و یا تشکیل کلاسهای آموزشی و درسی اعم از دولتی و یا انتفاعی ، چگونه موضعی میگیرند ؟

“حس مسئولیت” در مورد سلامت جامعه را در حدیث ذیل ببینید؛
محمدبن مسلم ازشاگردان است امام باقر به امام عرضه داشت:
هنگامی که وبا در منطقه آید ، آیا ما خانه‌نشینی و کناره‌گیری از مردم را انتخاب کنیم؟
حضرت در پاسخ فرمود:
“چه اشکالی دارد که از بیماری فراگیر فاصله و کناره بگیری؟..(مستدرک الوسائل، ج۲ص۹۶)

مهمتر از مفهموم حدیث ؛ نوعِ گویش امام باقر است که نشان از حساسیت بالای ایشان در مراقبت های بهداشتی در کلان جامعه است .

آیا امروز که جامعه درگیر مستقیم بیماری کروناشده،ماازحاکمان و مسئولان، روحانیان ، بازاریان و.. چنین “حس مسئولیتی” میبینیم ؟ و یا خدا نخواسته عده ای که در واقع “کاسبان کرونا” هستند به دنبال آمال خود در “نام داشتن و نان داشتن” هستند ؟!

خوشا بحال آنانکه در درس گرفتن از حضرت باقرالعلوم (ع) در “حس مسئولیت” موفق بوده و بدون مجامله و رودربایسی،وبدون رعایت حال متعصبانِ جاهل ،شجاعانه براساس همان حس مسئولیت شان بر حق پا می فشرند.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.