سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

مسئولیت پذیری شدید سیاسی

چکیده :اما در شرایط اقتصادی پر رونق‌ که با روش‌های مختلف اعم از رپورتاژها و آگهی‌ها و رانت‌ها، سودهای کلان به جیب مالکان رسانه‌ها سرازیر بود آیا کارگران و روزنامه‌نگاران، چیزی از آن سودها عایدشان می‌شد؟ چگونه است که با اولین ضربه‌های بحران و زیان و البته شاید با اولین نشانه‌های کاهش سودآوری، ضررها را بین کارگران و روزنامه‌نگاران توزیع...


سپند ارند

روزنامه شرق چند روزنامه‌نگار را بیکار کرد. اعتماد، شهروند، آتیه، ایلنا و چند رسانه دیگر هم با اولین نشانه‌های بحران اقتصادی اخراج خبرنگاران را در دستور کار قرار دادند؛ هر چند در مورد شهروند و آتیه که از بودجه دولتی ارتزاق می‌کنند مشکل اقتصادی تنها دلیل نبود چه آنکه خبرنگاران نزدیک به مدیریت‌های جدید جایگزین اخراجی‌ها شدند.

با این حال اوضاع خراب اقتصادی به زعم عده‌ای چاره‌ای جز تعدیل نیرو باقی نمی‌گذارد و حالا با همین استدلال اخراج روزنامه‌نگاران شرق هم قابل توجیه به نظر می‌رسد.

اما در شرایط اقتصادی پر رونق‌ که با روش‌های مختلف اعم از رپورتاژها و آگهی‌ها و رانت‌ها، سودهای کلان به جیب مالکان رسانه‌ها سرازیر بود آیا کارگران و روزنامه‌نگاران، چیزی از آن سودها عایدشان می‌شد؟ چگونه است که با اولین ضربه‌های بحران و زیان و البته شاید با اولین نشانه‌های کاهش سودآوری، ضررها را بین کارگران و روزنامه‌نگاران توزیع می‌کنند؟

بارها در این باره نوشته‌ام که در ساز‌و‌کارهای سرمایه‌سالار همواره این گزاره صدق می‌کند که سودها را خصوصی کنید و زیان‌ها را عمومی. در این شرایط در همه عرصه‌های اقتصادی نه توزیع ثروت، که توزیع عادلانه‌ی فقر و زیان را شاهد هستیم.

مواجهه با این وضعیت نه فقط نیازمند تحلیلی اقتصادی که به شدت، رویکردی سیاسی را می‌طلبد. راهکارها در ایران پیچیده‌تر نیز می‌شود وقتی فشارها و زد و بندهای حاکمیتی بر رسانه‌ها، بنگاه‌های اقتصادی و تشکل‌های احتمالی کارگری را کنار هم قرار دهیم.

بی‌ارادگی و بی‌قدرتی فلان تشکل صنفی برای حمایت از هم‌صنفان، بیش از آنکه به متولیان آن مربوط باشد، به ساز و کارهایی بازمی‌گردد که چنین نهادهایی را بی‌خاصیت می‌خواهد، رسانه‌ها را بی‌خاصیت می‌خواهد، مردم را غیرسیاسی و بی‌خاصیت می‌خواهد تا همه چیزشان را معطوف کند به اینکه چگونه سود بیشتر کسب کنند؛ چراغ راه هم برایشان روشن می‌کند: امروز بورس، فردا مسکن، روز دیگر خودرو، ارز، سکه و این داستان همچنان ادامه دارد و چرخه فلاکت نیز در این داستان تکمیل می‌شود. بعد که عده‌ای دیگر از ما اخراج می‌شود تنها به این بسنده می‌کنیم که اوضاع اقتصادی خراب است

اما به قول هاروی برای انجام آن‌چه باید کرد نه‌تنها نیازمند سرسختی و اراده، شکیبایی و زیرکی، بلکه نیازمند مسئولیت‌پذیری شدید سیاسی هستیم، مسئولیت‌پذیری سیاسی‌ای که زاده‌ی خشم نظری است، خشم از آن‌چه که رشد مرکب استثماری با تمامی وجوهِ زندگی انسانی و غیرانسانی بر این کره‌ی خاکی می‌کند.

منبع: اینستاگرام نویسنده


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.