شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.

» بد عمل کردم؟

چهارشنبه, ۳۱ اردیبهشت, ۱۳۹۹

چکیده : متأسفانه، همین رویه در دولت تدبیر و امید نیز به کار بسته شد و تشکیلات پیگیر مسایل ایرانیان خارج، تعطیل و در وزارت خارجه ادغام شد؛ و البته، گمان می کنم، همه خیال های نگران آسوده شد. امروز که جناب ظریف، در راستای حل مشکلات بین المللی کشور، از ضرورت راه اندازی کمپین حمایت ایرانیان خارج از کشور از مواضع و سیاست های جمهوری اسلامی در سراسر جهان، سخن می گویند، دوباره این پرسش تازه می شود که تعطیلی و جمع کردن تشکیلات امور ایرانیان چرا؟


علی شعبانی

سال۱۳۹۱ به اتفاق سرپرست وقت دبیرخانه شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور، پس از مدت ها پیگیری، دیدار اختصاصی با جناب حداد عادل در دفتر فرهنگستان زبان و ادب فارسی داشتیم.

حداد دچار سرماخوردگی و آنفلوآنزای شدید بود. چون سرو تکیده ی نزار، با دست و دستمال، دور دهان را قرنطینه کرده بود و از مصافحه و نزدیک تر شدن مراجعین، پرهیز می داد. اما جالب تر اینکه با آن حال رقت بار، به جای بیتوته در منزل و استراحت برای بهبودی، همچنان مجدانه به وظیفه و ماموریت توجه داشت.

روی پتویی بر زمین نشسته بود، قیام کرد و سلام و احوالپرسی… و عذر عدم مصافحه و… و ما نیر سپاس عطای وقت دیدار و…
هدف دیدار را- توجه مجلس به مساله ایرانیان خارج و برقراری بودجه، بررسی دقیق و رفع ذهنیت های ناصواب مطرح شده، اهمیت موضوع و مزیت هایی که ایرانیان خارج از ابعاد مختلف برای کشور می توانند داشته باشند و… را طرح کردیم.

اما واقعیت این بود که در فضای آن روز، دم گرم ما در آهن سرد سیاستمدارانی که به جای حل مساله، پاک کردن صورت مساله را وجهه همت و تلاش خود قرار داده بودند، اثری نداشت.

متأسفانه، همین رویه در دولت تدبیر و امید نیز به کار بسته شد و تشکیلات پیگیر مسایل ایرانیان خارج، تعطیل و در وزارت خارجه ادغام شد؛ و البته، گمان می کنم، همه خیال های نگران آسوده شد. امروز که جناب ظریف، در راستای حل مشکلات بین المللی کشور، از ضرورت راه اندازی کمپین حمایت ایرانیان خارج از کشور از مواضع و سیاست های جمهوری اسلامی در سراسر جهان، سخن می گویند، دوباره این پرسش تازه می شود که تعطیلی و جمع کردن تشکیلات امور ایرانیان چرا؟

اگر دسترسی می داشتم می پرسیدم جناب وزیر، حسب اظهار دست اندرکاران، جنابعالی بر ادغام دبیرخانه شورای عالی امور ایرانیان خارج در وزارت خارجه پای فشردید تا مقصود حاصل شد. در حالی که بیش از هر کس دیگر واقفید اگر توان انسانی و لجستیک و ارتباطات و منابع مالی و… وزارت امور خارجه به چند برابر فعلی افزایش یابد، باز هم حوزه دیپلماسی ما آنقدر سمن دارد که یاسمن امور ایرانیان در آن گم می شود و در نظر نخواهد آمد! امروز اما به اهمیت این ظرفیت بزرگ سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و دیپلماسی عمومی در عرصه بین الملل توجه کرده و بهره گیری از آن را حلال بخشی از مشکلات می دانید!

بگذریم، غرضم نکته ای در دیدار با حداد بود. در آن دیدار، بنده در موقعیت گفتگو کنندگان اصلی نبودم بلکه سرپرست محترم دبیرخانه شورای عالی امور ایرانیان را همراهی کردم، در فرصتی که داده شد با کسب اجازه از مقام مافوقم، پرسشی خصوصی از ایشان- دکتر حداد- کردم. آن این بود:

– جناب دکتر بنده که اکنون( زمان دیدار) پنجاه سال دارم، از دوره دبیرستان در صفحه داخلی جلد روی کتاب، همواره نام حداد عادل را به عنوان پدیدآورنده، نویسنده و… می دیدم. ما شما را به عنوان شخصیتی فرهنگی و ادبی و علمی می شناختیم و می شناسیم و چیزی جز آن را روا نمی دانیم. چرا با ورود به عرصه سیاست، هم سیاست ورزی را مخدوش و کم بها کردید و هم به جایگاه و شخصیت خود در اذهان، خدشه وارد کردید؟

دکتر حداد- البته با ناخشنودی ولی نه با عصبانیت- گفت: بد عمل کردم؟
گفتم : برداشت من اینگونه است که به ضرر شماست.
گفت: این یک دیدگاه است. کشور از ناحیه تفکرات ناصحیح در معرض آسیب است و باید همه کمک کنیم تا امور به مجاری هدف انقلاب بازگردد.

وداع کردیم. دیدار خوب ولی بی نتیجه بود. او نیز معتقد بود فعالیت های شورای ایرانیان ضرورتی ندارد بلکه ممکن است آثار منفی داشته باشد و بهتر است تلاش ها و منابع به سمت بنیاد سعدی- که ایشان ریاست هیات امناء و مدیریت آن را داشتند- در جهت تقویت زبان فارسی که رکن اصلی هویت ملی ماست، هدایت گردد.

*تیتر انتخاب کلمه است