سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » آنها نگران «میدان» بودند نه قرآن...

آنها نگران «میدان» بودند نه قرآن

چکیده : انسان جدید حق ندارد حتی برای «خونریزی، راهزنی، اختلاس، دزدی و نسل‌کشی» به خشونتی از جنس صلیب و قطع دست و پا متوسل شود. آن کارشناس قرآن اگر برای آمدن به تلویزیون، سوار شتر شد آنوقت حق دارد به تفسیر شتُری از قرآن بپردازد!...


محمدجواد اکبرین

دهها دوست و غریبه، پرسیده‌اند که نظرت درباره حرفهای کارشناس قرآنِ تلویزیون درباره خشونت در آیه ۳۳ سوره مائده چیست؟ بگذارید قبل از پاسخ به این پرسش تکلیف خودمان را با نکته‌ای مهمتر مشخص کنیم.

کتابی را که هم امثال من بتوانند به آن استناد کنند هم داعش، قبل از هر کاری باید از قدرت و حکومت دور کرد. در قدم اول اصلا مهم نیست معنای آیه چه باشد. همین که حکومت بتواند وسط اعتراضات مردم به فقر و فساد، این آیه را به تلویزیون بیاورد یعنی با این کتاب نباید حکومت کرد. بسیاری از مسیحیانی که از میانه‌ی قرن نوزدهم بر «جدایی نهاد دین از نهاد قدرت» تاکید کردند دیندارانی بودند که رنج کلیسایی شدنِ قدرت را چشیده بودند و می‌دانستند «کتاب مقدس» اگر بر کرسی قدرت بنشیند کتاب خطرناکی می‌شود. در قرآن هم به صراحت آمده است که اگر این کتاب به دست ظالمان بیفتد محصولی جز خسارت ندارد. (آیه ۸۲ سوره اِسراء). این ۴۰سال را نیز باید به خاطر سپرد و حکومتِ ایران فردا را از دین دور نگهداشت.

و اما بعد:
این آیه یکی از ۴۰ آیه در قرآن است که موضوعش «فساد در زمین» است. در تمام این ۴۰ آیه اگر بگردید به این ۵ ویژگی درباره «مفسدان فی‌الارض» می‌رسید: کسانی که اهل خونریزی، راهزنی، اختلاس، دزدی و نسل‌کشی‌اند. این آیه خشن‌ترین مجازات را برای این جماعت تجویز می‌کند و حتی می‌گوید باید آنان را به صلیب کشید. اما فراموش نکنیم که تاریخ بشر (پیش از شرایع یهودی، مسیحی و اسلام تا کنون) سه مرحله را در مهار جرم گذرانده: انتقام، مجازات، پیشگیری. اولی عقب‌مانده‌ترین روش است و آخری مدرن‌ترین روش. این آیه‌ی انتقامی، متعلق به مرحله اول است و با محصولات عقلیِ انسان امروز در تضاد است. تاریخ مصرف آیات حقوقی و جزائی در همه‌ی متون مقدس پایان یافته؛ حکمت‌شان را باید خواند و حکم‌شان را باید کنار گذاشت. قرآن کتابِ ایمان است نه کتاب قانون، حتی اگر برای ۱۴۰۰سال پیش قانونگذاری هم کرده باشد. انسان جدید حق ندارد حتی برای «خونریزی، راهزنی، اختلاس، دزدی و نسل‌کشی» به خشونتی از جنس صلیب و قطع دست و پا متوسل شود. آن کارشناس قرآن اگر برای آمدن به تلویزیون، سوار شتر شد آنوقت حق دارد به تفسیر شتُری از قرآن بپردازد! بماند که خودش را لو داد که مسئله‌اش اصلا قرآن نیست؛ آنجا که گفت: «اگر این حکم یکبار اجرا شود [معترضان] بعدی غلط می‌کنند به میدان بیایند». او و کسانی که او را پشت دوربین نشاندند نگران «میدان» بودند نه نگران قرآن.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.