شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : حسام الدین آشنا، مشاور رئیس جمهور، می گوید: "گفته‌اند مسئول در این زمینه شورای عالی امنیت ملی بوده و هست و خواهد بود." مشخص نیست او می خواهد در این باره از رهبری سلب مسئولیت کند و یا بر اختیار و اجازه رئیس جمهور برای تصمیم گیری در این باره تاکید کند. آشنا در عین حال درباره رسیدگی های درمانی به محصوران گفته: دسترسی به خدمات بهداشتی و سلامت، حق همگانی است. این حق هم باید به رسمیت شناخته شود و هم خدمات لازم برای آن ارائه شود.
کلمه – گروه خبر: حسام الدین آشنا، مشاور فرهنگی رئیس جمهور، تصریح کرد که “مسئول” حصر موسوی و کروبی و رهنورد، “شورای عالی امنیت ملی بوده و هست و خواهد بود.”
به گزارش کلمه، رئیس مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری که با ماهنامه اندیشه پویا گفت و گو می کرد، این نکته را در پاسخ به سوال خبرنگار این ماهنامه بیان کرد که پرسیده بود: “ماجرای حصر پس از یک سال گویا صرفا در حوزۀ وزارت بهداشت گشایش‌هایی داشته. دقیقا چه اختیارات و امکاناتی به وزیر بهداشت برای پیگیری سلامت آنها داده شده؟”
او اما به پاسخی کوتاه تر از سوال بسنده کرد و گفت: “گفته‌اند مسئول در این زمینه شورای عالی امنیت ملی بوده و هست و خواهد بود.”
هرچند مشاور روحانی مشخص نکرده که فعل “گفته اند” به چه کسی ارجاع دارد، اما به نظر می رسد گوینده آن نمی تواند کسی جز رهبری باشد؛ چرا که او تنها مقام مافوق شورای عالی امنیت ملی و تنها مسئولی غیر از رئیس جمهور به عنوان رئیس این شورا است که می تواند برای این شورا تعیین تکلیف کند.
اما در شرایطی که رهبری با اعلام موضع صریح درباره حصر در پاسخ به علی مطهری، تصریحا مسئولیت حصر و ادامه آن را پذیرفته بود، مشخص نیست اظهارات مشاور رئیس جمهور به چه معناست؛ آیا او می خواهد در این باره از رهبری سلب مسئولیت کند و آیت الله خامنه ای را از تقصیر حصر مبرا سازد یا آنکه بر اختیار و اجازه رئیس جمهور و شورای امنیت ملی برای تصمیم گیری در این باره تاکید کند.
آشنا البته بلافاصله با بیانی طعن آمیز تلاش کرده از تعهد روحانی به وعده خود شانه خالی کند؛ و وقتی خبرنگار به او گفته “در شعارهایی که بعد از پیروزی آقای روحانی شنیده می‌شد یکی هم رسیدگی به این مسئله بود”، پاسخ داده که: “در جاهایی که شما شرکت کردید این شعار را می‌دادند. جایی که من ایستاده بودم مطالبات دیگری را هم شنیدم.”
در ادامه، خبرنگار مجله اندیشه پویا بر سوال خود اصرار می کند و می گوید: “همین که آقای روحانی وزیر بهداشت را مسئول رسیدگی به وضعیت سلامتی آنها می‌کند یعنی اینکه رئیس‌جمهور مسئولیتی در این زمینه دارد.”
اما مشاور روحانی پاسخ می دهد: “این مسئله جنبه‌های مختلفی دارد و یک جنبه‌اش این است که دسترسی به خدمات بهداشتی و سلامت، حق همگانی است. این حق هم باید به رسمیت شناخته شود و هم خدمات لازم برای آن ارائه شود. دولت تلاش کرده که این کار انجام شود.”
او اما بلافاصله حرف خود را خورده و صرفا گفته است: “در این مورد سخن‌گفتن از اقدام‌کردن، کار بسیار راحت‌تری است. سخن‌گفتن تا به حال کمکی به حل مسئله نکرده است.”
هرچند اقدام دولت در رسیدگی هرچند دیرهنگام به وضع سلامتی محصوران قابل تقدیر است، اما به نظر می رسد در ابعاد سیاسی و قانونی و امنیتی نیز چیزی بیشتر از سخن گفتن، آن هم در دوران تبلیغات انتخاباتی و یکی دو مورد پس از آن، اتفاق نیفتاده و عملی در کار نبوده است.
آشنا در جای دیگری از این مصاحبه، سابقه امنیتی روحانی و نزدیکانش را مثبت و موثر ارزیابی کرده و گفته است: “شاید ما در سال 88 می‌توانستیم کاری را بکنیم که افغان‌ها در سال 93 می‌کنند. بلوغ سیاسی دو طرف انتخابات، بلوغ سیاسی مردم و از همه مهم‌تر مجرب بودن نهاد شورای عالی امنیت ملی می‌توانست از خیلی حوادث پیشگیری کند.”
اما به نظر می رسد در اظهارات مشاور فرهنگی رئیس جمهور، شان ملت ایران به قدر کافی در نظر گرفته نشده است و حال آنکه بسیاری از ناظران جهانی، از بلوغ سیاسی ملت در جریان اعتراضات آرام و حق طلبانه سال 88 حیرت زده بودند و اگر مشکلی بود، از بی تدبیری مجموعه حاکمیت، و نه فقط دولت مستقر یا شورای عالی امنیت ملی، بود که با سرکوب و دخالت، اعتراضات آرام مردم را به خشونت کشیدند.