چکیده : رایگیری در انتخابات ریاست جمهوری سوریه آغاز شده و ایران یک هیات پارلمانی را به سوریه اعزام کرده است. این در حالی است که به گفته برخی منابع خبری سوری، از صبح امروز بیش از 50 خمپاره به شهر دمشق، پایتخت سوریه برخورد کرده است.
رایگیری در انتخابات ریاست جمهوری سوریه آغاز شده و ایران یک هیات پارلمانی را به سوریه اعزام کرده است. این در حالی است که به گفته برخی منابع خبری سوری، از صبح امروز بیش از 50 خمپاره به شهر دمشق، پایتخت سوریه برخورد کرده است.
به گزارش بی بی سی، از صبح سهشنبه، ۱۳ خرداد (۳ ژوئن)، به منظور رایگیری در نخستین انتخابات “چند حزبی” سوریه، حدود نه هزار حوزه اخذ رای در میان تدابیر شدید امنیتی در مناطق تحت اختیار نیروهای کار خود را آغاز کردند.
گزارش رسانههای خبری سوریه حاکی از استقبال مردم از انتخابات است و تلویزیون این کشور صفهای رای دهندگان در مراکز اخذ رای در دمشق را نشان داده است.
از ساعات ابتدایی صبح عبور و مرور خودروهای فاقد مجور در شهر دمشق ممنوع شده بود و همین موضوع باعث خلوت بودن خیابانها شده بود. این ممنوعیت تا ظهر ادامه داشت. از ابتدای صبح هواپیماهای ارتش سوریه برفراز شهر دمشق پرواز میکردند و هر از گاهی صدای شلیک توپ به سمت مواضع تروریستها فضای شهر را پر میکرد. همچنین صدای چند انفجار بهگوش رسید که بهدنبال آن خودروهای امدادی به حرکت درآمدند.
این انتخابات با شرکت سه نامزد برگزار میشود. نامزد اصلی این انتخابات، بشار اسد، رئیس جمهوری از حزب بعث است و دو نفر دیگر به اسامی ماهر عبدالحفیظ حجار و حسان عبدالله نوری هم به عنوان رقبای او در این انتخابات حضور دارند.
این نخستین انتخابات ریاست جمهوری سوریه از زمان آغاز حکومت خانواده اسد در بیش از پنجاه سال پیش است که با شرکت بیش از یک نامزد و از طریق رایگیری برای برگزیدن یکی از نامزدها برگزار میشود.
تا پیش از تغییر قانون اساسی در فوریه سال ۲۰۱۲، “انتخابات” ریاست جمهوری سوریه با یک نامزد از حزب حاکم بعث و به شکل “همهپرسی” انجام میگرفت. طبق قانون اساسی جدید، حزب بعث دیگر رسما تنها حزب حاکم در سوریه شناخته نمیشود و احزاب دیگر نیز میتوانند در انتخابات ریاست جمهوری نامزد داشته باشند. همچنین، قانون اساسی جدید دوره ریاست جمهوری را هفت سال تعیین کرده و هر فرد تنها میتواند دو دوره متوالی به این سمت انتخاب شود.
بشار اسد با درگذشت پدرش، حافظ اسد، در سال ۲۰۰۰ میلادی سمت ریاست جمهوری سوریه را در دست گرفت. اگرچه وی در آن زمان هنوز به سن چهل سالگی، یعنی شرط سنی تصدی سمت ریاست جمهوری، نرسیده بود، اما مجلس سوریه با تصویب قانونی، این محدودیت را مرتفع کرد و او توانست جانشین پدرش شود. بشار اسد بار دیگر در همهپرسی سال ۲۰۰۷ رئیس جمهوری شد.
دو نامزد دیگر این انتخابات افراد شناخته شدهای محسوب نمیشوند و نحوه تبلیغات انتخاباتی نامزدهای سه گانه، همراه با پوسترهای عظیم از بشار اسد و تبلیغات محدودتر دو نفر دیگر، نشانگر موقعیت متفاوت آنان بوده است.
ماهر حجار رهبر حزب اراده خلق و نماینده پارلمان از حلب و حسن النوری نماینده دمشق در پارلمان است. حزب اراده خلق از گروههای تشکیل دهنده “جبهبه مردمی برای تغییر و آزادی” است که از آن به عنوان جناح مخالف در پارلمان سوریه یاد میشود که حتی در مواردی، از عملکرد دولت به رهبری حزب بعث انتقادهایی هم کرده است.
مخالفان حکومت سوریه و کشورهای غربی این انتخابات را نمایشی و مضحک توصیف کرده و گفتهاند که برگزاری این انتخابات صرفا باعث ادامه و تشدید درگیری خواهد شد. گروههای مخالف حکومت سوریه هرگونه راه حلی را که متضمن ادامه زمامداری بشار اسد باشد مردود دانسته و گفتهاند به تعهدات او اعتماد ندارند.
در مقابل، حکومت سوریه و حامیان آن از این انتخابات به عنوان راه خروج سوریه از بحران نام بردهاند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، هیاتهایی از کره شمالی، ایران و روسیه برای نظارت بر انتخابات ریاست جمهوری سوریه به آن کشور رفتهاند.
شبکه تلویزیونی العالم، گزارش کرده که یک هیات پارلمانی به ریاست علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس وارد دمشق شده است.
بحران سیاسی سوریه از اوایل سال ۲۰۱۱ و با برگزاری تظاهراتی برای درخواست اصلاحات سیاسی و مبارزه با فساد دولتی آغاز شد در حالیکه برخی از معترضان و حتی مقامات شماری از کشورهای غربی، از جمله ایالات متحده، انتظار داشتند بشار اسد به وعدههای قبلی خود برای اصلاحات عمل کند.
در مقابل، ارتش سوریه مامور خاتمه دادن به تظاهرات شد و در جریان رویارویی نظامیان و تظاهرکنندگان، تعدادی غیرنظامی کشته شدند. در واکنش به این وضعیت، جمعی از اعضای ارتش سوریه با ترک خدمت، ارتش ملی سوریه را با هدف حمایت از حق مردم برای تظاهرات ایجاد کردند که در ماههای بعد به درگیری با نیروهای دولتی و بروز وضعیت جنگ داخلی در سوریه منجر شد. در سالهای اخیر، گروههای اسلامگرای تندرو نیز با هدف برقراری حکومت اسلامی و جاری کردن احکام شرع وارد صحنه جنگ داخلی سوریه شدهاند.
در جریان جنگ سوریه، گزارشهایی از بمباران وسیع مناطق شهری، استفاده از اسلحه شیمیایی و بازداشت و قتل گسترده مخالفان توسط نیروهای دولتی و همچنین اقدامات خشونت آمیز مخالفان به ویژه شبهنظامیان اسلامگرا انتشار یافته است. اخیرا گروهی از حقوقدانان، حکومت سوریه و برخی گروههای مخالف را به ارتکاب جرایم جنگی و جنایت علیه بشریت متهم کردند.
تخمین زده میشود که در جنگ داخلی سوریه تا کنون بیش از یکصد و شصت هزار نفر کشته و چند صد هزار نفر در داخل و خارج آن کشور آواره شدهاند.