» یادی از دکتر یدالله سحابی

چکیده : متاسفانه در سال های اولین دوره مجلس، به دلیل تعصب های کور حزبی و صنفی قدرت طلبان و افراطیون، این پیشتازان جنبش ملی و اسلامی ایران در بایکوت سیاسی و مورد بی مهری و اجحاف قرار داشتند

مصطفی معین

فردا بیست وسوم فروردین سالگرد درگذشت شخصیتی است که زندگی طولانی و پربارش الگویی برای نسل ما بود و نسل های بعد از ما هم از آن بی نیاز نخواهند بود. دکتر یدالله سحابی نمونه الهام بخشی از جمع میان علم ، دین ، اخلاق ، سیاست و مبارزه بود… در ادامه یادبود و خاطره ای را که به این مناسبت به درخواست روزنامه وزین شرق نوشته ام به شما دوستانم تقدیم می کنم.

“خاطراتی که من از مرحوم استاد دکتر یدالله سیحابی داشته ام همواره برایم دلنشین و الهام بخش بوده است. یکی از توفیقات من در مسئولیت نمایندگی مردم شیراز در دوره اول مجلس شورای اسلامی، افتخار همکار بودن با بزرگانی چون آقای مهندس مهدی بازرگان و آقای دکتر یدالله سحابی بود که از قبل از انقلاب احترام خاصی برای هر دو بزرگوار قائل بودم، چراکه هر دو از متفکران و دانشمندان مسلمان، از یاران نزدیک دکتر مصدق و آقای طالقانی و مورد علاقه و توجه جوانان و روشن فکران مذهبی بودند. دکتر سحابی استاد برجسته دانشگاه تهران و از پیشگامان علم زمین شناسی در ایران است و در سال های دهه 40 کتاب مشهور “خلقت انسان” را که با نگاهی علمی نسبت به خلقت انسان و از نظر قرآن نوشته شده بود منتشر کرد.

متاسفانه در سال های اولین دوره مجلس، به دلیل تعصب های کور حزبی و صنفی قدرت طلبان و افراطیون، این پیشتازان جنبش ملی و اسلامی ایران در بایکوت سیاسی و مورد بی مهری و اجحاف قرار داشتند. در مجلس بنده عضو کمیسیون تخصصی بهداری بودم و حضور شخصیت های شناخته شده و برجسته ای چون آقای دکتر سحابی، مرحوم دکتر کاظم سامی و آقای دکتر ابراهیم یزدی فرصت مغتنمی برای آشنایی بیشتر با آنان بود. حضور ایشان وزن خاصی به این کمیسیون داده بود.

شما می توانید ترکیب اعضا، سطح علمی و بویژه اصالت های مردمی و مبارزاتی مجلس اول و کمیسیون های آن را با این زمان مقایسه کنید که نشان دهنده نوعی پس رفت در نهاد قانون گذاری کشور و در واقع افت ارزش های اجتماعی، اخلاقی و معنوی در جامعه است. در هر صورت و در یک جمله بگویم که آنچه از همنشینی و همکاری با مرحوم سحابی در کمیسیون بهداری به یاد دارم به جز دقت و نظم، وقت شناسی، فروتنی و بزرگواری در مناسبات و برخوردهای اجتماعی چیز دیگری نبود.

این همکاری در دوره اول مسئولیتم در وزارت فرهنگ و آموزش عالی (72-1368) ادامه پیدا کرد. سابقه امر به اول انقلاب بازمی گشت. وقتی در اسفند سال 1357 شورای انقلاب هیات های امنای دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی را منحل کرد، کلیه اختیارات و وظائف آنها به هیات سه نفره ای متشکل از وزیر فرهنگ و آموزش عالی، رئیس سازمان برنامه و بودجه و شخص دکتر یدالله سحابی (به عنوان شخصیت حقیقی که در قانون شورای انقلاب از ایشان نام برده شده بود.) محول گردید.

جلسات این هیات در وزارت و به ریاست وزیر فرهنگ و آموزش عالی تشکیل می شد. باید بگویم چه در جلسات کمیسون بهداری مجلس و چه در وزارت، مرحوم دکتر سحابی وقت شناس ترین عضو جلسات بودند و دقیق ترین و کارشناسانه ترین نظرات را نیز ارائه می دادند. باز هم مقایسه کنید این وقت شناسی و احساس مسوؤلیت ناشی از شخصیت فرهیخته و اخلاقی و تقوای الهی ایشان را با تاخیر حضور همیشگی مسئولان در جلسات و شروع بسیاری از جلسات مهم و یا همایش ها با تاخیر زیاد که حاکی از فقدان نظم و برنامه و عدم پایبندی به اخلاقیات و وفای به عهد است.

وفای به عهد از مسایل مهم اعتقادی و اخلاقی ماست و در قرآن کریم نیز اهمیت خاصی به آن داده شده بنحوی که خدای ما خود را به این صفت ارزشمند توصیف می نماید. یاد و خاطره آموزگار اخلاق و انسانیت مرحوم دکتر یدالله سحابی و فرزند و نواده برومندشان شادروان مهندس عزت الله سحابی و زنده یاد هاله سحابی همیشه به یادماندنی و الهام بخش جامعه و نسل های آینده این مرز و بوم خواهد بود”.

منبع: صفحه فیس بوک دکتر معین