شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.

» نشست اعتراضی رفع حصر در برلین: پیشنهاد تشکیل کمیته‌ حقوقدانان و روشنفکران

سه‌شنبه, 4 مارس, 2014

چکیده : در هزار و صد دهمین روز حصر خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد مراسمی در شهر برلین با همکاری اتحاد جمهوری خواهان ایران و سازمان فدائیان خلق (اکثریت ) برگزار شد. دراین مراسم تقی رحمانی فعال ملی مذهبی، کاظم کردوانی جامعه‌شناس و امید منتظری فعال سیاسی دیدگاه های خود را درباره راه های تلاش برای رفع حصر ارائه کردند.


در هزار و صد دهمین روز حصر خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد مراسمی در شهر برلین با همکاری اتحاد جمهوری خواهان ایران و سازمان فدائیان خلق (اکثریت ) برگزار شد. دراین مراسم تقی رحمانی فعال ملی مذهبی، کاظم کردوانی جامعه‌شناس و امید منتظری فعال سیاسی دیدگاه های خود را درباره راه های تلاش برای رفع حصر ارائه کردند.

کاظم کردوانی اولین سخنران این نشست با تشریح پارمترهایی از وضعیت امروز ایران در ابتدا به میراث باقی مانده از دولت قبل برای دولت روحانی اشاره و دولت احمدی نژاد را “فاسدترین دولت تاریخ معاصر ایران” نامید و گفت:هیچ دولتی به اندازه آن به ایران و ایرانی، منافع کوتاه مدت و درازمدت ایران و مردم ایران، به منافع ملی و اعتبار بین المللی ایران و به فرهنگ ایران ضربه نزده است.

وی با ارائه آمارهایی از وضعیت اقتصادی کشور و تاثیر تحریم ها گفت: روحانی می داند اگر تا دوسال آینده نتواند سرو سامانی به وضعیت فعلی بدهد و مردم نوعی تغییر را احساس نکنند شکست خواهد خورد اما به رغم همه مشکلات اقتصادی، اگر دولت روحانی به موضوعات سیاسی و آزادی اساسی مردم و نخبگان فرهنگی و فکری بی اعتنا بماند در بهترین وضعیت موفقیت بسیار شکننده ای خواهد داشت.

کردوانی علیرغم اشاره به عوامل دیگری چون ضعف نهادهای مدنی که بر اثر ضربات دوران احمدی نژاد پدید آمده و “سرکوب بی امان و وحشیانه مردم به دست نیروهای سرکوبگر” تصریح کرد: عوامل اساسی و دوران‌سازی که بسترهای فکری و فرهنگی جنبش سبز را تشکیل داده‌اند همچنان به قوت خود باقی است و مایه بزرگ امید ماست در این زمانه‌ای که ظواهر امر می‌تواند بر ناامیدی گواهی دهد و این امر می‌بایست نیروهای اصلاح طلب حکومتی را به خروج از دایره تنگ خودی و غیرخودی رهنمون شود.

این سخنران با اشاره به اینکه حاکمیت ایران به این نتیجه رسیده که ادامه حصر برایشان هزینه خواهد داشت افزود: به رغم همه پرخاشگریها و چنگ و دندان نشان دادنها، حکومت به این نتیجه رسیده که ادامه حصر به نفعش نیست اما تصمیم گیران اصلی در این زمینه بسیار محتاطانه عمل می کنند و در مقابل هر رویکردی که جنبه چالشی به خود بگیرد عکس العمل نشان خواهند داد

کردوانی حصر موسوی، کروبی و رهنورد را به استخوانی در گلوی حاکمیت تشبیه کرد و گفت:به رغم همه پرخاشگری‌ها و چنگ و دندان نشان دادن‌ها، حکومت به این نتیجه رسیده که ادامه حصر به نفعش نیست٬ اما تصمیم‌گیران اصلی در این زمینه بسیار محتاطانه عمل می‌کنند و در مقابل هر رویکردی که جنبه چالشی به خود بگیرد عکس‌العمل نشان خواهند داد.

وی در پایان سخنان خود به شورای هماهنگی راه سبز امید پیشنهاد کرد که با همکاری روشنفکران و دانشگاهیان نامدار کمیته‌ای متشکل از روشنفکران و استادان دانشگاه و حقوقدانان در سطح بین‌المللی برای پیگیری رفع حصر تشکیل شود.

جنبش سبز باید به خصلت‌های جنبشی خود باز گردد

امید منتظری فعال سیاسی سخنران بعدی مراسم نیز در سخنان خود با بیان اینکه جنبش سبز از خصیصه جنبشی خود فاصله گرفته و به سمت کانالیزه شدن در یک نهاد سیاسی پیش می‌رود تاکید کرد که جنبش سبز همچنان این پتانسیل را دارد که در مقام یک جنبش حرکت کند اما بالفعل شدن این نیروی نهفته تنها در صورتی میسر است که جنبش سبز به همان مفهوم شبکه‌ای که موسوی در بیانیه‌های خود بر آن تاکید داشت بازگردد.

وی با اشاره به جریانی که به گفته او خود را “میراث‌دار” جنبش سبز می‌داند خاطرنشان کرد: برای میراث داری یک جریان باید ابتدا پذیرفت که آن جریان مرده است در حالی که جنبش سبز زنده است و تنها باید به منشا اولیه خود بازگردد

امید منتظری تنها راه شکستن حصر را بازگشت به خصلت‌های جنبشی و غیرمتمرکز جنبش سبز و نیز کشاندن دوباره مردم به عرصه سیاست دانست.

منتظری با بیان اینکه جنبش سبز باید بیشتر از هر چیزی مرزهای خود را روشن کند گفت: این مرزها جوهر و منشا جنبش را می سازد. جنبش سبز فاصله معنا داری با منشا جنبش اصلاح طلبی در ایران دارد. جنبش اصلاح طلبی با صندوق رای و جنبش سبز با خیابان گره می خورد.

او با بیان به اینکه دولت روحانی هم نمی تواند انتهای منطقی جنبش سبز باشد گفت: اگر دولت خاتمی پشتوانه متفکرانی را داشت که از آزادی دفاع می کردند دولت روحانی متفکران خاص خود را دارد.این متفکران، لیبرالهای اقتصادی هستند که به آزادیهای سیاسی بها نمی دهند و امروز اگر دولت جدید آزادیهای سیاسی را پیگیری نمی کند به خاطر ایده اقتصادی سازی و توضیح همه چیز با مسائل اقتصادی و تحریم است.

تقی رحمانی فعال ملی مذهبی مقیم پاریس آخرین نیز در سخنان خود با اشاره به اینکه سه طیف مختلف در حال حاضر در درون حاکمیت جمهوری اسلامی وجود دارند گفت: طیف دموکراسی‌خواه که از هاشمی رفسنجانی تا خاتمی را در بر می‌گیرند، طیف بوروکرات که دولت کنونی را در دست دارد و طیف نظامی که سپاه پاسداران و آیت‌الله خامنه‌ای سردمدار آن هستند.

وی با اشاره به اینکه گفتمان دولت روحانی اساسا توسعه سیاسی نیست افزود: این دولت گفتمانی مانند گفتمان دولت هاشمی رفسنجانی در دوره سازندگی دارد البته این گفتمان هم با گفتمان سپاه و آقای خامنه ای در تضاد است و در این مقاطع است که برای ما فضا باز می شود همان فضایی که در سال ۸۸ ایجاد شد و اگر در انتخابات شرکت نمی کردیم جنبش سبز هم شکل نمی گرفت.

رحمانی افزود: دولت روحانی و حتی بروکرواتها به دموکراسی خواهی جنبش سبز نیاز دارند و این جا یک تلاقی ایجاد می شود و یک عنصر سیاسی و مدنی در این تلاقی ها نقش بازی می کند.

تقی رحمانی ادامه داد: یکی از وظایف جنبش دموکراسی خواهی این است که دولت روحانی را از فشار درآورد چرا که اگر دموکراسی خواهان به او فشار آورند او به طرف راست سنتی می‌رود. برخورد با دولت روحانی باید برخوردی حمایتی، انتقادی، رهنمودی باشد.

این فعال سیاسی همچنین بر این نکته تاکید کرد که نباید بین “گفتمان نان و گفتمان دموکراسی” فاصله زیادی بیفتد چرا که در این صورت حاکمیت می تواند با توزیع “نان” بین مردم آنها را از جنبش دموکراسی خواهی جدا کند. وی هنر دموکراسی خواهان را ایجاد پیوند بین این دو گفتمان دانست.

این فعال ملی مذهبی با بیان اینکه پیگیری رفع حصر در بعضی جاها کمتر شده است افزود:در سطح حاکمیت و افرادی که امنیت بیشتری دارند مسئله حصر بیشتر پیگیری می شود و چهره هایی مانند آیت الله دستغیب و یا آیت الله صانعی بیشتر در این باره صحبت می کنند اما جامعه امنیت ندارد و به همین دلیل این موضوع بیشتر توسط افرادی که در بافت قدرت هستند و امنیت دارند مطرح می شود.

رحمانی با بیان اینکه باید برای بعد از رفع حصر هم باید فکر کرد افزود: جمهوری اسلامی شکل پایان دادن حصر را بلد است.در موارد قبلی هم سابقه داشت که حصر برداشته شده اما افراد در شرایط نیمه حصر زیسته اند و محدودیت ها ادامه داشته است.