سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

آقای لاریجانی! ما شرمساریم

چکیده :نه آقای لاریجانی، هیچ چیزی برای خجالت کشیدن شما وجود ندارد. شما راحت باشید. شما به بالا بردن آمار اعدام و زندان در کشور مشغول باشید. افتخار کنید به اینکه خانواده های زندانیان سیاسی را آزار می دهید. افتخار کنید به اینکه ادامه دهنده راه ظلمی هستید که پیش از شما هم در آن قوه قضائیه جاری و ساری بوده است. کسی هم توهم باور شما به روز حساب را ندارد. اگر هم کسی گفته شما باید خجالت بکشید، اشتباه کرده. شما به بزرگواری خود ببخشید. خجالت برای ماست که نتیجه انقلاب را به دست امثال شما بی ربط ترین افراد به انقلاب سپردیم....


 کلمه- علی بردبار: آقای صادق لاریجانی فرموده اند که از برخورد قوه قضائیه با آنچه فتنه خوانده نه تنها شرمسار نیست که افتخار هم می کند. در پاسخ به ایشان عرض می کنیم، درباره کلیت قوه قضائیه نظری نمی دهیم چون در آن قوه افراد شریف و باتقوایی هستند که برخلاف ایشان شرمسار مظالم این قوه بوده اند، اما درباره شخص آقای آملی لاریجانی و همفکران ایشان هرکسی کوچکترین شناختی از آنان میداشت نباید انتظار شرمساری داشته باشد.

اما آقای لاریجانی چرا نباید شرمنده باشد؟ به یک دلیل مشخص. مگر او و خانواده اش که هرکدام بخشی از مصادر جمهوری اسلامی را اشغال کرده اند چه سهمی از انقلاب داشته اند که حالا دلشان برای وقوع ظلم در آن بسوزد و خجالت بکشند؟ بالاخره دو لاریجانی باید به فتنه فحش بدهند تا  لاریجانی دیگر زمین خواری کند، لابی کنند و برای رانتهای این مملکت بده بستان کنند.  تقسیم کار برای همین وقت هاست. مگر کسی برای انجام وظیفه اش باید خجالت بکشد؟

آقای لاریجانی که  از زمان ریاستش بر قوه قضائیه نشان داده شخصیت های ضعیف به وقت قدرت گرفتن به چه انسانهای خطرناکی تبدیل می شوند  از چه چیزی خجالت بکشد؟

پیش از ریاست او بهزاد نبوی به دلیل اختلال در ترافیک شهر بازداشت شده و هنوز در زندان است، تاج زاده که پیش از انتخابات 88 حکم بازداشتش صادر شده و پیش از اعتراضات خیابانی دستگیر و تحت عنوان اقدام علیه امنیت ملی، پیش از آنچه به زعم آقایان تحت این اتهام در راه پیمایی ها اتفاق افتد به زندان رفته و هنوز هم در وضعیت انفرادی است هنور بلبل زبانی می کند چه برسد به اینکه با او رفتار قانونی می‌شد. امید کوکبی بابت عدم پذیرش همکاری با پروژه های امنیتی متهم به جاسوسی و 10 سال زندان شده که شده، مگر عبدالله مومنی کیست که کسی بابت شکنجه و سر فرو کردن او در کاسه توالت خجالت بکشد؟ اینهایی که محسن میردامادی را مثال می زنند یادشان رفته که او و حزبش موی دماغ قدرت بودند، اینکه ضیا نبوی 4 سال و نیم بدون مرخصی به اتهام بی پایه و اساس در زندان است که دیگر آنقدر شلوغ کردن ندارد، مجید دری بی خود دنبال حق تحصیل بوده و جایش همان زندان در تبعید است، بهاره هدایت مگر بیش از یک فعال دانشجویی بوده که حالا  حکم ده ساله زندان و زندان بودنش شرم آور باشد؟ اصلا زندان ها ساخته شدند تا علیرضا رجایی ها در آنجا باشند تا مردم آنها را نبینند و نپرسند اگر امثال آنها چنین دغدغه داران ایرانند، امثال آقای حدادعادل در مجلس چه می کنند؟ هادوی ها و بهشتی شیرازی ها باید در زندان باشند تا کسی برایش سول پیش نیاید که اگر چون آنهایی وجود دارند، آقا صادق و آقا جواد در عدلیه چه می کنند؟ کیوان صمیمی را از زندان بیرون بیاورید که باز هم با بازداشت های خودسرانه مخالفت کند؟ مگر بقیه که از زندان بیرون آمدند آرام گرفته اند که بقیه شان را آزاد کنید؟

اگر در زمان پیش از ریاست آقای صادق لاریجانی بر قوه قضائیه دادگاه های استالینیستی جمعی برگزار می شده، اگر روز قبل از آن دادگاه ها در حضور سعید مرتضوی، دادستان وقت تهران و قاضی صلواتی و بازجویان و نماینده دادستان، تمرین نمایشی دادگاه انجام میشده و فردایش اجرای اصلی تئاتر دادگاه در حضور اصحاب رسانه صورت می گرفته و همان شب هم برخلاف قانون در تلویزیون جمهوری اسلامی این دادگاه ها پخش می شده، بعد از آمدن لاریجانی به قوه قضائیه هم چیزی عوض نشده و او فقط سنت ها را حفظ کرده است. اینکه خجالت ندارد. فقط آقای جعفری دولت آبادی جای آقای مرتضوی را در جلسات تمرین برگزاری دادگاه با حضور متهمان را گرفته است. خجالت را باید آن سعید مرتضوی نامرد بکشد که رسم و سنت مافیاها را حفظ نکرده و فیلم بده بستان رشوه  با داداش فاضل را پخش می کند.

اینکه پیش از آقای لاریجانی، زندانی ها ملاقات حضوری بیشتری داشتند، تلفن برای تماس با خانواده شان داشتند، مرخصی بیشتری می رفتند و … هم که چیز چندان مهمی نیست که کسی برایش خجالت بکشد. تازه همه اینها برای برخورد با فتنه بوده و در عوض از قبل این مجاهدت ها، آقا جواد زمین هایی که مردم خودشان بلد نبودند نگه دارند را از آنها گرفته و آباد می کند.

نه آقای لاریجانی، هیچ چیزی برای خجالت کشیدن شما وجود خارجی ندارد. شما راحت باشید. شما به بالا بردن آمار اعدام  و زندان در کشور مشغول باشید. افتخار کنید به اینکه خانواده های زندانیان سیاسی را آزار می دهید. افتخار کنید به اینکه ادامه دهنده راه ظلمی هستید که پیش از شما هم در آن قوه قضائیه جاری و ساری بوده است. کسی هم توهم باور شما به  روز حساب را  ندارد. اگر هم کسی گفته شما باید خجالت بکشید، اشتباه کرده. شما به بزرگواری خود ببخشید. خجالت برای ماست که نتیجه انقلاب را به دست امثال شما بی ربط ترین افراد به انقلاب سپردیم.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.