شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : در دیدار نمایندگان تشکل‌های معلمان با دکتر فانی، سرپرست وزارت آموزش و پرورش، فعالان صنفی مشکلات معلمان را بیان کردند و دکتر فانی نیز وعده تشکیل «سازمان رفاهی فرهنگیان» داده و گفته است: من از جنس خود معلمان هستم و می‌خواهم نشان دهم که ما معلمان می‌توانیم این وزارتخانه را اداره کنیم.
در دیدار نمایندگان تشکل‌های معلمان با دکتر فانی، سرپرست وزارت آموزش و پرورش، فعالان صنفی مشکلات معلمان را بیان کردند و دکتر فانی نیز وعده تشکیل «سازمان رفاهی فرهنگیان» داده و گفته است: من از جنس خود معلمان هستم و می‌خواهم نشان دهم که ما معلمان می‌توانیم این وزارتخانه را اداره کنیم.
در این نشست نمایندگان تشکل‌های معلمان شامل سازمان معلمان ایران (علیرضا هاشمی و علی پورسلیمان)، کانون صنفی معلمان ایران (محمود بهشتی لنگرودی و ایمان‌زاده)، مجمع فرهنگیان اسلامی (فرج کمیجانی و عادل عبدی)، انجمن اسلامی معلمان (مصلحی و عباسی)، کانون مدرسان دانشگاه فرهنگیان (عباسپور)، انجمن کار‌شناسان حوزه ستادی وزارت آموزش و پرورش (اسماعیلی) حضور داشتند.
فانی در این نشست ضمن تاکید بر اینکه اگر “معلمی حرفی زده است نباید که برای او پرونده درست کنند” وعده پیگیری برای حل مشکلات فعالان صنفی را داده و اعلام کرده که در مورد پرونده فعالان صنفی که در هیات‌های تخلفات هستند شخصا رسیدگی خواهم کرد و حداکثرسعی‌ام را می‌کنم تا آن‌ها را حل کنم.
مشروح گزارش این نشست به گزارش سخن معلم، به قلم یکی از شرکت کنندگان، علی پورسلیمان، به شرح ذیل است:
در ابتدای جلسه، آقای مصلحی به عنوان هماهنگ کننده جلسه، ضمن خیر مقدم به حاضران تاکید کرد که آموزش و پرورش با حضور دکتر فانی، تحولی را که مردم انتظار دارند تجربه کند.
پس از آن، آقای عباسپور از کانون مدرسان دانشگاه فرهنگیان چنین بیان کرد: «این جلسه را در نشست‌های خودمان مطرح کردیم. آقای فانی از جنس آموزش و پرورش و فرزند آن است. انتظارات هم فراوان است. خوشحال هستیم که به حوزه‌های مختلف آموزش و پرورش احاطه دارید. از جهت تجربی و دانش هم تسلط کافی دارید. یک جلسه خدمت حضرتعالی بودیم و مفصل مطالبات را مطرح کردیم. فلسفه این تشکل هم مانند سایر تشکل‌ها، دیده بانی و نظارت را بر عهده دارد.
تشکل می‌تواند در یک سازمان هم فرصت باشد و هم تهدید. تهدید در صورتی است که سازمان متبوع به تشکل بهایی ندهد و فرصت زمانی است که سازمان از توانمندی تشکل استفاده کند. یک ظرفیتی را فراهم کردیم که مدرسان باسابقه تربیت معلم دور هم جمع شوند. یک سری مطالعات نظری را هم آماده کردیم. تربیت معلم اساس آموزش و پرورش است و معلم هم محور آن است.
قبلا با آقای مهر محمدی هم نشست داشتیم و تعامل خوبی برقرار شد. نگاه ما این است که تربیت معلم باید در درون آموزش و پرورش دیده شود. معلم باید نیازهای مدرسه را در تربیت معلم ببیند. در سند تحول بنیادین به طور صریح به تاسیس دانشگاه اشاره شده است. قبلا تربیت معلم بلاتکلیف بوده است و هویتی نداشته است و البته پارکینگی برای مدیران معزول بوده است!
طی این یکی دو سال که دانشگاه تاسیس شده است به این نقطه رسیدیم که شروع آن با آسیب‌های جدی روبه رو شده است. با مسئولین دانشگاه، نشستی داشتیم. جمعی از مسئولان سابق وزارتخانه وارد این مجموعه شده‌اند. ما مکاتبه کردیم و با مسئولان دانشگاه جلسه حضوری داشتیم و به آن‌ها گفتیم که دانشگاه را آلوده نکنید!
آقای فانی! از حضرتعالی انتظار داریم که جایگاه علمی دانشگاه وشان آن حفظ شود و از ورود نیروهایی که نسبتی با دانشگاه ندارند جلوگیری شود. انتظار ما این است که در راستای تغییراتی که در جامعه ایجاد شده است، آموزش و پرورش هم حرکت کند و در راستای شعارهای دولت حرکت کند».
آقای محمود بهشتی لنگرودی به عنوان سخنگوی کانون صنفی معلمان گفت: «از اینکه فرصتی ایجاد کردید خدمت شما برسیم تشکر می‌کنم. دوره سرپرستی شما در آن ۷۲ روز این ذهنیت را برای فرهنگیان ایجاد کرده است که این دوره هم یک دوره گذار است. به نظر من خیلی مهم نیست، چون فرقی نمی‌کند که چهار روز باشد یا ۴ سال. مهم این است که چه اقداماتی انجام می‌شود … امیدوارم با فضایی که ایجاد شده است علی رغم یاسی که پس از عدم رای اعتماد آقای دکتر نجفی به وجود آمده است؛ این فضا تعدیل شود.
دوران خیلی سختی به آموزش و پرورش گذشته است. آدم‌هایی که دلسوز بودند، بیشتر سختی‌ها را لمس کردند. وجود تشکل‌ها و نیروهای نظارتی که البته دلسوز باشند، فرصت است نه تهدید. متاسفانه در دو دولت گذشته این دید وجود نداشته است و فضا به سمت» امنیتی شدن» حرکت کرده است وزیر به عنوان» متکلم وحده» آنچه را که مصلحت می‌دانسته است اجرا کرده است. آسیب‌هایی را اولیا دانش آموزان و فرهنگیان دیدند و البته تشکل‌ها بیشتر دیدند.
اولین توقع ما این است که یک فضایی را ایجاد کنید که این گسل بین تشکل‌ها و وزارتخانه برطرف شود. ما انتقاد از دولت را کمک می‌دانیم. نهادی تعریف شود. دوستان با همکاران ارتباط دارند و این نهاد به عنوان واسطه، دو طرف را تعدیل می‌کند. درهمه جای دنیا، نهادهای مدنی، یک امر پذیرفته شده است. در اینجا حضور آقای باغانی را نداریم و صحبت از تعامل بین دو قوه مجریه و قضاییه است. در درون قوه مجریه، تعامل بین وزارت آموزش و پرورش و وزارت اطلاعات مهم است. دوست ما، آقای باغانی، الان برایش مشکلی ایجاد شده است. نامه اجرای احکام او از زندان اوین آمده است و باید به زندان برود. از جنابعالی انتظار داریم که یک رایزنی با آقای علوی داشته باشید …».
(آقای فانی در اینجا از آقای بهشتی می‌خواهد که نامه‌ای تهیه کنند و می‌گوید:» فردا در دولت جلسه داریم. نامه را به وزیر اطلاعات می‌دهم. من، بالای سر او می‌ایستم تا نامه را بخواند و پاسخ دهد.)
آقای کمیجانی، از مجمع فرهنگیان ایران اسلامی گفت: «این ۸ سال گذشته بسیار سخت بوده است. پرونده سازی‌هایی برای جمعی از معلمان اصلاح طلب شکل گرفته است. یک مسئول حراست مومن و متدین می‌خواهیم که این پرونده سازی‌های قلابی را جمع کند. اخباری شنیده می‌شود … من به عنوان یک فعال فرهنگی از شما انتظارم این است که اولین انتصاب شما کسی نباشد که در ستادهای دیگر فعال بوده است! این باعث ناامیدی در طیف‌های مختلف فرهنگیان می‌شود. حداقل کسانی باشند که در ستاد آقای روحانی فعال بوده‌اند و یا اصلا فعالیت سیاسی نکرده‌اند.
پیشنهاد من این است که وزیران پس از انقلاب را دعوت کنید و از آن‌ها خواسته شود تا با شما همکاری کنند و یا مشاور باشند.
در این یک دو هفته، جایگاه تشکل‌ها در وزارتخانه تعریف شود. آقای دکتر روحانی، در بخش آموزش و پرورش، برنامه‌هایی را معرفی کرده است و آقای دکتر صالحی هم آن‌ها را در تلویزیون تبیین کرده است، ما ه‌مان‌ها را می‌خواهیم»
آقای عباسی، به نمایندگی از انجمن اسلامی گفت: «این انتخاباتی که بالاخره شمارش شد و آقای روحانی و جنابعالی در جهت برآیند خواست‌های این مردم هستید … چقدر به مردم خلاف گفته شده است … با مردم صادق باشید. به مردم بگویید مشکلات چه هستند. این عین تدبیر و اعتدال است. ما معلمان انتظار زیادی نداریم. می‌توان در این فضا، شور و شعفی ایجاد کرد. می‌توان در آن فضایی ایجاد کرد که آن معلم دیگر دست و پایش به تخت بیمارستان بسته نشود …
بالا‌ترین مقامی که دارید اینکه» معلم» هستید و خود را از» معلمان» می‌دانید. انتظار ما این است که به عنوان» شاخص» در کابینه، دردهای معلم را مطرح کنید. می‌دانیم بودجه نیست، اما قشری هستند که مظلوم واقع شدند. امیدواریم که چهره جنابعالی، چهره یک شاخص باشد. انجمن اسلامی، قابلیت کار‌شناسی و برنامه ریزی دارد و می‌تواند در کنار سایر تشکل‌ها در خدمت شما باشد. ما معلمان، نداشتن و نخواستن هنر ماست، اما خصلتی که معلمان دارند» آزادگی» است. خواسته ما این است که در جهت حرمت معلمان و مطابق با برنامه‌های دکتر روحانی حرکت کنید.
این دسته گلی که به شما دادند و ما نمی‌دانیم که خشکیده است و یا نه … ان شاء الله که این گزارش‌ها داده شود و یکی از آن‌ها آرامش در نظام آموزشی است. مردم فکر می‌کنند که این نظام آموزشی اگر آرامش داشته باشد در جهت اعتدال است.»
در ادامه، آقای علیرضا هاشمی از سازمان معلمان ایران چنین گفت: «چند نکته را باید بگویم:
اول اینکه آموزش و پرورش از تحولات داخلی و جهانی عقب است. دوم اینکه آموزش و پرورش فربه و چاق است و دولت زدگی در آن مشکل عمده‌ای شده است. در مدرسه حتی در کوچک‌ترین مسائل هم قدرت تصمیم گیری ندارند و فقط منتظر بخشنامه هستند!
در آموزش و پرورش، یک رابطه تعریف شده است و آن هم» عمودی» است. ما از آقای روحانی شنیدیم که باید زمینه» ارتباط افقی» را مهیا کنیم. یک قسمت از مقبولیت شما، دفاع از فرصت‌هایی است که ایجاد شده است. بحث حقوق شهروندی و حقوق دانش آموزش و معلمان کاملا تعطیل شده است. تاکیدی که دولت در مورد حقوق شهروندی کرده بود باید در آموزش و پرورش ایجاد شود. وقتی صحبت از تشکل‌ها می‌شود منظور باید تشکل‌هایی باشد که اجتماعی ترند وگرنه مثلا کسی کاری با تشکل‌های درسی ندارد …
آقای دکتر! ما در جامعه‌مان، فضای خصوصیمان پر رنگ است و فضای دولتی پر رنگ‌تر است!» فضای عمومی» خیلی کوچک و باریک است، باید این فضا بهتر شود. آیا حاضرید که برای تشکل‌های نوپا، امکان نشر دهید، جا بدهید، امکان گرد همایی بدهید … باور کنید که ما صادقانه‌تر از تمام کار‌شناسان وزارتخانه کار می‌کنیم. اکثر کار‌شناسان،» اتوبوسی» آمده‌اند! در عزل و نصب‌ها باید این‌ها مورد توجه قرار گیرد.
ما مخالف سرعتیم! اما نباید سرعت را آن قدر کم کنیم که به صفر برسد! سازمان معلمان ایران، خود را در کنار شما می‌بیند و نقش» حامی – منتقد» را خواهد داشت.
نقش معلمان در تصمیم گیری‌ها باید پر رنگ‌تر شود نه اینکه مثلا در شورای عالی آموزش و پرورش به جای یک معلم» یک مدیر کل» بگذارند!»
نفر بعدی، آقای اسماعیلی از کار‌شناسان حوزه ستادی بود. او چنین گفت: «ما حدود ۲۰۰ نفر از حوزه ستاد دور هم جمع شدیم. تصمیم گرفتیم برنامه‌هایی را که به کیان تعلیم و تربیت آسیب می‌رساند را شناسایی کنیم و روی نیرو‌ها کار کنیم. البته در این راه هم همکاران هزینه‌هایی دادند … اخیرا بیانیه‌ای منتشر کردیم و کف انتظاراتمان را در ۱۲ مورد از شما بیان کردیم.
آنچه که دوستان به عنوان مشکلات معلمان مطرح می‌کنند یک روی سکه است. گرفتاری‌های معیشتی و امنیتی و… اتفاقاتی است که در حوزه ستاد رخ می‌دهد و منجر به مشکلات اول می‌شود».
آقای عبدی در ادامه از مجع فرهنگیان ایران اسلامی افزود: «یکی از گزینه‌های تشکل‌ها شما بوده‌اید. ارتباطات شما با عرصه عمومی کم است. یک حالت سکونی در فضا عمومی ایجاد شده است. الان فضا سکوت است و یا علیه شماست. شما همین ارتباط با فضای عمومی را تعریف کنید. دیگر اینکه به غیر ازخودتان به کسی اجازه مصاحبه ندهید. خودتان این کار را انجام دهید.
آقای مصلحی از آقای علی پورسلیمان خواست که به ارائه نظر خود بپردازد. ایشان هم ضمن تشکر از آقای دکتر فانی که این فرصت را در اختیار تشکل‌ها گذاشتند عنوان کرد که زمان خود را به جهت کمبود وقت در اختیار دکتر فانی می‌گذارد تا بیشتر با دیدگاه‌های سرپرست آشنا شوند.
در ادامه، آقای ایمان‌زاده از کانون صنفی معلمان اظهار امیدواری کرد تا با نگاه صادقانه و شفاف، فضای خوش بینی میان فرهنگیان و مردم ایجاد شود.
آقای دکتر فانی، سرپرست وزارت آموزش و پرورش به پرسش‌های نمایندگان تشکل‌ها پاسخ گفت.
«ما باید در چینش نیروی انسانی دانشگاه فرهنگیان دقت کنیم. باید برنامه ریزی نیروی انسانی به دانشگاه فرهنگیان سنجاق شود. اینکه مثلا ۴ سال دیگر در چه شهر و چه رشته‌ای چه نیازی داریم و بر اساس آن نیاز سنجی کنیم و متعاقب آن ردیف استخدامی تعیین کنیم. اصل دانشگاه فرهنگیان چیز خوبی است و البته آقای حاجی بابایی و دیگران برای تاسیس آن تلاش کردند. تشکل‌ها فرصت هستند و نه تهدید.
آقای علی پورسلیمان از سازمان معلمان پیشنهاد کرد که تشکل‌ها فردی را انتخاب و به آقای دکتر فانی جهت تایید پیشنهاد کنند و ایشان ضمن تایید این پیشنهاد گفت که تشکل‌ها به انتخاب خودشان ۳ نفر را تعیین کنند و من یکی را تایید و حکم می‌زنم. من از جنس خود معلمان هستم و می‌خواهم نشان دهم که ما معلمان می‌توانیم این وزارتخانه را اداره کنیم.
در مورد ارتباط با فضای عمومی، تمهیداتی اندیشیده شده است که رسانه‌ها موردی بیایند و مصاحبه کنم.
در مورد رای اعتماد با این مجلس و این سابقه کار باید هوشیارانه حرکت کرد.
در مورد پرونده فعالان صنفی که در هیات‌های تخلفات هستند شخصا رسیدگی خواهم کرد و حداکثرسعی‌ام را می‌کنم تا آن‌ها را حل کنم. این‌ها را حل می‌کنم و وظیفه خود می‌دانم که در مورد آن کار کنم. معلمی حرفی زده است نباید که برای او پرونده درست کنند.
قبول دارم که تشکل‌ها پتانسیل کار‌شناسی دارند. باید شرایط احراز برای پست‌ها بگذاریم. کار اصلی ما تعیین» کمیته انتصابات» است. این کمیته کارش مطابقت شرایط احراز با مصادیق است. مدیران باید مقبولیت و محبوبیت داشته باشند، برخی اوقات کسی رئیس منطقه‌ای بوده است که به درد مدیریت یک مدرسه هم نمی‌خورده است!
یکی از برنامه‌های من، ایجاد معاونت اقتصادی برای ایجاد منابع مالی جدید است. باید از منابع خودمان به نحو بهینه استفاده کنیم. مثلا همین بحث بیمه … اگر برای دانش آموزی مشکلی پیش آید، آیا بیمه پولی می‌هد و این در حالی است که مبالغ هنگفتی تحت عنوان» بیمه دانش آموزی» از آن‌ها گرفته و به حساب آن‌ها واریز می‌کنیم! در مورد معلمان هم همین طور … چه اشکالی دارد خودمان شرکت بیمه تشکیل دهیم؟
کرامت معلم از دو راه می‌رسد: یکی از طریق رابطه مدیر و معلم و دیگری رفاه معلم. من سازمان رفاهی فرهنگیان ایجاد می‌کنم.
در پایان، سرپرست وزارت آموزش و پرورش ضمن تشکر از نمایندگان تشکل‌ها از آنان خواست که ارتباط خود را داشته باشند و جلسه در یک فضای صمیمی و دوستانه خاتمه یافت.