شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : سکوت یا تعلل مجامع بین المللی و دولت هایی که مدعی پیشبرد دموکراسی در جهان هستند در قبال صدها شهید و هزاران مجروح حوادث اخیر مصر، تاسف بار و غیر قابل توجیه است و سیاست یک بام و دو هوایی که در پیش گرفته شده، سخت پرسش برانگیز. ضمن ابراز همدردی با بازماندگان جان باختگان مقاومت مدنی مردم مصر، همبستگی خود را با جنبش مسالمت آمیزی که با هدف بازگشت دموکراسی به آن کشور در جریان است اعلام می داریم.
شورای هماهنگی راه سبز امید در بیانیه ای با محکوم کردن کودتای نظامی در مصر آورده است: ما ایرانیان نیز در حوادث پس از کودتای انتخاباتی سال 88 شاهد دخالت نظامیان و سرکوب اعتراضات خیابانی بوده ایم و مشاهده صحنه های دردناکی که این روزها در خیابان های قاهره و دیگر شهرهای مصر می گذرد، یادآور روزهای تلخی است که چهار سال پیش تجربه کرده ایم. مهم نیست که تا چه میزان با برنامه های دولت آقای مرسی موافق یا مخالف باشیم، مهم این است که دولتی که به آرای واقعی مردم متکی بوده مورد تعرض قرار گرفته و رئیس جمهور قانونی مصر در حصر و حبس قرار گرفته است.
به گزارش کلمه، در ادامه ی این بیانیه آمده است: یادمان نرفته که حبس و حصر رهبران جنبش مسالمت آمیز سبز مردم ایران در پی دعوت به راهپیمایی 25 بهمن 1389 که به منظور حمایت از جنبش های مسالمت آمیز مردم در کشورهای منطقه و از جمله مصر صورت گرفت اتفاق افتاد؛ حصر و حبسی که به زودی به هزارمین روز آن نزدیک می شویم.
متن بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید که نسخه ای از آن در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:
به نام خدا
ملت شریف و بزرگوار ایران
آنچه این روزها بر خواهران و برادران ما در مصر می رود، دل هر مسلمان و بلکه هر انسان آزاده و دمکراسی خواه را به درد می آورد. مردم مصر طی قیامی عمومی و جنبشی مسالمت آمیز، حکومت خودکامه ای که سال ها بر سرزمین شان حکومت می کرد را از قدرت به زیر کشیدند و طی انتخاباتی آزاد و رقابتی منصفانه که ناظران بین المللی هم صحت آن را تأیید کردند، رئیس جمهور خود را برگزیدند و راه را برای بازگشت تدریجی و قانونمند دموکراسی به کشورشان هموار ساختند.
متأسفانه، این روند با کودتای نظامیان، به بازداشت رئیس جمهور قانونی و سقوط اولین دولت دموکراتیک مصر انجامید؛ واقعه ای که برای ما ایرانیان یادآور کودتای 28 مرداد سال 1332 است که شصت سال پیش به سقوط دولت مردمی مرحوم دکتر محمد مصدق انجامید. مصریان که پیش از آن با حضور خیابانی و مقاومت تحسین برانگیز خود بساط خودکامگی را برچیده بودند، بار دیگر و در پاسداشت از آرای خود، بار دیگر به اعتراضات خیابانی که از حقوق به رسمیت شناخته شده شهروندان در همه کشورهاست روی آورده اند و نظامیان با خشونتی انزجار برانگیز، پاسخ خواسته های مشروع و قانونی آنها را با گلوله داده اند.
ما ایرانیان نیز در حوادث پس از کودتای انتخاباتی سال 88 شاهد دخالت نظامیان و سرکوب اعتراضات خیابانی بوده ایم و مشاهده صحنه های دردناکی که این روزها در خیابان های قاهره و دیگر شهرهای مصر می گذرد، یادآور روزهای تلخی است که چهار سال پیش تجربه کرده ایم. مهم نیست که تا چه میزان با برنامه های دولت آقای مرسی موافق یا مخالف باشیم، مهم این است که دولتی که به آرای واقعی مردم متکی بوده مورد تعرض قرار گرفته و رئیس جمهور قانونی مصر در حصر و حبس قرار گرفته است. یادمان نرفته که حبس و حصر رهبران جنبش مسالمت آمیز سبز مردم ایران در پی دعوت به راهپیمایی 25 بهمن 1389 که به منظور حمایت از جنبش های مسالمت آمیز مردم در کشورهای منطقه و از جمله مصر صورت گرفت اتفاق افتاد؛ حصر و حبسی که به زودی به هزارمین روز آن نزدیک می شویم.
سکوت یا تعلل مجامع بین المللی و دولت هایی که مدعی پیشبرد دموکراسی در جهان هستند در قبال صدها شهید و هزاران مجروح حوادث اخیر مصر، تاسف بار و غیر قابل توجیه است و سیاست یک بام و دو هوایی که در پیش گرفته شده، سخت پرسش برانگیز. ضمن ابراز همدردی با بازماندگان جان باختگان مقاومت مدنی مردم مصر، همبستگی خود را با جنبش مسالمت آمیزی که با هدف بازگشت دموکراسی به آن کشور در جریان است اعلام می داریم.
شورای هماهنگی راه سبز امید
27 مرداد 1392