چکیده : کیوان صمیمی: خدایا، حال که در دریای حیرت پرتابم کردی و در تجلیات راز ناک هستی غرقه ام نمودی، زیستم دچار جبر اختیاری شده است. پس خودت در این آفات مبارزه، نو به نو حلقم کم و کوشنده ام بدار، در راه تقلیل مرارت انسان ها و برای شناور شدن در حق.
کلمه: زندانیان سیاسی امسال، هر شب، با شما از دعای خود بر سر سفره ی افطار می گویند، دل های شکسته ی منتظر بر آستانه ش آمین بگویید.
کیوان صمیمی:
خدایا، حال که در دریای حیرت پرتابم کردی و در تجلیات راز ناک هستی غرقه ام نمودی، زیستم دچار جبر اختیاری شده است. پس خودت در این آفات مبارزه، نو به نو حلقم کم و کوشنده ام بدار، در راه تقلیل مرارت انسان ها و برای شناور شدن در حق.
رمضان سال ۱۳۹۲
بند ۳۵۰ زندان اوین
