» نامه مسعود لدنی و ضیا نبوی از زندان؛ درباره انتخابات

چکیده : در پایان، با احترام به رای و نظر تک تک شهروندان جامعه، این ایده و نظر را با آنان به اشتراک می‌گذاریم که به باور ما بهترین و معقولانه‌ترین رفتار انتخاباتی در شرایط موجود، انتخاب کسی است که بیشترین امید معقولانه از آن بر می‌خیزد و کمترین هزینه ممکن بر آن مترتب است و این انتخاب از نظر ما چیزی نیست جزء شرکت فعال در انتخابات و رای دادن به شخص آقای حسن روحانی.

مسعود لدنى زندانى ملی مذهبی و سید ضیا نبوى فعال دانشجویی در بیانیه ای از زندان کارون اهواز با تاکید بر اینکه “پر واضح است که این انتخاب نه بدین معنا است که ما انتخابات پیش رو را کاملا آزاد، رقابتی و منصفانه می‌پنداریم و یا اینکه چشمانمان را بر روی واقعیات دردناک امروز جامعه ایران بسته‌ایم. ما فراموش نکرده‌ایم که بسیاری از رهبران اصلاحات همچنان در زندان بسر می‌برند و نیز از خاطر نبرده‌ایم که چه رنج‌ها و مشقت‌ها برای حفظ حرمت و اعتبار آزادیمان کشیده شده است” از کاندیداتوری حسن روحانی حمایت کردند.

به گزارش کلمه، این دو زندانی سیاسی در نامه ی خود آورده اند: اعتقاد ما بر این است که جامعه مدنی و عرصه عمومی در کشور بیش از هر چیز نیازمند شهروندان فعال، امیدوار و استواری است که هرگز از پافشاری معقولانه بر حقوق خویش مایوس نمی‌گردند و در برابر مهیب‌ترین و یاس آورانه‌ترین ضربات اقتدارگرایان نیز از مدار خرد ورزی و امیدواری پای بیرون نمی‌نهند.

متن کامل این نامه که در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:

مواجهه فعال با امر انتخابات و رای دادن به کاندیدای مورد اجماع اصلاح طلبان تنها زمانی تمام وجوه مثبت و منطقی خویش را می‌نمایاند که با دیگر گزینه‌ها و امکانهای ما در عرصه سیاست ورزی انتخاباتی قیاس گردد.

پر واضح است که این انتخاب نه بدین معنا است که ما انتخابات پیش رو را کاملا آزاد، رقابتی و منصفانه می‌پنداریم و یا اینکه چشمانمان را بر روی واقعیات دردناک امروز جامعه ایران بسته‌ایم. ما فراموش نکرده‌ایم که بسیاری از رهبران اصلاحات همچنان در زندان بسر می‌برند و نیز از خاطر نبرده‌ایم که چه رنج‌ها و مشقت‌ها برای حفظ حرمت و اعتبار آزادیمان کشیده شده است. ما به خوبی آگاهیم که تا چه حد عموم شهروندان و خصوصا طبقه متوسط شهری که نسبت به تاثیر گذاری آرایشان در عرصه سیاست مایوس و مرددند و البته مسئولیت این امر را قبل از هر چیز متوجه اقتدارگرایانی می‌دانیم که با سیاست‌های امنیتی، نابخردانه و غیر دمکراتیکشان در طی سالیان اخیر کشور را به سوی این وضعیت بغرنج سوق داده‌اند.

با همه این احوال اما به نظر می‌رسد که پرسش و مسئله اساسی ما این است که چگونه می‌توانیم در بستر این محدودیت‌ها و دشواری‌ها همچنان به علایق، امید‌ها و دغدغه‌هایمان در قبال حفظ منافع ملی پایدار بمانیم و همچنان از مسیر عقلانیت و صلح طلبی خارج نگردیم. تصور ما بر این است که اگر بخواهیم از تمامی تجارب و اندوخته‌های سیاسیمان در طی این دهه‌ها و ادوار گذشته برای پاسخ به این پرسش بهره بگیریم آنگاه ناگزیر از تایید این نکته‌ایم که تا زمانی که کمترین امیدی برای بهبود وضع موجود از طریق ساز و کار انتخاباتی وجود دارد هرگز نمی‌بایست از چنین انتخابی کناره جست.

اعتقاد ما بر این است که جامعه مدنی و عرصه عمومی در کشور بیش از هر چیز نیازمند شهروندان فعال، امیدوار و استواری است که هرگز از پافشاری معقولانه بر حقوق خویش مایوس نمی‌گردند و در برابر مهیب‌ترین و یاس آورانه‌ترین ضربات اقتدارگرایان نیز از مدار خرد ورزی و امیدواری پای بیرون نمی‌نهند.

از همین رو و در همین مسیر، رفتار مسئولانه و معقولانه جناب آقای عارف که کناره گیری به نفع اجماع اصلاح طلبان می‌باشد را ارج می‌نهیم و آنرا نشانه شرافت و وجاهت سیاسی ایشان می‌پنداریم، باشد که این درک بلند نظرانه و توسعه یافته ایشان از امر سیاسی، ترجیح مسائل عمومی بر تمنیات شخصی، درسی باشد برای همه قدرت طلبان و تنگ نظران عرصه سیاست امروز که تاوان خود محوری‌ها و کج اندیشی‌هایشان را سالهاست که شهروندان این مرز و بوم می‌پردازند.

در پایان، با احترام به رای و نظر تک تک شهروندان جامعه، این ایده و نظر را با آنان به اشتراک می‌گذاریم که به باور ما بهترین و معقولانه‌ترین رفتار انتخاباتی در شرایط موجود، انتخاب کسی است که بیشترین امید معقولانه از آن بر می‌خیزد و کمترین هزینه ممکن بر آن مترتب است و این انتخاب از نظر ما چیزی نیست جزء شرکت فعال در انتخابات و رای دادن به شخص آقای حسن روحانی.

مسعود لدنی – سید ضیا نبوی زندان کارون اهواز خرداد ۱۳۹۲