شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : دیروز یک نماینده شجاع پارلمان بحرین با برافراشتن عکس جوان 16 ساله ای که در دومین سالروز آغاز اعتراضات ضد دیکتاتوری در این کشور به دست نیروهای امنیتی کشته شده بود، به ادامه جنایتهای آل خلیفه اعتراض کرد.
کلمه – گروه بین الملل: برافراشتن عکس قربانی سرکوب های حکومتی در دومین سالگرد اعتراضات آزادی خواهانه در بحرین، جلسه پارلمان را به جنجال و تعطیلی کشاند.
به گزارش کلمه، اگر در ایران دومین سال اعتراضات ضد دیکتاتوری با فریادهای «مرگ بر موسوی و کروبی و خاتمی» نمایندگان وابسته همراه بود و دومین سالگرد حصر خانگی رهبران مخالفان هم هیچ واکنشی در مجلس نداشت، در بحرین دومین سالگرد آغاز اعتراضات با اقدام شجاعانه یک نماینده همراه شد.
دیروز یک نماینده شجاع پارلمان بحرین با برافراشتن عکس جوان 16 ساله ای که در دومین سالروز آغاز انقلاب مردم بحرین به دست نیروهای امنیتی کشته شده بود، به ادامه جنایتهای آل خلیفه اعتراض کرد.
به گزارش العالم، علی شمطوط، نماینده شیعه پارلمان بحرین پس از به نمایش درآوردن عکس حسین الجزیری و دست نوشتهای با عنوان «ممنوعیت بین المللی استفاده از گلوله ساچمهای» به عملکرد نیروهای امنیتی در قبال راهپیمایی های مسالمت آمیز مردم بحرین اعتراض کرد.
شمطوط در جلسه پارلمان گفت: این کودک بحرینی از سه متری مورد اصابت گلوله ساچمهای قرار گرفت، این اتفاق چیزی جز قتل عمد نیست. او به هیچ وجه تروریست نبود و این اتفاق هیچ ربطی به طائفهگری ندارد.
اقدام این نماینده البته به سرعت با هیاهو و اعتراض برخی نمایندگان وابسته به حکومت و پادشاه بحرین رو به رو شد و به تعطیلی جلسه پارلمان انجامید.
حسین الجزیری، نوجوان 16 ساله بحرینی، هفته گذشته در دومین سالروز آغاز اعتراضات در بحرین با گلولههای ساچمهای که نیروهای امنیتی به سمتش شلیک کردند، به قتل رسید.
معترضان بحرینی هم 25 بهمن را بزرگ می دارند
از بیست و پنجم بهمن ۱۳۸۹ و همزمان با اعتراضات خیابانی در تهران، قیام مردمی در بحرین آغاز شد. اگرچه شعار معترضان بحرینی در ابتدا اصلاح نظام بود اما پس از سرکوب های حکومت آل خلیفه شعار های مردم بحرینی نیز تغییر کرد و همانند تونس و مصر شد: الشعب یرید اسقاط نظام؛ مردم خواهان سرنگونی نظام هستند.
هنگامی که در ماه فوریه ۲۰۱۱، معترضان بحرینی به تقلید از انقلاب مصر تظاهرات فراگیر را شروع کردند، اولین شعارها تقاضا برای اصلاحات بود و نه سرنگونی خاندان سلطنتی. نیروهای امنیتی با آنچه بعدها تبدیل به یک شورش شد، با خشونتی فزاینده برخورد کردند. تظاهرات اولیه همچنین شامل بخشی از سنی‌ها بود که از نحوه اداره کشور خسته شده بودند. ولی از هنگام سرکوب به این سو، رودررویی روز به روز بیشتر جنبه فرقه گرایانه به خود می‌گیرد.
بیشتر معترضان بحرینی شیعه هستند، با وجود در اکثریت بودن شیعیان از نظر جمعیتی، فرصت و امکان قابل توجهی برای حضور در سمت های حساس و کلیدی را ندارند و خاندان آل خلیفه قدرت را در این کشور قبضه کرده است.
بحرین از همسایگان ثروتمندش، امارات و قطر، بسیار فقیرتر است و مدت‌ها است که با نارضایتی های اقتصادی، از جمله بیکاری و کمبود مسکن، دست و پنجه نرم می‌کند. بخش عمده پول و قدرت در دست سنی‌ها قرار دارد و اکثریت شیعه این کشور مانند شهروندان درجه دو برخورد می‌شود.
از سوی دیگر معضل اصلی در بحرین ساختار بسته و متصلب سیاسی آن است که در آن یک خاندان تمام قدرت را در دست گرفته است. بر همین مبنا هم بود که درخواست اولیه و اصلی معترضان در بحرین، استقرار نظام مشروطه پادشاهی در این کشور بود که در آن دولت نه از سوی پادشاه بلکه از سوی پارلمان منتخب، انتخاب شود.
پس از بی توجهی حاکمان بحرین به این خواسته، رفته رفته بر شدت اعتراض ها افزوده شد و خواسته های بزرگتری نیز مطرح شد. اینک مخالفان طیف بزرگی از مطالبات را مطرح می کنند که یک سر آن استقرار نظام مشروطه پادشاهی و سر دیگر آن سقوط نظام و پایان حضور خاندان آل خلیفه در قدرت است.