» امیر محبیان: نظام انتظار دارد موسوی و کروبی به توقعاتشان تن دهند تا شرایط حصر عوض شود

چکیده : ظاهرا برداشت عمومی این است که مواضع آن‌ها و تغییر عدم مشاهده هر تغییری در رفتارشان نشانگر این مساله است که آن‌ها همچنان اصرار به صحت ادعاهای قبلی خود دارند که این تحت هیچ شرایطی پذیرفتنی نیست. اگر تغییر به معنای واقعی مشاهده شود، آن زمان است که نظام هم به فکر تغییر شرایط شان خواهد افتاد. اگر آقایان موسوی و کروبی تغییر موضع بدهند، هیچ کس نمی‌تواند نسبت به تغییر احتمالی شرایط شان انتقاد یا اعتراضی داشته باشد.

کلمه – گروه خبر: پس از آنکه برخی از چهره های شاخص موتلفه در خصوص میرحسین موسوی و مهدی کروبی اظهار نظر کردند، امیر محبیان از یادداشت نویسان روزنامه رسالت می گوید: بحث حصر موضوعی حکومتی – قانونی است که تصمیم گیری در مورد آن بستگی به تصمیماتی در سطحی بالا‌تر از چهره‌های سیاسی داشته و خارج از تصمیم آنان است.

محبیان در حالی می گوید این موضوع حکومتی – قانونی است که طی دو سال گذشته تاکنون هیچیک از مقامات قضایی کشور در این خصوص اظهار نظر نکرده اند و موسوی و کروبی بدون هیچ حکم و تشکیل محکمه ای در حصر خانگی به سر می برند و از حداقل امکانات یک زندانی معمولی نیز محروم هستند.

این حصر بعد از آن انجام شد که احمد جنتی دبیر شورای نگهبان در خطبه های نماز جمعه اظهار داشت: “کاری که قوه قضائیه می‌تواند انجام دهد و من فکر می‌کنم که در اندیشه است که انجام بدهد، این است که ارتباط اینها را به کلی از مردم قطع کند. در خانه آنها باید بسته شود، رفت و آمدهایشان محدود شود، نتوانند پیام بدهند و پیام بگیرند و تلفن و اینترنت آنها باید قطع شود و در خانه خود باید زندانی شوند.”

محبیان اظهار نظرهای اخیر در مورد موسوی و کروبی را شخصی دانسته و بر این باور است که کدهای جدی در این خصوص مشاهده نکرده است.

به گزارش کلمه از این گفت و گو که با عصر ایران انجام شد، وی می گوید: ولی در باب اینکه فتنه چیست و شاخص آن کدام است و چه کسانی فتنه گر محسوب می‌شوند؟ طبعاً به عنوان یک مبحث مفهومی ممکن است بحث‌هایی از سوی چهره‌های شناخته شده مطرح گردد که بر حسب تعریف آن‌ها از مفهوم فتنه و چگونگی تطبیق مفهوم با مصداق اختلافاتی بین افراد وجود دارد؛ ولی اینکه ادبیات آن در حال تغییر است و این را مبنای تغییر در سیاست‌ها تلقی نماییم؛ کدهای بیشتر و جدی تری لازم است که فعلا من آن‌ها را مشاهده نکرده‌ام.

این یادداشت نویس روزنامه رسالت معترف است که مساله حصر باید بخوبی مدیریت شود که هزینه ای به کشور تحمیل نکند.

او می افزاید: با این وجود در خصوص حصر موسوی و کروبی باید گفت که شرایطی که در سال ۸۸ تحمیل شد، وضعیتی را به وجود آورد که منتهی به این حصر شد. به نظر من برای «تغییر احتمالی» شرایط آن‌ها باید منتظر ماند و دید که چه اتفاق هایی قرار است بیفتد و مسؤولان با توجه به بررسی تحرکات چه تصمیمی اتخاذ خواهند کرد. البته نکته مشخصی که نباید فراموش شود، این است که این مساله، یکی از مسایل مهم پیرامون ماست و به همین دلیل باید سعی کنیم تا به خوبی مدیریت شود تا هزینه‌ای به کشور تحمیل نشود.

محبیان تغییر موضع موسوی و کروبی را عاملی می داند که می تواند شرایط حصر را تغییر دهد و اظهار می دارد که وضعیت موجود این است که نظام انتظار مشخصی از افرادی دارد که به هر حال در این ۳ سال به عنوان «سران فتنه» خوانده می‌شوند و این طبیعی است که انتظارات را به طور آشکار علنی کند و البته این توقع را هم داشته باشد که اشخاص مورد نظر به آن تن دهند.

وی اعتراف دارد که ظاهرا برداشت عمومی این است که مواضع آن‌ها و تغییر عدم مشاهده هر تغییری در رفتارشان نشانگر این مساله است که آن‌ها همچنان اصرار به صحت ادعاهای قبلی خود دارند که این تحت هیچ شرایطی پذیرفتنی نیست. اگر تغییر به معنای واقعی مشاهده شود، آن زمان است که نظام هم به فکر تغییر شرایط شان خواهد افتاد. اگر آقایان موسوی و کروبی تغییر موضع بدهند، هیچ کس نمی‌تواند نسبت به تغییر احتمالی شرایط شان انتقاد یا اعتراضی داشته باشد.

در حالی که برخی از اصلاح طلبان شرط شرکت در انتخابات را رفع حصر و حبس ها دانسته اند، محبیان می گوید مساله حصر هیچ ربطی به انتخابات ندارد و می افزاید: بحث انتخابات و مباحث مربوط به انتخابات مهم‌ترین اتفاقی است که هر کشور و جامعه‌ای با آن مواجه می‌شود و اهمیت مساله به قدری است که همه افراد و دستگاه‌های مختلف باید خود را ملزم ببیند تا شرایطی ایده آل را برگزاری انتخابات فراهم کنند. با وجود اهمیت حصر و توجهی که فضای سیاسی نسبت به این پدیده نشان می‌دهد، باید گفت که با هیچ متر و معیاری به انتخابات ریاست جمهوری ربط پیدا نمی‌کند و نمی‌توان گفت که تاثیرگذاری خاصی بر انتخابات خواهد داشت.

محبیان بدون اشاره به بسترهایی که منجر به حوادث بعد از انتخابات 88 شد، می افزاید: به هر حال این دو چهره از ۲۳ خرداد ماه سال ۸۸ کارهایی انجام داده و به کارهای خود اصرار داشتند و به همین دلیل مشکلاتی برای نظام و جامعه به وجود آوردند . لذا طبیعی است که تصمیم به حاشیه نشین کردن و حتی حذفشان را تصمیمی غیرمنطقی نخوانیم.

این اظهارات در حالی بیش از سه سال است در هر تریبونی عنوان می شود که موسوی و کروبی تا بحال حق دفاع از خود را نداشته اند.

وی با تحلیل شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه می گوید: لایه‌هایی در جامعه وجود دارد که اعتقادشان بر این است که تغییر در شرایط می‌تواند باعث شود تا مردم واکنش مناسب تری به انتخابات ریاست جمهوری داشته باشند و به همین دلیل معتقدند که نظام و حاکمیت بهتر است با در نظر گرفتن این شرایط وضعیتی به وجود آورد تا انتخاباتی پرشور و با مشارکت بالا برگزار شود.

محبیان بر این باور است که این انتظار و خواسته در شرایطی مطرح می‌شود که نظام هیچ علاقه‌ای به حضور حامیان جنبش موسوم به جنبش سبز در انتخابات ندارد و به همین دلیل بعید است که برای حضور آن‌ها در انتخابات دنبال تعدیل مواضع خود باشد.

وی که خود را نماینده نظام می داند می افزاید: االبته اگر آنهایی که به هر حال اشتباهاتی داشتند، واقعا در رفتار خود نشان بدهند که تغییر کرده‌اند و متوجه شده‌اند که کجای کارشان ایراد داشت، نظام از حضورشان استقبال خواهد کرد.

نزدیک به دوسال است زهرا رهنورد و میرحسین موسوی و مهدی کروبی در زندان خانگی به سر می برند و ارتباطات آنها با بیرون قطع شده است. در این مدت خانواده ماه ها از آنان بی خبر بوده اند و یا ملاقات های نامنظم و ارتباطات تلفنی بسیار اندک داشته اند. اخیرا نیز دختران موسوی از دیدار با پدر و مادر خود محروم هستند و حتی در چند هفته اخیر امکان گفت و گوی تلفنی نیز نداشته اند. با این حال هیچ یک از مقامات رسمی کشور تا کنون حاضر به تعیین وضعیت حقوقی میرحسین و کروبی و رهنورد نشده است و مشخص نیست بر اساس چه قانونی و با چه حکمی از طرف حکومت بر موسوی و کروبی و رهنورد اعمال محدودیت شده است.