شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : سعید مدنی انسانی اخلاقی و مسوول است و این وجه از وجود خود را همواره در رابطه با خانوادههای زندانیان سیاسی به نحوی برجسته نمایانده است. فعالیتهای سیاسی او در شورای فعالان ملی -مذهبی شکلی عمیقتر از گذشته به خود میگرفت، و با نگاهی علمی به تحولات اجتماعی و سیاسی، همچنان در مسیر دموکراسی خواهی و هواداری از موسوی گام بر میداشت. تا اینکه در پی حوادث پس از جنبش سبز، در دی ماه ۱۳۹۰ بازداشت شد و در بند ۲۰۹زندان اوین گرفتار آمد. از همان ابتدا او در معرض بازجوییهای غیر انسانی قرار گرفت که با دست زدن به اعتصاب غذای خشک تا حدودی از آن وضع رها شد، و هنوز دادگاهی برای رسیدگی به اتهامات، او را محاکمه نکرده است.
کلمه-علی پیام:
سعید مدنی، از اعضای ارشد شورای فعالان ملی -مذهبی حدود یکسال است که در بند ۲۰۹زندان اوین، بازداشت بسر میبرد. اگر شخصیتهایی چون مرحوم عزت الله سحابی یا حبیب الله پیمان یا حسین شاه حسینی به عنوان نسل اول در این شورا قلمداد میشوند، سعید مدنی در زمره نسل دوم قرار میگیرد.
اگر نیک بنگریم، زندگی سیاسی سعید مدنی بدون اعوجاج، آرام و باثبات، اما همراه با جمع بندی و بازاندیشی مستمر پیش رفته است. در پی وقوع انقلاب او با عضویت در جنبش مسلمانان مبارز، در کنار حبیب الله پیمان زندگی سیاسی خود را به نحوی جدی آغاز کرد. دیری نگذشت که به جمعیتی تحت عنوان «شط» که نمایانگر حروف اول نامهای شریعتی و طالقانی است پیوست. این جمعیت که در آن شخصیتهایی چون مرحوم سحابی، محمد بسته نگار و حسن یوسفی اشکوری عضویت داشتتند، فعالیت هایی فرهنگی، اجتماعی و سیاسی را با رویکرد نو اندیشی دینی در دستور کار خود قرار داد.
در سال های بعد در ابتدای دههٔ ۷۰ همراه با عیسی خندان، نسرین ستوده، علیرضا رجایی، باقر صدری نیا، مجید تولایی و برخی دیگر از نزدیکان فکری – سیاسی خود در راه اندازی نشریه دریچه گفتگو مشارکت کرد. پس از گذشت یک دهه از انقلاب، نشریه دریچه گفتگو دریچه نقدی رادیکال را نسبت به نظام جمهوری اسلامی در سطحی گستره گشود. این نشریه پس از شش شماره از سوی حکومت تعطیل شد. پس از وقفهای کوتاه سعید مدنی همراه با همفکران خود در دریچه گفتگو در راه اندازی نشریه ایران فردا، به سردبیری مرحوم عزت الله سحابی مشارکت کرد. در حین فعالیت خود در ایران فردا، در سال ۱۳۷۳، همراه با مسعود پدرام دستگیر و حدود یکماه در بازداشتگاه توحید (کمیته سابق) تحت بازجویی قرار گرفت.
پس از رخداد اصلاح طلبی، در سال ۱۳۷۸، به عنوان یکی از پایه گذران تشکل ائتلاف نیروهای ملی -مذهبی، فعالیت سیاسی خود را صورتی متشکلتر و هویت مند بخشید و تلاش خود را بیشتر معطوف به نقدی همه جانبه نسبت به جمهوری با تکیه بر دموکراسی خواهی کرد. اما دیری نپایید که در زمستان ۱۳۷۹، همراه با بسیاری از اعضای ائتلاف نیروهای ملی -مذهبی به اتهام براندازی، که بعد تبدیل شد به اجتماع و تبانی و تشویش اذهان و توهین به رهبری، بازداشت شد و در بازداشتگاه ۵۹، واقع در عشرت آباد، حدود ۸ ماه در زندان انفرادی بسر برد.
پس از آزادی، در حالی که در شورای فعالان ملی -مذهبی در مسیر دموکراسی خواهی فعال بود تلاش های علمی خود را دو چندان کرد. او که دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی بود، با تلاش زیاد توانست مدرک دکتری را در رشته جامعهشناسی کسب کند و به تدریج به عنوان متخصصی در زمینه آسیبشناسی جامعه شهری ایرانی، در خصوص اعتیاد و فحشا ظاهر شود. طی این مدت او به عنوان سردبیر نشریه رفاه، وابسته به دانشگاه علوم بهزیستی، توانست انباشتی از پژوهش های با ارزشی را در اختیار جامعه علمی و نهادهای مسوول خط و مشی گذاری در زمینه آسیب های اجتماعی قرار دهد.
در همین حال فعالیتهای سیاسی او در شورای فعالان ملی -مذهبی شکلی عمیقتر از گذشته به خود میگرفت، و با نگاهی علمی به تحولات اجتماعی و سیاسی، همچنان در مسیر دموکراسی خواهی و هواداری از موسوی گام بر میداشت. تا اینکه در پی حوادث پس از جنبش سبز، در دی ماه ۱۳۹۰ بازداشت شد و در بند ۲۰۹زندان اوین گرفتار آمد. از همان ابتدا او در معرض بازجوییهای غیر انسانی قرار گرفت که با دست زدن به اعتصاب غذای خشک تا حدودی از آن وضع رها شد، و هنوز دادگاهی برای رسیدگی به اتهامات، او را محاکمه نکرده است.
سعید مدنی انسانی اخلاقی و مسوول است و این وجه از وجود خود را همواره در رابطه با خانوادههای زندانیان سیاسی به نحوی برجسته نمایانده است. او حدود ۲۵ سال است که با خانم منصوره حمسیان ازدواج کرده که حاصل آن دو دختر به نامهای صبا و سمن است و هم اکنون در دانشگاه به تحصیل اشتغال دارند.
به امید روزی که جایگاه شخصیتهای چون سعید مدنی در زندان نباشد.