شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : من نه در موضع سنجش ارزشی و اعتقادی و حتی اخلاقی و نه در موضع جانبداری یا مخالفت با هر یك از این دو رویكرد متضاد، بلكه از موضع یك ناظر سوم ( نه حاكم و نه تحت حاكمیت) ، براین باورم كه " بازی در دو نقش به گونه ای ژنتیكی و تاریخی ، استخوان پوك كن و ونابود كننده است!"
احمد پورنجاتی که از خودش بعنوان بازنشسته نام می برد، در یادداشتی ” بازی در دونقش” از عملکرد احمدی نژاد انتقاد کرده است.
وی در این یادداشت نوشته است: صرفنظر از زمینه ها و چند و چون برآمدن و بركشیدن پدیده ی محمود احمدی نژاد در هرم قدرت سیاسی ایران ، به ویژه اگر به اندازه و پیمانه ی داشته ها و نداشته های پیشینی اش توجه كنیم، مهمترین ویژگی او ، نه به مفهوم یك فرد حقیقی بلكه در جایگاه یك شخص حقوقی، در همه ی این هشت سال ( حتی در دوره ی شهرداری تهران) ، همین ” بازی در دو نقش ” بوده است.
به گزارش ندای سبز، این نماینده سابق مجلس از داشتن دو نقش همزمان اولترا انقلابی و ارزشی وی از یک سو و نقش اولترا پراگماتیست و سنت شكن محمود احمدی نژاد انتقاد کرده است.
پورنجاتی در خاتمه این مطلب که در صفحه شخصی اش نوشته، می افزاید: من نه در موضع سنجش ارزشی و اعتقادی و حتی اخلاقی و نه در موضع جانبداری یا مخالفت با هر یك از این دو رویكرد متضاد، بلكه از موضع یك ناظر سوم ( نه حاكم و نه تحت حاكمیت) ، براین باورم كه ” بازی در دو نقش به گونه ای ژنتیكی و تاریخی ، استخوان پوك كن و ونابود كننده است!”
متن کامل این نوشته به شرح زیر است:
یكی از بد خیم ترین بیماری های آدم ها، در هر عرصه و منزلت اجتماعی ( خواه سیاسی و اركان قدرت یا كنشگری سیاسی و موضع منتقد و حتی در قلمرو های نرم همچون فرهنگ و هنر و …) ، گرفتار شدن به یك ویروس جان سخت اما استخوان پوك كن است به نام :
” بازی در دونقش”!
صاحب منصبی مستقر بر سریر قدرت ،با تمام توش و توان و تقلا ، به هر روش و با هر ابزار ، لابد به اقتضای موقعیت حقوقی اش( صرفنظر از هر خدشه ای از جنس مشروعیت و حقانیت و از این دست)،برای حفظ و دفاع از موجود می كوشد ، و همزمان ،در اپیزود دیگر ، در نقش منتقد آوانگارد كه انگاری دلش برای تغییر و تحول بنیادین وضع موجود لك زده ، روی صحنه ظاهر می شود . وجالب است كه در هر دو نقش و در هر دو اپیزود ، از تماشاچیان انتظار همزاد پنداری و هلهله و ابراز احساسات دارد !
این كه نمی شود ! یعنی نه به به لحاظ نظری و نه آنچنانكه در این سالهای گس ، شاهدیم ، در قلمرو واقعیت عملی نیز نمی شود . كاری نداریم كه شاید كسی باشد كه بگوید : ” ما كردیم و … شد!” اما نتیجه همین می شود كه محمود احمدی نژاد با همه ی مهارت نمایی اش در اجرای متد ” بازی در دو نقش ” ، اینك گرفتارش شده : تعلیق آونگ وار در هر دو نقش !
صرفنظر از زمینه ها و چند و چون برآمدن و بركشیدن پدیده ی محمود احمدی نژاد در هرم قدرت سیاسی ایران ، به ویژه اگر به اندازه و پیمانه ی داشته ها و نداشته های پیشینی اش توجه كنیم، مهمترین ویژگی او ، نه به مفهوم یك فرد حقیقی بلكه در جایگاه یك شخص حقوقی، در همه ی این هشت سال ( حتی در دوره ی شهرداری تهران) ، همین ” بازی در دو نقش ” بوده است. بنگرید:
* در یك نقش : اولترا انقلابی ، رهبر انقلاب سوم ، ارزشی ، دولت اسلامی ، ضد مافیای قدرت و ثروت ، میدان داری حركت تهاجمی و رویارویی با استكبار و نظام قدرت جهانی، توده گرایی و ارتباط بی واسطه و مزاحمت اهل فن با متن و حاشیه ی اجتماعی ، وارونه سازی و متلاشی سازی گرانیگاه های قدرت و ثروت برآمده از یك دوران سی ساله ،رابین هودیسم سیاسی در عرصه ی ارتباط با توده های مسلمان و غیر مسلمان آسیب دیده از نظام تبعیض و نابرخورداری عادلانه جهانی و…. از این دست هنرنمایی ها!
* و همزمان در نقش دوم : گاه در پرده ی دوم ، گاه در اپیزود دوم و گاه حتی بدون بالا و پایین رفتن پرده از روی صحنه : اولترا پراگماتیست، سنت شكن در حد و قواره ای گاه حتی بی پرنسیب برای حل و فصل مهم ترین چالش ارگانیك و ایدیولوژیك سیاست خارجی كشور _ رابطه با آمریكا_ بركشیدن ادبیات و واژگان ایرانی و باستانگرایی و كوروش مابی و دنگ شیاوپینگ بازی ( ما گربه را برای موش گرفتن می خواهیم ، سیاه و سپیدش مهم نیست) ، زنان بروند به ورزشگاهها و فوتبال مردانه تماشا كنند ،خوش آمدید، طبقه جدید قدرت و ثروت ! فقط حواستان به ما باشد. و خلاصه … همان وجهه ی جذاب و مامانی رحیم مشایی ماب!
من نه در موضع سنجش ارزشی و اعتقادی و حتی اخلاقی و نه در موضع جانبداری یا مخالفت با هر یك از این دو رویكرد متضاد، بلكه از موضع یك ناظر سوم ( نه حاكم و نه تحت حاكمیت) ، براین باورم كه :
” بازی در دو نقش به گونه ای ژنتیكی و تاریخی ، استخوان پوك كن و ونابود كننده است . نمی بینید؟!”