چکیده : مسوولان باید به دنبال حل این مسایل باشند نه اینکه کارهای اینچنینی انجام دهند. در حال حاضر پسران با توجه به وجود قانون سربازی که دو سال از بهترین سالهای عمر آنها را سپری میکند و فضایی که برای آینده خود متصور هستند، باعث بلاتکلیفی زیادی برای آنها شده است و زمینه عقب افتادن از جریان اصلی جامعه میشود. در این مقطع ضروری است که مسوولان به جای پذیرش تکجنسیتی، به فکر حل مشکلات ریشهای باشند که زمینه اصلی بیعدالتی آموزشی را ایجاد کرده است.
احمد شیرزاد
از زاویه عدل و انصاف، قابل توجیه به نظر میرسد. این نکته، از وجوه مختلفی قابل بررسی است. در ابتدا این سوال مهم مطرح میشود که آیا دانشگاههای ایران در حیطه آموزش عالی، مجاز هستند در رابطه با نحوه و کیفیت اعطای حق تحصیل به شهروندان تصمیمگیری کنند.
آیا رییس دانشگاهی که اختیاراتی در حیطه فعالیتهای آموزشی خود دارد، میتواند تعیین کند که چه کسی با چه جنسیتی بیاید و چه کسانی وارد دانشگاه نشوند، درست که دولت در طول چند سال اخیر اختیارات محدودی را در اختیار روسای دانشگاهها گذاشته است، اما در مجموع اختیارات آنها در یک چارچوب کلی است، حتی «سازمان سنجش» که مجری برگزاری آزمونهای استاندارد است نمیتواند بدون تایید مراکز و مراجع قانونی اینچنین کارهایی را اجرا کند. مراجع قانونی هستند که باید نحوه ورود به دانشگاه و حق تحصیل را مشخص کنند، نه اینکه مسوولی اجرایی بر مبنای تصمیمات شخصی خود نحوه ورود افراد به آموزش عالی را تعیین کند.
تاکنون سابقه نداشته است که وزارت علوم به تنهایی، بدوننظر نهادهای قانونی مانند مجلس و شورایعالی انقلاب فرهنگی دست به کارهای اینچنینی بزند. وزارت نمیتواند و نباید سرخود و با تحمیل نظر خود حق تحصیل را به افراد بدهد. البته این مساله یعنی پذیرش تکجنسیتی در رشتههای دانشگاهی اولینبار توسط وزارت بهداشت مطرح شد که عنوان کردند ما پزشک مرد بیشتر داریم و ما در مجلس عنوان کردیم که پذیرش جنسیتی در وزارت بهداشت نباید صورت گیرد و جلوی آن را گرفتیم. چراکه براساس عدالت آموزشی، این اقدام خلاف مشی عادلانه است و قانون اساسی حق تحصیل را برای همه افراد در نظر گرفته است.
از سوی دیگر، تبعات مهم این اقدام غیرکارشناسی این است که پذیرش تکجنسیتی میتواند تعارض اجتماعیای در جامعه ایجاد کند زیرا جامعه نیازمند حضور افراد لایقتر در پستهای کارشناسی خود است. وقتی افراد با نمرههای پایین و با ملاک جنسیت انتخاب شوند، در عمل، اصل شایستهسالاری و ضرورت حضور افراد لایقتر در جامعه مخدوش میشود. مسوولان به جای اینگونه اقدامات غیرکارشناسی که منجر به تحمیل تبعیضهای بیشتر در حیطه آموزش میشود، باید مشکلات اصلی برقراری توازن جنسیتی در دانشگاهها را حل کنند. در حال حاضر این اقدام میتواند تبعیض علیه دختران نیز باشد زیرا اعمال پذیرش جنسیتی در شرایطی اجرا میشود که دختران سهم ۶٠ درصدی در قبولی کنکور دارند، بنابراین باید به این موفقیتها به چشم مثبت نگریست و با اجرای پذیرش جنسیتی مانع تحصیل آنان در رشتههای موردعلاقهشان نشد. از طرف دیگر باید کار کارشناسی انجام شود که چه مشکلاتی باعث میشود که حضور پسران در آموزش عالی کمتر شده است.
مسوولان باید به دنبال حل این مسایل باشند نه اینکه کارهای اینچنینی انجام دهند. در حال حاضر پسران با توجه به وجود قانون سربازی که دو سال از بهترین سالهای عمر آنها را سپری میکند و فضایی که برای آینده خود متصور هستند، باعث بلاتکلیفی زیادی برای آنها شده است و زمینه عقب افتادن از جریان اصلی جامعه میشود. در این مقطع ضروری است که مسوولان به جای پذیرش تکجنسیتی، به فکر حل مشکلات ریشهای باشند که زمینه اصلی بیعدالتی آموزشی را ایجاد کرده است.
منبع: روزنامه شرق