شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
» پرسش روزنامه جمهوری اسلامی از مسئولان برگزاری دادگاه اختلاس و بیمه

» آیا زور دستگاه قضاییه به دانه درشت ها و متهمان ارشد می رسد؟

چهارشنبه, 18 جولای, 2012

چکیده : چرا تصور مي‌شود اگر بالاترين مقام اجرائي كشور به دادگاه فرا خوانده شود و در نهايت تواضع در برابر قاضي قرار بگيرد و به سؤالات او پاسخ بدهد، براي او يا نظام جمهوري اسلامي يك عيب و كاستي محسوب مي‌شود؟ مگر حضور اميرالمؤمنين عليه السلام در جلسه دادگاه و پاسخ دادن به سؤال قاضي آنهم در ماجراي شكايت يك غيرمسلمان براي آن حضرت و حكومت علوي، نقص و كاستي محسوب شد؟! اتفاقاً كاملاً برعكس اين تصور غلط، اين قبيل برخوردهاي آن حضرت و تواضع ايشان در برابر قانون و مقررات بود كه عشق ايشان را به قلب‌ها نفوذ داد و مكتب علوي را جاودانه كرد.


روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خوداز قوه قضاییه خواسته است بدون در نظر گرفتن خط قرمز با متخلفان برخورد کند.

در این یادداشت آمده است: يكسان برخورد كردن با دانه درشت‌ها يا مسئولان ارشد و افراد رده‌هاي پائين است كه مي‌تواند عدالت را تأمين كند و اعتبار قوه قضائيه را در افكار عمومي بالا ببرد.

روزنامه جمهوری اسلامی با اشاره به آخرین دادگاه رسیدگی به اختلاس نوشته است: در آخرين جلسه از بخش اول دادگاه فساد بزرگ مالي سه هزار ميليارد توماني، يكي از متهمان خطاب به نماينده دادستان گفت: “رئيس بانك ملي فرار مي‌كند، وزير اقتصاد اشتباه كرد بعد معذرت خواهي كرد، رئيس بانك صادرات هم كه گفته مي‌شود از مجرمان اصلي است معتقد است كه بايد به او مدال بدهند با اتهامش هنوز آزاد است. من نمي‌گويم آنها گناهكارند شايد آنها هم گناهكارند ولي مي‌گويم آقاي فراهاني من كه اصلاً كاره‌اي نبودم چرا بايد زنداني باشم؟ زورتان به متهمان ارشد بانكي نمي‌رسد، به ما مي‌رسد؟”

در ادامه این یادداشت آمده است: هر چند رئيس دادگاه به اين متهم گفت: “در اين پرونده تاكنون به اتهامات 39 نفر رسيدگي شده و آنطوري كه آقاي فراهاني (نماينده دادستان) گفت اين پرونده حدود 200 نفر متهم دارد” لكن فارغ از ميزان بالاي كميت اين پرونده، نمي‌توان از ايرادي كه از نظر كيفي به اين ماجرا وارد است و متهم مورد نظر نيز به آن اشاره كرده است، عبور كرد. واقعيت اينست كه اين ايراد كيفي از آنچه اين متهم به زبان آورده فراتر است و او فقط به تعداد اندكي از افراد دانه درشتي كه بايد تحت تعقيب قرار گيرند در جلسه دادگاه اشاره كرده است.

یادداشت نویس روزنامه جمهوری اسلامی در ادامه آورده است: در كنار اين برجستگي و امتياز كه براي قوه قضائيه محفوظ است و قابل انكار نيست، از اين سؤال مهم نيز نمي‌توان گذشت كه دانه درشت‌هائي كه با اين پرونده مرتبط هستند و به تعبير متهمي كه از او در ابتداي اين مقاله جمله‌اي در همين زمينه نقل كرده‌ايم “متهمان ارشد” چرا تحت تعقيب قرار نمي‌گيرند؟ اين متهم فقط از “متهمان ارشد بانكي” گفت ولي دايره اتهام، وسيع‌تر از اينست و دانه درشت‌هائي كه بايد مورد سؤال و تعقيب قرار بگيرند قد و قواره‌اي فراتر از محدوده مسئوليت‌هاي بانكي دارند. اين متهم در سخنان خود به وزير اقتصاد هم اشاره كرد كه مسئوليت او به بانك‌ها هم مرتبط است ولي فقط در مسائل بانكي خلاصه نمي‌شودو در واقع يك عضو دولت است. همين نكته نشان مي‌دهد بدون همراهي عمدي يا سهوي مسئولان ارشد دولتي انجام چنين تخلف بزرگ مالي در كشور امكان پذير نبود. كما اينكه طبق اسناد انتشار يافته در رسانه‌ها، وزير راه وقت، وزير بازرگاني، رئيس دفتر رئيس‌ هیات دولت و تعدادي ديگر از مسئولان اجرائي نيز در اين پرونده زير سؤال قرار دارند. مهم‌تر آنكه با توجه به محتواي نامه رئيس دفتر هیات دولت به وزير راه درخصوص واگذاري تسهيلات مربوط به يكي از شركت‌هاي مهم و مطرح در اين پرونده به متهم رديف اول، طبعاً شخص هیات دولت نيز بايد پاسخگو باشد.

این یادداشت به حلقه فاطمی نیز اشاره کرده و نوشته است: علاوه بر پرونده فساد مالي سه هزار ميليارد توماني، پرونده بيمه معروف به “خانه فاطمي” نيز از نظر برخورد با دانه‌درشت‌ها يا متهمان ارشد زير سؤال قرار دارد. مسئولان قوه قضائيه تصور نكنند با اظهاراتي كه در حضور خبرنگاران مي‌كنند و يا با آنچه در مصاحبه‌هاي تلويزيوني مطرح مي‌نمايند، افكار عمومي قانع مي‌گردد و به تمام سؤال‌ها پاسخ داده مي‌شود. واقعيت اينست كه تا دانه درشت‌ها يا متهمان ارشد به دادگاه فرا خوانده نشوند و در جلسه علني مورد سؤال قرار نگيرند و تكليف آنها با اين پرونده‌ها روشن نشود، اين سؤال‌ها همچنان در اذهان مردم باقي خواهد بود.

وی افزوده است: چرا تصور مي‌شود اگر بالاترين مقام اجرائي كشور به دادگاه فرا خوانده شود و در نهايت تواضع در برابر قاضي قرار بگيرد و به سؤالات او پاسخ بدهد، براي او يا نظام جمهوري اسلامي يك عيب و كاستي محسوب مي‌شود؟ مگر حضور اميرالمؤمنين عليه السلام در جلسه دادگاه و پاسخ دادن به سؤال قاضي آنهم در ماجراي شكايت يك غيرمسلمان براي آن حضرت و حكومت علوي، نقص و كاستي محسوب شد؟! اتفاقاً كاملاً برعكس اين تصور غلط، اين قبيل برخوردهاي آن حضرت و تواضع ايشان در برابر قانون و مقررات بود كه عشق ايشان را به قلب‌ها نفوذ داد و مكتب علوي را جاودانه كرد.