شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : رهبری در دیدار با کارکنان قوه قضاییه با اشاره به علنی بودن دادگاه ها و بردن نام متهمان گفته است خيلى بايد مراقب حفظ آبروى اشخاص بود. حال آنکه طی سه سال گذشته تاکنون بارها دادگاه های فرمایشی در رسیدگی به اتهامات ساختگی از سوی قوه قضاییه برگزار شده و هیچ مقام مسئولی نسبت به آن اعتراض نکرده است.
کلمه: رهبری در دیدار با کارکنان قوه قضاییه با تاکید بر به حداقل رساندن مجازات زندان به حفظ آبروی افراد در دادگاه های کشور پرداخت و بر حفظ آبروی متهمان تاکید کرد.
اظهارات آیت الله خامنه ای در حالی بیان می شود که طی سه سال گذشته تاکنون بارها دادگاه های فرمایشی در رسیدگی به اتهامات ساختگی از سوی قوه قضاییه برگزار شده و هیچ مقام مسئولی نسبت به آن اعتراض نکرده است.
رهبری در این سخنان با اشاره به علنی بودن دادگاه ها و بردن نام متهمان اظهار کرد: مسئله‌ى آبروى اشخاص است. خيلى بايد مراقب حفظ آبروى اشخاص بود. شريعت اسلامى عِرض مؤمن را در رديف جان او قرار داده. نبايد قوه‌ى قضائيه، دستگاه‌ها، دادگاه‌ها و دستگاه‌هاى ادارى قوه‌ى قضائيه، تحت تأثير جوسازى تبليغات رسانه‌ها قرار بگيرند.
مرداد ماه 1388 بعد از انتخابات مهندسی شده ریاست جمهوری در حالی که فعالان سیاسی و اصلاح طلبان با اتهامات اقدام علیه امنیت ملی، ایجاد اغتشاش، زمینه‌چینی برای انقلاب رنگی و کودتای مخملی بازداشت و بازجویی می شدند، دادگاهی با حضور بیش از صد تن از چهره های سیاسی و فعالان مطبوعاتی تشکیل شد.
در این دادگاه مقاماتی چون نمایندگان سابق مجلس، معاون وزیر، وزیر، مشاور رییس جمهور، استاد دانشگاه، روزنامه نگار و …. با لباس زندان و دمپایی در برابر دوربین های تلویزیون در حالی قرار گرفتند که هیچ سندی برای اتهامات آنان در دست نبود.
در این دادگاه های فرمایشی تعدادی از متهمان تحت شدیدترین فشارها، زندان انفرادی و شکنجه با خواندن متن‌هایی به اعتراف علیه خود و نزدیکان و برخی از مقامات کشور پرداختند و قاضی صلواتی بدون هیچ سند و مدرکی متهمان را به حبس های طولانی محکوم کرد.
هر چند که برخی از مراجع و وکلا و شخصیت های سیاسی نسبت به این امر انتقاد کردند، اما این دادگاه در پنج جلسه به مدت یک ماه ادامه یافت و از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد.
در همین حال دو سال و اندی پس از این دادگاه های فرمایشی و سناریو از پیش نوشته شده برخی از فرماندهان سپاه و مصباحیون، دادگاه دیگری برای تسویه حساب با تیم احمدی نژاد تشکیل شد. دادگاهی که از هفته ها قبل دادستان کل کشور و رییس سازمان بازرسی خبر از «رویدادی بزرگ» داده بودند، سی و دو متهم ناشناخته در تدابیر شدید امنیتی با لباس زندان به دادگاه نمایشی آورده شدند.
برخلاف قانون که تاکید شده متهمان با لباس زندان و چادر در دادگاه حاضر نباشند، چهره زنان پیچیده در چادر و مردانی در لباس زندان رونمایی شد؛ متهمانی که شاید هر یک بالاترین مسئولیتی که داشته باشند کارمندی شرکت امیرمنصور آریاست. همان کسانی که امیرمنصور به محض اینکه دفاعیه اش را آغاز کرد، گفت اینها را بگذارید بروند. کارمند شرکت بودند!
امیرمنصور در حالی در مقابل دوربین های ضرغامی قرار گرفت که شش ماه در انفرادی مانده بود و تنها توانسته بود وکیل خود را دو ساعت ببیند. دو ساعت دیدار با وکیل برای دادگاهی که گویی مثل سایر دادگاه ها در جلسات » سران نظام» احکامش نیز صادر شده است. این تاکید متهم به ظاهر اصلی، خود به اندازه ی کل دادگاه، شاید باارزش بود. یک بار دیگر مشخص شد کیفیت دادگاه های جمهوری اسلامی و وضع عدالت و انصاف و بازجویی در آن چگونه است. اینجا دیگر پای متهمی سیاسی با اتهام های تکراری «براندازی نظام جمهوری اسلامی» یا «فعالیت تبلیغی علیه نظام» یا «تشویش اذهان عمومی» در میان نبود. حتی یک متهم اقتصادی هم باید در انفرادی، دور از وکیل و امکان بررسی منصفانه ی پرونده باشد. چون در جمهوری اسلامی، عدالت و انصاف در حاشیه ی منافع نظام، گم و محو است.
نبايد ما متوسل به زندان شويم
رهبری در بخش دیگری از سخنان خود به مساله زندان ها پرداخت. وی با بیان اینکه زندان یک مجازات است، برخلاف نص صریح اصول فقه و نظر مسلم مراجع اظهار کرد که در فقه اسلامی زندان ایرادی ندارد.
این در حالی است که آیت الله وحید خراسانی چندی قبل تاكید کرد كه اساس دین بر حریت است: «فقیهی كه به مُخّ فقاهت رسیده، میداند حبس در چه مواردی است و چقدر امر حبس شدید است و اساس دین بر حریت بشر است و حبس و زندانی كردن او و حرمان او از جامعه و از خانواده در چه حد از شدت است و موارد حبس در شریعت در چه مواردی و با چه دقتی مطرح شده است»
رهبری در سخنانش متذکر شده نبايد ما متوسل به زندان شويم. در مجموعه‌ى قوه‌ى قضائيه كارى كنيد كه مجازات زندان به حداقل برسد.
این در حالی است که رییس سازمان زندان ها اخیرا از بالا بودن تعداد زندانیان در ایران نسبت به میانگین جهانی آمار زندانیان خبر داده است. در دنیا متوسط زندانی به ازای هر یک‌صد هزار نفر، ۱۴۸ نفر است که این میزان در ایران به ازای هر یک‌صد هزار نفر، ۲۷۱ نفر است که این میزان تقریبأ دو برابر متوسط جهانی است.
سال گذشته در گزارشی از زندانیان جرایم عادی آمده بود که آمار زندانیان نسبت به دهه‌های گذشته رشدی ۱۷ برابری داشته است.
بنا به این گزارش بر پایه آمارها تعداد زندانیان در سال که منجر به انقلاب شد، با توجه به جمعیت ۳۶ میلیون نفری نزدیک به ۱۰ هزار نفر بود. با در نظر گرفتن آمار رشد زندانیان بر اساس جمعیت کشور، باید میزان زندانیان ایران نسبت به دو برابر شدن جمعیت به حدود ۲۰ هزار نفر می‌رسید. در حالی که تعداد زندانیان نزدیک به ۱۷۰ هزار نفر شده است.
رهبری در حالی از کاهش مجازات زندان تبديل آن به مجازاتهاى ديگر سخن گفته که تعدادی از زندانیان سیاسی مانند ابوالفضل قدیانی، قاسم شعله سعدی و عیسی سحرخیز با اتمام دوره حبس خود، همچنان در زندان به سر می برند. جالب اینجاست که جرم هر سه این زندانیان، انتقاد از رهبری است و بدین ترتیب مشخص نیست ادعای متوسل نشدن به زندان، چگونه با نگه داشتن بیش از حکم منتقدان در زندان می خواند.