چکیده : رئیس سازمان زندانها در سخنان عجیب ادعا کرده که بیانیههای زندانیان سیاسی در بیرون از زندان و توسط دیگران نوشته میشود. وی توضیح نداده که اگر مقامهای قضایی و امنیتی به این ادعا باور دارند، چرا تاکنون بارها زندانیان را به همین اتهام، احضار کرده و تحت فشار قرار دادهاند و در مواردی آنها را محاکمه و محکوم کردهاند.
رئیس سازمان زندانها در سخنانی عجیب ادعا کرده که بیانیههای زندانیان سیاسی در بیرون از زندان و توسط دیگران نوشته میشود. وی توضیح نداده که اگر مقامهای قضایی و امنیتی به این ادعا باور دارند، چرا تاکنون بارها زندانیان را به همین اتهام، احضار کرده و تحت فشار قرار دادهاند و در مواردی آنها را محاکمه و محکوم کردهاند.
غلامحسین اسماعیلی در حاشیه همایش سراسری قوه قضاییه در مشهد، در جمع خبرنگاران در پاسخ به سؤال خبرنگار خبرگزاری فارس درباره «بیانیههایی که توسط برخی زندانیان امنیتی منتشر میشود و اینکه کنترلی روی این کار هست یا خیر» گفته است: «بررسیهای ما نشان داده است که این بیانیهها توسط افراد دیگری نوشته شده و به نام این زندانیان منتشر میشود و به هیچوجه توسط خود زندانیان نوشته نشده است.»
به گزارش کلمه، وی که همچنان اصرار دارد زندانیان سیاسی را زندانی امنیتی بنامد تا از تعهد به رعایت قانون درباره آنها شانه خالی کند، در حالی این ادعا را مطرح کرده که ظاهرا «بررسیها»ی نهادهای امنیتی و جمعبندی دستگاه قضایی چیز دیگری را نشان میدهد؛ چرا که تاکنون چندین نفر از زندانیان سیاسی به اتهام تهیه و امضای این بیانیهها به دادسرای زندان احضار شده و حتی در مواردی برای فشار بیشتر و اعترافگیری به سلول انفرادی منتقل شدهاند.
یکی از آخرین موارد اینچنینی، مربوط به علیرضا رجایی است که چند روز قبل اعلام شد به اتهام تهیه و امضای همین بیانیههای داخل زندان به چهار سال حبس جدید و قطعی محکوم شده است. پیش از او هم برای ابوالفضل قدیانی و برخی دیگر از زندانیان سیاسی داخل زندان، احکام حبس جدیدی صادر شده بود.
بیانیه 39 زندانی سیاسی درباره انتخابات مجلس نهم نیز از مواردی بود که به احضار اکثر این زندانیان به دادسرا و انتقال برخی از آنها به بند 209 اوین برای بازجویی منجر شد. نامه به سید محمد خاتمی، بیانیه های ضد جنگ و حمایت مردم بحرین، نامه به مراجع بین المللی، بیانیه اعتراضی درباره حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی و حتی شهادتنامه درباره نحوه قتل هدی صابر، از دیگر مواردی بوده که تاکنون به احضار و بازجویی و پروندهسازی جدید برای زندانیان سیاسی منجر شده است.
ناراحتی نهادهای امنیتی از نامههای زندانیان سیاسی از داخل زندان، که نشانه آشکاری از ناتوانی دستگاه امنیتی و قضایی در وادار کردن زندانیان به سکوت است، باعث شد که سال قبل به جعل نامه از قول چند زندانی سیاسی شاخص اصلاح طلب در دفاع از انتخابات نمایشی رو بیاورند؛ نامهای که البته به سرعت تکذیب شد و این زندانیان گفتند: اگر قرار بود چنین نامهای بنویسیم، امروز در زندان نبودیم.
اکنون رئیس سازمان زندانها در حالی ادعا کرده بیانیههای زندانیان در بیرون و به نام آنها نوشته میشود که توضیح نداده محکومیتهای متعددی که برخی زندانیان در دوره حبس به آنها محکوم شدهاند، به چه علت بوده و اگر «بررسی» سازمان زندانها دروغ بودن انتساب آن بیانیهها به زندانیان سیاسی را ثابت میکند، چرا وی نتیجه این بررسیها را به اطلاع همکاران قضایی و امنیتی خود نرسانده است تا لااقل به خاطر این اتهام واهی، بر حبس زندانیان بیگناه نیفزایند.