شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : نظامیان وابسته به اسد و ماموران حکومتی سوریه که در حوله به خانه های مردم وارد شده و تمامی اعضای خانواده ها را کشته اند، جنایت خود را به مخالفان و تروریست های مسلح نسبت می دهند. حال آنکه در مورد کشتار حوله چندین شاهد عینی وجود دارند که برای نجات از مرگ پنهان شده و یا خود را به مردن زده بودند. اما در سوریه نیز همانند ایران سال 88، ممنوعیت فعالیت آزادانه خبرنگاران که گاهی باعث اشتباه رسانه ها می شود، دستاویزی برای دروغ پردازان شده که اصل جنایت را انکار کنند یا به حاشیه برانند.
کلمه – گروه بین الملل: دروغگویی یکی ابزارهای متداول دیکتاتورها است. حسنی مبارک رئیس جمهور اسبق مصر همواره در مقابل اعتراضات بین المللی نسبت به بسته بودن فضای سیاسی مصر و برخورد با احزاب آزاد، خطر نفوذ اسلام گرایان را مطرح می کرد. او سال ها اخوان المسلمین را در جامعه جهانی به تندروی متهم کرد، حال آنکه واقعیت جز این بود.
اکنون بیش از یک سال است که مخالفان بشار اسد در شهر های مختلف سوریه کشته می شوند. جنگی که در سوریه در جریان است بیشتر به قصابی شبیه است تا نبردی مسلحانه. رسانه های و خبرگزاری های رسمی سوریه یک سال و نیم است که با حربه دروغ، کشتار مردم بیگناه را به تروریست ها نسبت می دهند و مدام بحث وجود گروهی از القاعده در این کشور را مطرح کرده و کشتار مردم را به آنها نسبت می دهند
اگر چه همه تحلیلگران به این موضوع که سوریه کشوری با تنوع قومی و مذهبی بالا است واقفند اما اینکه نیرو های امنیتی، شبه نظامیان دولتی و ارتش بزرگ و مجهز سوریه که در تمام این سال ها آخرین سلاح های ساخت روسیه را در اختیار دارند، نتوانند جلوی گروهی تروریست را بگیرند عجیب است. اینجاست که داغ ننگ دروغ بر پیشانی بشار اسد و نظامیان سوریه آشکار می گردد.
در چند روز گذشته صد ها نفر در شهر حوله در استان حمص سوریه به طرز فجیعی کشته شده اند. در میان این کشته شدگان حدود 50 کودک وجود داشته اند. نظامیان وابسته به اسد و ماموران حکومتی در ناحیه حوله به خانه های مردم وارد شده و تمامی اعضای خانواده ها را کشتند و همچنان این جنایت را به مخالفان و گروه های نظامی و تروریست های مسلح نسبت می دهند.
البته ناگفته نماند که یکی از مشکلات رسانه های بین المللی در سوریه ممنوعیت حضور خبرنگاران است که باعث می شود گاهی رسانه ها اشتباه کنند و یا بعضی از مخالفان واقعیت را به گونه ای دیگر نشان بدهند. سال گذشته گروهی از مردم سوریه در اطراف سفارت سوریه در شهر قاهره اجتماع کردند این افراد تصاویری را در دست داشتند که کودکی را نشان می‌داد که گلویش را با چاقو بریده بودند. این تصاویر که با شعار «این جنایت توست بشار» در دست این افراد بود در حقیقت متعلق به یک جنایت خیابانی در کشور اوکراین بود. این اشتباه سهوی یا عمدی این گروه از مخالفان دستاویزی به رسانه های داخلی سوریه و رسانه های ایرانی داد تا مخالفان بشار اسد را دروغ گو معرفی کنند.
در مورد کشتار اخیر مردم حوله نیز ظاهرا بی بی سی جهانی به طور تصادفی تصویر کشته شدگان عراقی در سال 2003 میلادی توسط ارتش آمریکا را استفاده کرده و آن را برای به تصویر کشیدن قتل عام کودکان سوری استفاده کرده بود. اشتباهی که روزنامه انگلیسی تلگراف بلافاصله به آن اشاره کرد. اما همین موضوع برای رسانه های دروغ پرداز وابسته به دولت در ایران از جمله خبرگزاری فارس دستاویزی شد تا کشتار حوله را انکار کند.
پیش از این هم برخی اشتباهات رسانه ها که ناشی از فضای سانسور در سوریه بود، دستاویزی برای دروغ پردازان شده بود که اصل جنایت را انکار کنند یا به حاشیه برانند. اتفاقی که در جریان اعتراضات سال 88 در ایران نیز رخ داد؛ از سویی واقعیت های خیابان در رسانه های رسمی سانسور می شد و از سویی پیدا شدن چند اشتباه سهوی یا عمدی در انبوه تولیدات شهروند- خبرنگاران، بهانه ای برای انکار یا به حاشیه بردن اصل سرکوب و واقعیت ها می شد.
اما در مورد کشتار حوله چندین شاهد عینی که گفته اند برای نجات از مرگ پنهان شدند یا خود را به مردن زدند با بی بی سی مصاحبه کرده اند. این افراد گفته اند که ارتش و شبه نظامیان شبیحه آن فجایع را انجام دادند. به گفته این ناظران این منطقه روستایی ابتدا هدف آتش تانک و توپخانه قرار گرفت و بعد افراد مسلح به داخل خانه ها رفتند و بسیاری از ساکنان را کشتند.
بازرسان سازمان ملل تایید کرده اند که به بسیاری از کشته شدگان از فاصله نزدیک شلیک شده و یا سر آنها بوسیله چاقو بریده شده است. ناظران سازمان ملل که از روستای تلدو، محل کشتار، بازدید کردند گفتند شواهدی از آتش توپخانه نیروهای دولتی یافته اند.
جیم میور خبرنگار بی بی سی می گوید بازماندگانی که با بی بی سی صحبت کردند و همچنین فرمانده محلی ارتش آزاد سوریه، گفتند که مسئولان کشتار حوله، اعضای گروه شبیحه از روستاهای علوی نشین در آن اطراف بودند. خانم رشا عبدالرزاق از بازماندگان حادثه به بی بی سی گفته است: ما در خانه بودیم، آنها، اعضای شبیحه و ماموران امنیتی با کلاشنیکف و مسلسل وارد شدند. آنها ما را به اتاقی بردند و پدرم را با شانه تفنگ زدند و مستقیما به چانه اش شلیک کردند. او گفت از ۲۰ عضو خانواده و دوستانی که در آن زمان در خانه بودند فقط چهار نفر جان به در بردند.
یک ساکن دیگر که نخواست نامش فاش شود، گفت در زیر شیروانی پنهان شد اما مردان مسلح باقی اعضای خانواده را بیرون بردند و به آنها شلیک کردند. این مرد گفت: من در را باز کردم و اجساد را دیدم، نمی توانستم فرزندانم را از برادرانم تشخیص دهم. قابل توصیف نبود. من سه فرزند دارم. هر سه را از دست دادم. شاهدان دیگر توصیف کردند که چطور از بازگشت نیروهای حکومتی به ناحیه وحشت دارند. رسانه بی بی سی اعلام کرده که قادر به تایید این اظهارات نیست، اما تاکید کرده است که روایت این افراد با یکدیگر و همچنین با گزارش های فعالانی که بلافاصله پس از حادثه در محل حضور داشتند همخوانی دارد.