شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : اوج دروغ و اتهام زنی احمدی نژاد وقتی بود که رییس هیات دولت در برابر چشمان متحیر میلیون ها ایرانی، چشم در چشم میرحسین موسوی دوخت و اسناد کذب ارائه کرد و دروغ گفت. اینجا بود که میرحسین انگشت اتهام به سمت رییس دروغگوی دولت نهم گرفت. آن روز در خاطره ها ماند و در حافظه ملت ما ثبت شد. پس از آن بود که مردم در یک اقدام خودجوش وقتی به حمایت از نامزد های ریاست جمهوری خود می پرداختند، با طراحی تابلوی "دروغ ممنوع" مسئولان را دعوت به صداقت کردند.
کلمه_ سیدحامد آرین: اولین دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد توام بود با اخبار ضد و نقیضی که از سوی رییس هیات دولت می رسید، دروغ هایی که در چهار سال اول خیلی برای افکار عمومی آشکار نبود و در سطح کارشناسان و فعالان سیاسی نمود داشت.
شاید وقتی مسیح مهاجری، مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی از شورای نگهبان خواست احمدی نژاد را به خاطر دروغگویی رد صلاحیت کند، برای خیلی ها قابل درک نبود که عمق دروغ در لا به لای دولت نهم تا چه حد رسوخ کرده و این خطر چگونه آینده سیاسی کشور را تهدید می کند.
سوم خرداد 88 وقتی اولین بار پلاکاردهای “فقط دروغ” و ” دروغه، دروغه” در برابر دوربین ها در خرمشهر به نمایش گذاشته شد، اولین نمود عمومی از دروغگویی رییس هیات دولتی بود که جدای از هاله نور و کشف انرژی هسته ای در زیر زمین خانه دانش آموز شهرستانی، خبر از افتتاح و بهره بردای از ده ها پروژه داده بود که نه اثری از پروژه بود و نه عمران و آبادانی.
اوج دروغ و اتهام زنی احمدی نژاد در جایی که یکی از مراجع تقلید تاکید کرده بود نباید به “دروغگو” رای داد، در برابر دیدگان میلیون ها ببیننده خود را نشان داد، وقتی رییس هیات دولت در برابر چشمان متحیر میلیون ها ایرانی، چشم در چشم میرحسین موسوی دوخت و اسناد کذب ارائه کرد و دروغ گفت. اینجا بود که میرحسین انگشت اتهام به سمت رییس دروغگوی دولت نهم گرفت.
آن روز در خاطره ها ماند و در حافظه ملت ما ثبت شد. پس از آن بود که مردم در یک اقدام خودجوش وقتی به حمایت از نامزد های ریاست جمهوری خود می پرداختند، با طراحی تابلوی “دروغ ممنوع” مسئولان را دعوت به صداقت کردند.
هرچند دامنه دروغ گویی مسئولان به تقلبی بزرگ در انتخابات ریاست جمهوری منجر شد و میلیون ها ایرانی به خیابان ها آمدند و رای سبز خود را فریاد کردند و خون فرزندانشان سنگفرش خیابان ها را سرخگون کرد، اما دروغ و دروغگویی از این سرزمین رخت بر نبست و احمدی نژاد در راس هیاتی از مردانش کذب و دروغ را به آنجا رساند که حتی نزدیکترین کسان و حامیان سینه چاکش هم او را به دروغ گویی متهم کردند.
صفتی که میردربند خیلی پیشترها در این رییس هیات دولت دیده بود. وقتی احساس خطر و تکلیف کرد و دو دهه انزوا را برای خدمت دوباره به مردم رها کرد و به میدان مبارزه ای آمد که هماوردانش برای کسب قدرت به هر حیله و دروغی متوسل شده و برای بیرون راندن رقیب از هیچ منکری کوتاهی نمی کردند.
برای کسانی که شنیده بودند، نامزد انتخاباتی شان را با چه ترفندهایی از میدان به در برده بودند، خیلی عجیب بود که صفحات روزنامه ها را ببینند که مزین شده این بار به اعترافات حامیان احمدی نژاد و گلایه آنان از دروغگویی این رییس منتصب هیات دولت.
آنها که شنونده خطبه های نماز جمعه ای تاریخی بودند، همان خطبه ای که خطیبش رهبری، گفته بود ” بنده اينجا در منبر نماز جمعه، در خطبه هایى كه در حكم نماز است، حقايق را بايد بيان بكنم…..از يك طرف صريحترين اهانتها به رئيس جمهورِ قانونى كشور شد. حتى از دو سه ماه قبل از مناظرات هم اين سخنرانىها را براى من مىآوردند و من مي ديدم يا گاهى مىشنيدم؛ تهمتهائى زدند، حرفهائى گفتند؛ به كى؟ به كسى كه رئيس جمهور قانونى كشور است، متكى به آراء مردم است. نسبتهاى خلاف دادند، رئيس جمهور مملكت را كه مورد اعتماد مردم است، به دروغگوئى متهم كردند! اينها خوب است؟كارنامههاى جعلى براى دولت درست كردند، اينجا آنجا پخش كردند، كه ما كه در جريان امور هستيم، مىبينيم ميدانيم كه اينها خلاف واقع است؛ فحاشى كردند؛ رئيس جمهور را خرافاتى، رمال، از اين نسبتهاى خجالتآور دادند؛ اخلاق و قانون و انصاف را زير پا گذاشتند.”
چند ماهی نگذشته بود از این سخنان که تیم منتصب احمدی نژاد، با عنوان ” انحرافی” و به جرم رمالی و اشاعه خرافات به دادگاه فرا خوانده شدند و به حبس رفتند و محکمه ها برایشان برپا شد.
سالی نگذشت که وزیر برکنار شده مورد تایید رهبری به صراحت سخن از دروغ گویی احمدی نژاد گفت، پرده داری ها کنار رفت و رسانه ها به نقل از منوچهر متکی نوشتند: “شایسته جایگاه ریاست جمهوری نیست که در اظهارات ۲۰ سطری ایشان، ۲۴ نکته خلاف واقع، ناروا و یا ادعای نادرست وجود داشته باشد.”
و این روال ادامه یافت و هر روز تیتری با عنوان ” سخنان احمدی نژاد کذب است” ادعاهای رییس هیات دولت دروغ محض است” زینت بخش روزنامه ها و رسانه های داخلی شد. نه به نقل از رسانه های بیگانه و دشمنان و مخالفان و اجانب و …. بلکه نقل قول هایی از نماینده رهبری در موسسه کیهان و نماینده اصولگرای حامی احمدی نژاد و وزیر مورد تایید رهبری و …..
امروز دیگر کسی به دنبال یافتن نکات خلاف واقع در سخنان احمدی نژاد نیست، آنجا که می گوید ” ایران آزاد ترین کشور جهان است.”، ” در ایران زندانی سیاسی نداریم” ،” آقایان موسوی و کروبی در حصر نیستند و آزادانه زندگی می کنند”،” در کشور ما سانسور وجود ندارد و مطبوعات آزاد هستند که هرچه می خواهند بنویسند”، ” فرار مغزها صحت ندارد” ” بنزین مورد نیاز را از این بعد خودمان می توانیم تولید کنیم ونیازی به واردات بنزین نداریم” و صدها دروغ ریز و درشتی که مردم هر روز با همه وجودشان درک می کردند، وقتی فشارهای قدرت های بزرگ را می دیدند که عرصه را بر کشور تنگ می کند، بخوبی می فهمیدند که ادعای ” در سیاست خارجی در اوج اقتدار هستیم” یعنی چه و زمانی که می گفت ” که نرخ تورّم نسبت به دوران قبل از من در ریاست جمهوری, بسیار پایین تر است” مردم آن را در سفره های کوچک خانه شان می دیدند و دیگر نیازی نبود که میرحسین انذار دهد ” شما امروز به سخنان دولتیان گوش کنید. به نظر می رسد که کشورما کمترین نرخ تورم را دارد و یا رشد بیکاری به حداقل خود رسیده و یا آنکه کشور ما بیشترین سرمایه های اقتصادی جهان را جذب می کند و گویی سرمایه گذاران پشت دروازه کشور صف کشیده اند تا اجازه شرکت در سرمایه گذاری ها را بگیرند. دروغ گویی تا آنجا پیش رفته که می گویند مردم ما آزادترین کشور دنیا هستند. به نظر من باید تامل کنیم. آنها می دانند دروغ می گویند و یا حافظه شان دچار اختلال شده است.”