شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : در این ماه يك مقدار به خودمان بياييم. يك مقدار در خودمان و اعمالمان بنگريم. گاهى اگر توانستيم روزه بگيريم، ادعیه این ماه را بخوانیم. بنا بگذاريم حدّاقل ماه رجب گناه نكنيم. روز سوّم ماه هم كه روز شهادت امام على‌النقى، امام هادى(علیه السلام) است، اظهار عزا كنيم. روزهاى ديگرش را هم محترم بداريم، 13 رجب روز ولادت آقا اميرالمؤمنين(علیه السلام). امّا همين نكته را از سيّد بن طاووس مي‌خواستم نقل کنم که: «ماهى كه جنگ در آن حرام است ما با خدا نجنگيم، با خلق خدا هم نجنگيم».
آیت الله العظمی یوسف صانعی در گفتاری به مناسبت آغاز ماه رجب، که در وب‌سایت دفتر این مرجع تقلید منتشر شده، به ذکر فضیلت‌های این ماه حرام پرداخت و از سيّد بن طاووس، از بزرگان تاریخ شیعه، نقل کرد: ماهى كه جنگ در آن حرام است ما با خدا نجنگيم، با خلق خدا هم نجنگيم.
متن این یادداشت را در ادامه بخوانید:
بسم الله الرحمن الرحیم
رجب از ماه‌های حرام است. جنگ را مردم بت پرست و جاهليّت در ماه‌های حرام ممنوع مي‌دانستند و با دشمنانشان به احترام ماه رجب و ماه‌هاى حرام نمي‌جنگيدند. سيّد بن طاووس(قدّس سرّه) در اقبال مي‌گويد: آيا خوب است ما ماه رجب به جنگ خدا برويم؟! آنهايى كه مشرك و بت‌پرست بودند با هم نمي‌جنگيدند، سزاوار است ما هم با معصيت‌ها با خدا درگير نشويم، خداى مهربان، خداى رئوف، خداى منّان، بعد هم فايده‌اى ندارد چون که با گناهانمان ما هستیم که ضرر مي‌كنيم. ما را چه شده كه براى اين دنيا و براىِ اين چهار روز زندگى، خداى نا‌خواسته گناه كنيم آن هم در ماه رجب، آن هم در ماهى كه جنگ حرام بوده است. در ماه رجبى كه به او «رجب الاَصَب» گفته‌اند، يعنى رحمت‌ها مي‌ريزد، و هم «رجب الاَصَم» گفته‌اند، يعنى در میان ماه‌هاى ديگر در فضيلت شبيهى ندارد.[1] و در بعضى از روايات رجب «شهر اللّه» معرفى شده است. شعبان شهر پيغمبر معرفى شده و رمضان شهر امّت معرفى شده است[2] .
در ماه رجبى كه «مَلِك داعى» است، ملك داعى مال ماه رجب است. در هيچ يك از ماه‌ها ما ملك داعى نداريم. در ماه رجب است كه «مَلِك داعى» مرتب فرياد مي‌زند، آيا توبه كننده‌اى هست كه بيايد توبه كند، آيا ملتمسى هست كه بيايد التماس كند؟ آيا گناه‌كارى هست كه بيايد از گناهان خودش بر گردد؟ بالاتر از این، آیا ما در ماهى گناه كنيم، و در ماهى عبادت نكنيم كه خداوند عظيم‌ترين رحمت و نعمتش را براى ما در اين ماه قرار داده است؟! بالاترين نعمت در روز 27 ماه رجب بعثت رسول‌اللّه(صلی الله علیه و آله و سلم) است: ( لَقَدْ مَنَّ اﷲُ عَلَى الْمؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْ أَنفُسِهِم[3] «به یقین خدا بر مومنان منت نهاد که پیامبری از خودشان در میان آنان بر انگیخت». اين نعمتى كه نعمت كثير است و بالاتر از او فرض نمي‌شود، در ماه رجب آمده است.
در این ماه يك مقدار به خودمان بياييم. يك مقدار در خودمان و اعمالمان بنگريم. گاهى اگر توانستيم روزه بگيريم، ادعیه این ماه را بخوانیم. بنا بگذاريم حدّاقل ماه رجب گناه نكنيم. روز سوّم ماه هم كه روز شهادت امام على‌النقى، امام هادى(علیه السلام) است، اظهار عزا كنيم. روزهاى ديگرش را هم محترم بداريم، 13 رجب روز ولادت آقا اميرالمؤمنين(علیه السلام). امّا همين نكته را از سيّد بن طاووس مي‌خواستم نقل کنم که: «ماهى كه جنگ در آن حرام است ما با خدا نجنگيم، با خلق خدا هم نجنگيم».
والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته
پی نوشت ها:
1. نک : ثواب الاعمال ، ص54
2. زاد المعاد، ص 12.
3- آل عمران(3)، 164.