شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : رئیس محترم دستگاه قضایی پخش شدن فریاد «مرگ بر موسوی و کروبی» از تلویزیون جمهوری اسلامی و یا تخریب‌های صورت گرفته در این رسانه علیه رئیس مجمع تشخیص مصلحت و یا دهها و صدها خبر و گزارش دروغ پخش شده از رسانه های رسمی و غیر رسمی وابسته به جریان حاکم در این سالها را فراموش کرده‌اند که از ضرورت فعالیت پرقدرت رسانه‌ها سخن می‌گویند و به تریبون‌هایی که «آبرو، اعتبار و حرمت افراد یا مسئولان کشور را را به ناحق خدشه‌دار مي‌سازند» اینگونه می‌تازند.
کلمه: رییس قوه قضاییه در سخنان شدیداللحن تهدید کرد که با رسانه هایی که به گفته وی «به راحتی به افراد توهین می‌کنند و همواره در مقام افترا و شایعه‌پراکنی هستند» به شدت برخورد خواهد شد. وی البته درباره عملکرد صداوسیما و دیگر همکاران رسانه‌ای‌اش در این سه ساله چیزی نگفت و صرفا به انتقاد از رسانه‌ای پرداخت که از برادرش انتقاد کرده است!
بر اساس گزارشی که روابط عمومی قوه قضاییه از سخنان امروز صادق لاریجانی در جمع مسئولان عالی قضایی در اختیار رسانه ها قرار داده، وی ضمن حمله به «روزنامه‌ها، سایت‌ها و حتی وبلاگ‌هایی که مثل قارچ روییده‌اند» گفته است: «حتی آن هنگام که دستگاه قضایی بر حسب وظیفه قانونی خود به برخورد با این متخلفان می‌پردازد طلبکارانه اعلام می‌کنند که چرا دستگاه قضایی برخورد می‌کند.»
به نظر می‌رسد اشاره او به یکی از سایت‌های جریان اصولگرا است که به دلیل انتقاد تند از علی لاریجانی، برادر رئیس دستگاه قضایی، تحت پیگیرد قرار گرفته است. اخیرا تلاش‌هایی در سطح رسانه‌های محافظه‌کار برای جلوگیری از این برخورد صورت گرفته بود که ظاهرا خشم صادق لاریجانی را برانگیخته است.
قاضی‌القضات ایران حتی پرسش از چرایی برخورد با این رسانه‌ها را هم جرم تلقی کرده و در گزارش روابط عمومی قوه قضاییه آمده است: «آیت‌الله آملی لاریجانی با اشاره به این‌که طرح این مسئله که “چرا قوه قضاییه با سایت‌ها و روزنامه‌ها و رسانه‌هایی که توهین می‌کنند برخورد می‌کند” اعلام کرد: این مسئله نیز خود نوعی توهین به قوه قضاییه است و من اعلام می‌کنم که قوه قضاییه بشدت و با قاطعیت با تمام کسانی که آبرو و اعتبار افراد و مسئولان را می‌برند برخورد می‌کند چرا که وظیفه ما برخورد است.»
نکته جالب‌تر اما آنجاست که لاریجانی خواستار «شفاف‌سازی و سالم‌سازی جامعه از طریق انتقادهای درست و در چارچوب قانون» شده و گفته است: «وجود رسانه‌های پرقدرت و سالم به سالم‌سازی جامعه کمک می‌کند و حضور آنها ضروری است.»
وی البته اشاره نکرده که این اظهارات با فضای سنگین و بسته ای که برای رسانه‌های واقعا منتقد حاکمیت فعلی ایجاد شده، چه ربطی دارد و یا آنجا که می‌گوید «دستگاه قضایی به هیچ فردی اجازه نمی‌دهد که با توهین کردن به افراد راه را برای مقاصد سیاسی خود باز کند» چگونه عملکرد صداوسیما و رسانه‌های دولتی و حکومتی در سه سال اخیر را توجیه می‌کند؛ رسانه‌هایی که برای اغراض جناحی و قدرت‌طلبی مقام‌های متبوع خود، از هیچ دروغ و توهین و افترایی علیه فرزندان انقلاب و دلسوزان کشور دریغ نکردند.
احتمالا رئیس محترم دستگاه قضایی پخش شدن فریاد «مرگ بر موسوی و کروبی» از تلویزیون جمهوری اسلامی و یا تخریب‌های صورت گرفته در این رسانه علیه رئیس مجمع تشخیص مصلحت و یا دهها و صدها خبر و گزارش دروغ پخش شده از رسانه های رسمی و غیر رسمی وابسته به جریان حاکم در این سالها را فراموش کرده‌اند که از ضرورت فعالیت پرقدرت رسانه‌ها سخن می‌گویند و به تریبون‌هایی که «آبرو، اعتبار و حرمت افراد یا مسئولان کشور را را به ناحق خدشه‌دار مي‌سازند» اینگونه می‌تازند.
آیا ایشان حاضر است همان چیزی را که در حق برادرش نمی‌پسندد، برای دیگران هم نپسندد و از توهین و تخریب به بزرگان کشور و سابقه‌داران انقلاب هم به خشم بیاید؟