چکیده : با این حساب، جریان سیاسی رهپویان و ایثارگران که به گفته برخی نمایندگان می خواستند از اجرای این سناریو در استیضاح وزیر کار سکوی پرشی برای ریاست مجلس حداد عادل و سپس ریاست جمهوری بسازد، با یک افتضاح و شکست مواجه است، شکست سنگینی که یک طرف آن امضاهای پس گرفته شده و مانور قدرت دولت است و طرف دیگر، قول شرف مرتضوی و حداکثر یک صدای ضبط شده وی.
در حالی که هیات رییسه مجلس هشتم با تعویق 4 روزه استیضاح وزیر کار، فرصت تداوم لابی را برای تیم سه نفره علیرضا زاکانی، احمد توکلی و غلامعلی حداد عادل فراهم آورد، نتیجه این لابی پیام مهمی برای مجلس نهم به همراه دارد.
بازتاب نوشت: طرح استیضاح شیخ الاسلامی، وزیر کار در حالی از سوی 20 نماینده مجلس امضا شد که تنها محور استیضاح، انتصاب سعید مرتضوی، دادستان سابق تهران به سمت مدیرعامل صندوق تامین اجتماعی بود.
دنبال کنندگان این استیضاح طیف ایثارگران و رهپویان بودند که نمایندگان شاخص آنها در مجلس، علیرضا زاکانی، حسین فدایی و احمد توکلی و رهبر معنوی آنها غلامعلی حداد عادل محسوب می شود.
هدف اصلی این استیضاح، نه عزل وزیر کار بلکه وادار کردن دولت به عزل سعید مرتضوی بود؛ برای همین ناکامی استیضاح کنندگان در لابی ها در مهلت ده روزه موجب شد تا هیات رییسه با به تاخیر انداختن طرح استیضاح از زمان مقرر به مدت چهار روز، از چهارشنبه گذشته تا یکشنبه این هفته را به عنوان وقت اضافه جهت لابی به استیضاح کنندگان تقدیم کند.
دور آخر لابی ها با محوریت غلامعلی حداد عادل برگزار شد و او نیمه شب قبل از استیضاح خبر داد که با محوریت حدادعادل موضوع حل شده است و صبح دیروز هم توکلی و زاکانی گفتند، مرتضوی با قول شرف به حدادعادل برای کناره گیری، استعفای خود را نوشته است.
اشاره آنها به جلسه مرتضوی با حداد عادل بود و تلاششان برای نشان دادن اوج هنر حداد عادل در مدیریت سیاسی مجلس بود که توانسته هم از طرح یک استیضاح و ضربه دیدن دولت جلوگیری به عمل آورد و هم استیضاح کنندگان را به مقصود برساند.
در این شرایط همان گونه که پیش بینی می شد، استیضاح به افتضاح کشیده شد؛ در آخرین لحظات یاران حداد عادل با اشاره وی امضای خود را پس گرفتند، اما احمدی نژاد به مجلس آمد و گفت، دولت هیچ تعهدی نداده است و مرتضوی نیز که صبح به احترام جلسه شب گذشته اش به سازمان تامین اجتماعی نرفته بود، از بعد از ظهر بر سرکار حاضر شد.
طبق آخرین اطلاعات رسیده به خبرنگار «بازتاب»، وی شب گذشته در برخی محافل اظهار کرده است قانونا مطیع دستورات احمدی نژاد است و تکلیف رییس دولت تداوم کار وی است و حداد عادل نیز نمی تواند برای وی تعیین تکلیف کند.
با این حساب، جریان سیاسی رهپویان و ایثارگران که به گفته برخی نمایندگان می خواستند از اجرای این سناریو در استیضاح وزیر کار سکوی پرشی برای ریاست مجلس حداد عادل و سپس ریاست جمهوری بسازد، با یک افتضاح و شکست مواجه است، شکست سنگینی که یک طرف آن امضاهای پس گرفته شده و مانور قدرت دولت است و طرف دیگر، قول شرف مرتضوی و حداکثر یک صدای ضبط شده وی.
اکنون پرسش اینجاست که جناب حدادعادل که در اداره یک نفر به نام سعید مرتضوی ناکام مانده، چگونه می خواهد مجلس نهم را اداره کند و در کنار آن ده ها چالش با دولت مانند موضوع مرتضوی را به عنوان رییس مجلس پیگیری و حل نماید؟
با این وصف، اگرچه برخی رسانه ها قبل از این «یکشنبه پرحاشیه» تیتر زدند: «چرا باید به ریاست حدادعادل بر مجلس نهم فکر کرد» پیام افتضاح استیضاح وزیر کار برای مجلس نهم این بود که: «چرا نباید به ریاست حدادعادل بر مجلس نهم فکر کرد؟»