» برای آنان که به اجبار رأی می دهند

چکیده : مهم نیست که تبلیغات دروغین صدا و سیمای غیرملی در روزهای پس از انتخابات با آب و تاب از حضور کم سابقه و بلکه بی سابقه مردم در پای صندوق های رأی سخن بگوید. مهم نیست که مسئولان خرد و کلان نظام برای یکدیگر پیام تبریک بفرستند. مهم این است که پرده های تزویر و ریای اقتدارگریان فروریخته و دیگر کسی نمایش های تکراری امپراتوری دروغ را به تماشا نمی نشیند. این واقعیتی است که حاکمان خود بهتر از همه می دانند، هرچند دلبستگی شان به قدرت و توهم محبوبیت از دست رفته، شجاعت ابراز آن را از آنان سلب کرده است.

کلمه_ سیدکاظم قمی: حضور شجاعانه همراهان جنبش سبز در سالروز بیست و پنجم بهمن و انتشار بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید جهت جنبش بیرون از خانه در شب انتخابات و جنبش حبس خودخواسته و نمادین در روز انتخابات، نشانه های امیدوارکننده ای مبنی بر داشتن استراتژی و برنامه ریزی های بلندمدت این شورا برای جنبش است.

انتشار بیانیه های انتخاباتی شورا طی هشت ماه گذشته و همراهی تشکل ها و طیف گسترده و فراگیر فعالان جنبش سبز با خط مشی انتخاب شده در قبال انتخابات، نشان داد که شورا روز به روز در هماهنگی بیشتر با شخصیت ها، تشکل ها و خیل منتقدان پای بند به مبارزه مدنی مسالمت آمیز با خودکامگی، موفق تر بوده و گام های مؤثری در جهت اتخاذ شیوه های متحد و هماهنگ برداشته است. حملات تبلیغاتی نیندیشیده و اتهامات مضحک دستگاه های امنیتی و رسانه های وابسته به آن (از جمله صدا و سیمای امپراتوری دروغ) به سخنگوی شورا و طرح نام هایی برای گمانه زنی اعضای شورا در این هجمه تبلیغاتی، خود نشانگر واهمه اقتدارگرایان از انسجام و هماهنگی نیروهای منتقد است.

شورا طی یک سال گذشته نشان داده که بر خلاف اقتدارگرایان، استفاده از هر وسیله ای را برای نیل به اهداف جنبش سبز مشروع نمی داند و در حفظ استقلال، دفاع از منافع ملی، احترام به تنوع و تعدد شیوه های زندگی موجود در جامعه، پای بندی به شیوه های مبارزه بدون خشونت، بسط آگاهی در میان مردم و دیگر اصول و خط مشی های برشمرده شده در منشور جنبش سبز، ذره ای عقب نشینی نکرده است. حفظ اعتدال، صبر و شکیبایی و ادب در سراسر بیانیه های شورا و سخنان سخنگوی آن موج می زند و نشان از مرام و سنت پایه گذاران شورا که اکنون در زندان خانگی هستند و نیز آزادگان سرافراز دربند جنبش دارد.

اینک که بنا شده در روز دوازدهم اسفند در انتخابات شرکت نکنیم، باید در جهت اطلاع رسانی این کنش جمعی و انعکاس خبری سکوت گورستانی آن روز به جهانیان با جدیت و برنامه ریزی دقیق نیز تلاش کرد. جنبش اعتراضی سبز در استفاده از انتشار تصاویر خبری توسط خبرنگاران افتخاری و اطلاع رسانی سایبری در میان جنبش های آزادیخواهانه مردم منطقه پیشرو بوده و هنوز هم می تواند از این ابزاز استفاده کند.

سخنی هم با کسانی که به اجبار به پای صندوق های رأی برده می شوند (مثل کسانی که دوره نظام وظیفه را می گذرانند یا کارمندان و پرسنل برخی دستگاه های اجرایی و نظامی). پیشنهاد می شود این عزیزان با کشیدن یک ضربدر بزرگ بر روی برگ رأی خود، امکان سوء استفاده از آرای سفید را از آن دسته از مجریان انتخابات که تخلف و تقلب در آراء را برای نیل به اهداف خود مشروع می دانند (و در انتخابات سال 88 نشان داده اند که در این راه هیچ خط قرمزی هم برای خود قائل نیستند) جلوگیری کنند.

باید توجه داشت که انتخابات از نوع کنش های اجتماعی است که در آن نمی توان حقیقت را از مردم پوشیده نگه داشت. درست مانند گرانی روزافزون کالاها و خدمات که اگر مسئولین مربوطه بر صفحه تلویزیون ظاهر شوند و سوگند به قرآن هم بخورند، قابل کتمان نیست. مهم نیست که تبلیغات دروغین صدا و سیمای غیرملی در روزهای پس از انتخابات با آب و تاب از حضور کم سابقه و بلکه بی سابقه مردم در پای صندوق های رأی سخن بگوید. مهم نیست که مسئولان خرد و کلان نظام برای یکدیگر پیام تبریک بفرستند. مهم این است که پرده های تزویر و ریای اقتدارگریان فروریخته و دیگر کسی نمایش های تکراری امپراتوری دروغ را به تماشا نمی نشیند. این واقعیتی است که حاکمان خود بهتر از همه می دانند، هرچند دلبستگی شان به قدرت و توهم محبوبیت از دست رفته، شجاعت ابراز آن را از آنان سلب کرده است.