چکیده : بیایید همه با هم در این یک هفته باقی مانده تا انتخابات فرمایشی، صدای حق طلبی باشیم. در هر محفلی، تاکسی یا اتوبوس، دانشگاه یا مدرسه؛ هر جا هستیم با یک تلفن، ایمیل، پیامک، بگوییم مجلسی در راس امور است که نمایندگانش شهامت پرسشگری داشته باشند. مجلسی که پرونده کوی دانشگاه در آن بسته نمی شود. مجلسی که نمایندگان عربده کشان مرگ بر رهبران واقعی مردم نمی دهند. مجلسی که دست غارتگران را می بندد نه مجلسی که رییس هیات دولت با یک بغل پرونده که می آید. همه دهانها بسته می شود. نمایندگان واقعی ما یا در حصرند یا حبس. ما در این انتخابات فرمایشی شرکت نمی کنیم. ما برای برگزاری انتخاباتی آزاد از پای نمی نشینیم. ما نمایندگان خود را به مجلسی می فرستیم که به فرمان قیام و قعود نخواهد کرد.
کلمه: یکبار دیگر ژست آزادی خواهی در همه جای ایران به نمایش در آمده است.
مناظره های تلویزیونی و حضور نامزدهای انتخابات مجلس نهم در دانشگاه ها.
جوانی در ارومیه این صحنه تبلیغاتی را به عرصه ای برای رساندن پیام اعتراضی مردم تبدیل می کند.
وقتی می پرسد از همه نقاط ضعفی که در این چند ساله بوده است.
وقتی می پرسد از ” جرم” ناکرده زندانیان سیاسی و رهبران جنبش سیاسی.
او یک شهروند است. نه از امریکا آمده نه از اسراییل.
اهل یکی از شهرهای همین کشور است. فقط سوال دارد.
او می پرسد چرا ” مجلس” نقش نظارتی خود را انجام نمی دهد.
او می خواهد در ” انتخابات” شرکت کند،اما انتخاباتی آزاد.
او می خواهد ” نماینده واقعی” خود را به مجلس بفرستد نه کسانی که جرات سوال کردن را هم ندارند.
او مجلس زمان ” شاه” را نمی خواهد.
او نماینده “مطیع” نمی خواهد.
این دانشجو مجلسی می خواهد که ” تن غارتگران و صاحبان قدرت” را بلرزاند.
بیایید همه با هم در این یک هفته باقی مانده تا انتخابات فرمایشی، صدای حق طلبی باشیم.
در هر محفلی، تاکسی یا اتوبوس، دانشگاه یا مدرسه؛ هر جا هستیم با یک تلفن، ایمیل، پیامک، بگوییم
مجلسی در راس امور است که نمایندگانش شهامت پرسشگری داشته باشند.
مجلسی که پرونده کوی دانشگاه در آن بسته نمی شود.
مجلسی که نمایندگان عربده کشان مرگ بر رهبران واقعی مردم نمی دهند.
مجلسی که دست غارتگران را می بندد نه مجلسی که رییس هیات دولت با یک بغل پرونده که می آید
همه دهانها بسته می شود.
نمایندگان واقعی ما یا در حصرند یا حبس. ما در این انتخابات فرمایشی شرکت نمی کنیم.
ما برای برگزاری انتخاباتی آزاد از پای نمی نشینیم.
ما نمایندگان خود را به مجلسی می فرستیم که به فرمان قیام و قعود نخواهد کرد.
ما بار دیگر مجلس را در راس امور قرار خواهیم داد و نمایندگانی می فرستیم که ” صدای مردم” باشند نه صدای “حاکمیت”