» جرزنی سیاسی

چکیده : اگرچه مخاطبان اصلی رهبری که در این گفتار به «جرزنی سیاسی» متهم شده اند و افرادی «ناباب، نادان و بعضاً معاند» خوانده شده اند، دستشان از مراجعه به قانون کوتاه است و هیچ گونه امکانی برای دفاع از خود در برابر این اتهامات ندارند اما وظیفه ای شرعی و اخلاقی ایجاب می کند که با تاملی ساده، روشن و بی پیرایه در متن همین سخنان عالی ترین مقام کشور در مقام امر به معروف و نهی از منکر بگوییم

کلمه -آل طاها:

پایگاه رسمی رهبری، سخنان آیت الله خامنه ای را در سالگرد حادثه ی نوزدهم در دیدار با مردم قم چنین انعکاس داده است:

حضرت آیت الله خامنه ای انتخابات سال 88 را یادآور بهترین و بدترین خاطره ها دانستند و تأکید کردند: بهترین خاطره ها، حضور عظیم و خیره کننده چهل میلیونی مردم در پای صندوقهای رأی بود و بدترین خاطره ها مربوط به «جرزنی های» سیاسی برخی افراد ناباب، نادان و بعضاً معا ند، در انتخابات بود.

اگرچه مخاطبان اصلی رهبری که در این گفتار به «جرزنی سیاسی» متهم شده اند و افرادی «ناباب، نادان و بعضاً معاند» خوانده شده اند، دستشان از مراجعه به قانون کوتاه است و هیچ گونه امکانی برای دفاع از خود در برابر این اتهامات ندارند اما وظیفه ای شرعی و اخلاقی ایجاب می کند که با تاملی ساده، روشن و بی پیرایه در متن همین سخنان عالی ترین مقام کشور در مقام امر به معروف و نهی از منکر بگوییم:

ما نیز همچون شما انتخابات سال 88 را یادآور «بهترین» و «بدترین» خاطره ها می دانیم و جالب آنکه ما نیز «حضور میلیونی مردم» را از بهترین خاطره ها و «جرزنی های سیاسی» را از بدترین خاطرهای انتخابات 88 می دانیم. تنها تفاوتی اگر هست –که هست- تنها در جزئیاتِ همین «خاطره ها»ست.

از قضا خاطرات ما روشن اند. مثلا ما، یکی از شیرین ترین و بهترین خاطره هایمان از حضور مردم، زنجیره ی راه آهن به تجریش بود، وقتی توانستیم به یمن حضور میرحسین، تفاوت شمال و جنوب را فراموش کنیم و دستهامیان را به هم بدهیم – جای همه ی کسانیکه آنجا نبودند خالی- و یا یکی از تلخ ترین خاطره هایی که از «جرزنی سیاسی» در انتخابات 88 به یاد داریم تهت های احمدی نژاد و بداخلاقی های صدا وسیما در بازی کردن با آبروی کسانی بود که آنجا حضور نداشتند و هنوز هم امکان دفاع ندارند. نمونه ها البته بسیار فراوانند.

البته این ها نمونه های قبل از 22 خرداد اند. پس از 22 خرداد ما هزاران خاطره ی تلخ و شیرین داریم. اگر چه شیرین ترین ها را از حضور میلیونی مردم در ۲۲ و ۲۵ خرداد چشیدیم وبه خاطر سپردیم و تلخ ترین«جرزنی سیاسی» را در خطبه های 29 خرداد شاهد بودیم که تا فرمانِ آتش به «رقیب سیاسی» پیش رفت.

می بینید! تنها اختلافی که هست در خاطره هاست. مثلاً پنهان نمی شود کرد که حضور میلیونی مردم در 25 خرداد از تلخترین خاطره های شماست و پنهان نمی شود کرد که شما ایستادگی موسوی و کروبی در برابر بی قانونی شورای نگهبان و همراهیشان با مردم را «جرزنی سیاسی» می دانید.

مسئله اینجاست که نمی شود خاطره را به کسی تحمیل کرد،چون هر کس خاطره های خود را دارد. خاطره ها نه محکوم می شوند، نه در حصر می افتند و نه دستور می پذیرند. خاطره ها در بند دستورات مطلقه نیستند.

و شاید به همین علت بود که در دی ماه 88 تجمع پس از عاشورا را مهندسی کردید تا از آن خاطره ای جدید بسازید و با هفت من عسلِ در صدا و سیما به خورد مردم بدهید به این امید که خاطر های شیرین شان را از انتخابات خرداد 88 فراموش کنند. شاید به همین علت بود که به فرموده کتاب های تاریخ را بازنویسی کردند و تغییر دادند تا روایت دیگری از خاطره ها برای محصلان تعریف شود و شاید به همین علت بود که همه ی یاران انقلاب و بنیانذاران نظام ، نامشان تغییر کرد و جاسوس و ناباب و نادان و بعضاً معاند، شدند تا همه ی خاطر ها با خاطر عالی یکسان شود.