شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : همایش «خلوت انس» که قرار بود به مناسبت روز بزرگداشت حافظ در دانشگاه تهران برگزار شود، پس از دو هفته معطلی به خاطر دریافت مجوز، با دستور دانشگاه برای حذف تعدادی از سخنرانان این مراسم روبه‌رو شد. انجمن اسلامی دانشکده فنی با انتقاد از رفتار دانشگاه در این باره، خاطرنشان کرده که معاونت دانشجویی به این انجمن اعلام کرده: "دانشجویان فنی را چه کار با حافظ؟" این تشکل دانشجویی با انتشار یک شکواییه، وضعیت فرهنگی دانشگاه تهران را اسف‌بار خوانده و نوشته است: وای بر دانشگاه تهران و انقلابی که می خواست دانشگاه و دانشجویانش مبدا تحول باشند!
انجمن‌های اسلامی دانشجویان این روزهای تحت فشارهای مضاعفی قرار دارند. از سویی دانشجویان به‌حق از آنها می‌خواهند که فعال‌تر باشند، و از سوی دیگر دانشگاهها و نهادهای امنیتی بیرون از دانشگاهها از کوچکترین تحرکی از سوی آنها جلوگیری می‌کنند. ممانعت از فعالیت‌های جمعی در دانشگاه، محدود به حوزه سیاسی هم نیست و حتی به حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی نیز گسترش یافته است. شاید یکی از جدیدترین نمونه‌ها در این باره، سنگ‌اندازی در راه برگزاری همایش «خلوت انس» باشد که قرار بود در دانشگاه تهران برگزار شود.
به گزارش خبرنگار کلمه، این همایش که قرار بود در روز 25 مهرماه به مناسبت روز بزرگداشت حافظ از سوی انجمن اسلامی دانشکده فنی دانشگاه برگزار شود، با سنگ‌اندازی مدیریت دانشگاه روبه‌رو شد. انجمن اسلامی بر اساس آیین‌نامه‌ی محدودکننده‌ای که هم‌اکنون بر فعالیت‌های دانشجویی حاکم است، باید برای برگزاری این برنامه هم مجوز می‌گرفت. اقدام برای درخواست مجوز از دو هفته قبل از روز همایش صورت گرفت، اما تنها یک روز مانده به همایش، مجوز آن صادر شد؛ آن هم در حالی که مدیریت دانشگاه دستور داده بود تعدادی از سخنرانان این مراسم حذف شوند!
این رفتار باعث شد که انجمن اسلامی دانشکده فنی، شکواییه‌ای انتقادی را به شرح زیر منتشر کند:
خلوت انس ما را دریدند
خلوت انس، همایش حافظ ای که قرار بود به مناسبت بزرگداشت حافظ برگزار گردد چون دیگر مراسم هایی که طعم لغو مجوز را می چشد تنها به این بهانه که از سوی انجمن اسلامی دانشجویان برگزار می شود، اجازه ی برگزاری آن طور که شایسته بود را نیافت.
نمی دانیم شکایت خویش را کجا بریم؟ از قوانین هنوز وضع نشده ی فرمایشی بنالیم یا از بی مهری های مسولین دانشگاه ؟ از این سو و آن سو دویدن های هر روزه و روی خوش نشان ندادن ها ی مسولین، میان این همه مشغله درسی گلایه کنیم یا…؟ مهر ماه را در حالی پشت سر می گذاریم که باری دیگر معنای محدودیت را، هجی می کنیم مثل اولین مهرماه عمر تحصیلیمان.
روی سخنمان با مسئولین دانشگاه است، محیط مقدسی که صاحبان اصلی اش دانشجویان اند. محیطی که تا بوده از آغاز تا همین چند صباح، پیش محل تدبیر و تامل و بازخوانی اندیشه های متحجر بوده است، مهد علم و فرهنگ و هنر و ادب بوده است. روی سخنمان با مسئولین دانشگاه است که تا همیشه همراه دانشجویان، آموزگار و استاد اخلاق و فرهیختگی و متانت بوده اند اما نمی دانیم امروز بر آنان چه رفته است که هرگونه حرکت و شور و شعور را برنمی تابند و تیغ ِ انکار می سایند بر هر چه فرهنگ و ادب.
در این اوضاع خواب آلودگی و رخوت دانشگاه، جمعی از دانشجویان انجمن اسلامی دانشکده فنی تصمیم گرفتند تا بار دیگر گامی اندیشمندانه و رندانه در باب فرهنگ این مرز و بوم بگذارند تا که شاید فضای فرهنگی رخوت وار موثر از کم کاری مسولان دانشگاه را التیام بخشند. اما و صد اما که واعظان شحنه شناس که تنها از مدیریت خویش تنها میز و دفترش را به یغما برده اند پس از مدت ها سر دواندن انجمن اسلامی دانشکده فنی، مجوز برنامه “همایش حافظ” را در روز پایانی برگزاری مراسم در حالی صادر کردند که تمام مدت دوهفته ای درخواست مجوز، شفاها بارها اعلام کردند که مجوزی صادر نخواهد شد. صادر کردند و البته چه صادر کردنی! از لغو کردن سخنرانی و حضور حتا مدعوین مراسم هم ابا نکردند و اکنون ما نشسته ایم بر سر سفره ی مجوز صادر شده ای که نمی دانیم اجازه ی چه چیز را داریم؟ ترس آن داریم که همایش برگزار شود و خود اجازه ورود به مراسم را نداشته باشیم. جای سوال است که اولا چرا اگر مخالفتی بود تنها یک روز مانده به برگزاری مراسم به انجمن اسلامی ابلاغ شد؟ و جای سوالی بس عجیب تر اینکه معاونت دانشجویی اعلام کرده که “دانشجویان فنی را چه کار با حافظ؟” گویی آنقدر مسئولان به ظاهر فرهنگی دانشگاه از فرهنگ بی خبرند که نمی دانند قرن هاست از ملاصدرا تا علامه طباطبایی، صدها عارف و فیلسوف و هنرمند دیگر در آثار خویش از اندیشه حافظ نوشیده اند و سرمست گشته اند و وی را افتخار فرهنگ ایران و اسلامی دانسته اند. اما دریغ! دریغ که روزها تلاش جمع بسیاری از اعضای انجمن اسلامی دانشکده فنی دانشگاه تهران باید نادیده گرفته شود و حتی شمشیر توبیخ برکشند که چرا برای حافظ می خواهید همایش بگیرید؟ شما را چه به حافظ؟ می دانید ما را با حافظ چه کار است؟ ما را از آنجایی با حافظ کار افتاده که اشعارش دلیری را می آموزد؛ از آنجایی که ریاکار نبودن و منافقانه سخن نگفتن را زیبا می داند؛ از آنجایی که دست زهد فروشان بوسیدن را خطا دانسته است؛ از آنجایی که چرخ را بر هم می زند اگر غیر مرادش گردد!
آری ما دانشجویان انجمن اسلامی افتخارمان این است که برای حافظ همایش می گیریم و شما ای ِ صاحب منصبان در دانشگاه، شرمسار از رخ صدها اندیشمند و عارف و فیلسوف این سرزمین باشید که هنوز نمی دانید حافظ جزو فرهنگ غنی ماست. می دانید رهبر انقلاب اسلامی مان از چه می ترسید؟ مگر امام انقلاب در باب دانشگاه ها تذکر نداده بودند که: “دانشگاه ها را مركز تربيت قرار دهيد؛ علاوه بر دانش، تربيت لازم است. اگر يك دانشمندي تربيت نداشته باشد، مضرّ است”؟
اگر نمی دانید که مدیران به اصطلاح فرهنگی تان! چه می کنند که خرقه پشمینه ریاستتان را کمی به می لیاقت آغشته تر کنید و اگر می دانید و کاری از پیش نمی برید که وای بر دانشگاه تهران و انقلابی که می خواست دانشگاه و دانشجویانش مبدا تحول باشند! هم اكنون وضعیت فرهنگی موجود در دانشگاه تهران بسیار اسف‌بارتر از آن چیزی است كه از یك دانشگاه انتظار می‌رود؛ لیكن اگر هم اكنون نیز شما به داد دانشجویان، دانشگاه و خواسته های قانونی و مشروع آنان نرسید، روزی فرا خواهد رسید كه از عدم تحرك‌تان حسرت خواهید خورد “وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فی غَفْلَةٍ ” (مریم/39)
انجمن اسلامی دانشکده فنی دانشگاه تهران بنابر اساسنامه قانونی مورد تأیید دانشگاه، فعالیت های فرهنگی را از حقوق مسلم خویش دانسته این گونه کارشکنی ها قانون گریزی ها و بداندیشی ها را به صلاح جامعه دانشجویی نمی دانیم.