شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای ایران، نخستين گزارش خود درباره وضع حقوق بشر در ايران را منتشر كرد. وی در این گزارش، با اشاره به حبس خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی، شرایط آنها را بسیار نگران کننده توصیف کرده است.
احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای ایران، دیروز نخستين گزارش خود درباره وضع حقوق بشر در ايران را منتشر كرد.
بر اساس گزارش‌ها، وی در نخستین گزارش خود از وضع حقوق بشر در ایران، با اشاره به حبس خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی، شرایط آنها را بسیار نگران کننده توصیف کرده است.
احمد شهيد که پیش‌تر وزیر امور خارجه مالدیو بود، در خردادماه امسال از سوي شوراي حقوق بشر ملل متحد به عنوان گزارشگر ويژه در امور ايران انتخاب شد. اما تاکنون دولت از سفر وی به ایران جلوگیری کرده است.
او اکنون در اولین گزارش خود، که تاکید کرده به سبب کمبود وقت، کوتاه تر از گزارش های بعدی تنظیم شده است، به نحوه رفتار با فعالان جامعه مدنی (به وضعیت فعالان سیاسی، روزنامه نگاران، فعالان دانشجویی، هنرمندان، وکلا و فعالان محیط زیست؛ آزادی اجتماعات؛ حقوق زنان؛ اقلیت های قومی و مذهبی؛ مجازات اعدام؛ و حبس به خاطر ارتباط با نهادهای خارجی می‌پردازد.
به گزارش بی‌بی‌سی، احمد شهید با اشاره به وضع میر حسین موسوی، زهرا رهنورد، مهدی کروبی و فاطمه کروبی؛ شرایط این چهار نفر را بسیار نگران کننده خوانده است و از زبان یکی از شاهدان می گوید: “آقای موسوی و خانم رهنورد بدون تفهیم هر گونه اتهامی از بهمن ماه سال گذشته در خانه هایشان حبس شده اند. شرایطی که هر دو آن را زندانیان حکومت می خوانند.”
وضع مهدی کروبی هم در این گزارش به طور مفصل از زبان شاهد دیگر شرح داده شده است. او می نویسد که ارتباط آقای کروبی کاملا با دنیای خارج قطع شده است و در طول ماه های بازداشت خانگی فقط شش بار موفق به دیدار با اعضای خانواده اش شده است و در نهایت روز ۲۵ تیر ماه از منزل خود به محل دیگری منتقل شده است.
بر اساس این گزارش، همه آنها در دوران بازداشت از دیدار و ارتباط آزادانه با اعضای خانواده های خود، دسترسی به روزنامه ها و اخبار و نیز رسیدگی به نیازهای درمانی و معاینه توسط پزشک مورد اعتمادشان محروم بوده اند.
گزارشگر ویژه حقوق بشر در بخش بعدی به وضعیت روزنامه نگاران زندانی پرداخته و از احمد زیدآبادی، محمد داوری، عیسی سحرخیز، حسین رونقی مالکی، مسعود باستانی، بهمن احمدی امویی، محمد صدیق کبودوند، و کیوان صمیمی نام برده است.
وی همچنین مرگ هدی صابر در زندان در پی اعتصاب غذا و عدم رسیدگی پزشکی را یکی از نمونه‌های بسیار نگران کننده از رفتاری‌های به گفته وی اختیاری با زندانیان خوانده است.
در بخش فعالان دانشجویی که در زندان به سر می‌برند آقای شهید از جمله به عبدالله مومنی و موضوع «فشردن گردن» وی به وسیله طناب توسط بازجو تا مرز مرگ به عنوان نمونه‌ای از شکنجه زندانیان اشاره می‌کند.
این گزارش در آغاز فصل آزادی اجتماعات با یادآوری به رسمیت شناخته شدن حق مردم برای تجمع مسالمت آمیز در کنوانسیون جهانی حقوق بشر که دولت ایران به آن پیوسته و باید آن را رعایت کند از “نقض گسترده” این حق در ایران انتقاد کرده است.
آقای شهید برای نمونه می گوید دولت ایران از صدور مجوز برای راهپیمایی در سالروز انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ خودداری کرد. او همچنین می گوید ماموران امنیتی از تجمع های کوچک تر از جمله گردهم آمدن دوستان و اقوام برای تشییع جنازه عزت الله سحابی ممانعت به عمل آوردند.
او در بخش حقوق زنان با اشاره به «قوانین تبعیض آمیز» علیه زنان در ایران به آزار و بازداشت فعالین کمپین یک میلیون امضا اشاره کرده و در بخش اقلیت‌های قومی و مذهبی هم به مشکلات کسانی که از سایر ادیان به ویژه اسلام به مسیحیت گرویده اند، شدت گرفتن تبعیض‌ها علیه بهائیان، عدم صدور مجوز ساخت مسجد برای اهل تسنن در تهران و نیز برخوردهای اخیر با دراویش سخن به میان آورده است.
آقای شهید همچنین از محدودیت های جاری برای روحانیت مذهبی شیعه منتقد حکومت از جمله آیت الله یوسف صانعی و احمد قابل نیز انتقاد کرده است.
او در بخش دیگری از این گزارش با اشاره به آمار رسمی ۲۰۰ اعدام در ۱۰ ماه اخیر و گزارش‌ها مبنی بر ۳۰۰ اعدام مخفیانه در زندان وکیل آباد مشهد و ۱۰۰ زندانی جوان و نوجوان که در انتظار اعدام به سر می‌برند، استفاده گسترده از این مجازات را بسیار نگران کننده خوانده است.
احمد شهید در پایان این گزارش ابراز امیدواری کرده است که حکومت ایران راه را برای گفتگوی سازنده باز کند. او بار دیگر با ابراز نگرانی از وضعیت زندانیان سیاسی، از مقام های جمهوری اسلامی خواسته است اجازه دهند او به ایران سفر کند.