» سرمقاله/ خط و نشان شلاق ها برای احمدی نژاد

چکیده : کلمه- آل طاها: پیمان عارف، دومین جوان نخبه ای بود که بدنش را به شلاقِ حاکمان سپرد تا خط و نشان خود را بر ان حک کنند. پیش از او نیز سمیه توحید لو را به اتهامی مشابه شلاق زده بودند. بعضی از اعمال، آئینه ی زشتی و شناعت خویش اند و بی هیچ توضیحی هویتِ عاملانِ خود را آشکار می کنند. بهانه ی اصلی این یادداشت نه صرفاً اجرای حکم شلاق، بلکه افشای غرضی است که اگر درست باشد شناعتِ آن بسی بیشتر از شلاق زدن آدمهاست. محمود احمدی نژاد در سخنانی در همایش فرمانداران ایران گفته است: "وقتی دانه درشت ها آزادانه به ما افترا می زنند، راضی نیستم یک جوان را به خاطر توهینِ به من شلاق بزنند." پیام نهفته در این سخنان بر کسی پوشیده نیست. ظاهراً احمدی نژاد بر این عقیده است که «اجرای حکم شلاق» توسط قوه قضائیه به اتهام توهین به او، با «اغراض سیاسی» صورت گرفته است. یعنی ضابطینِ قوه قضائیه نخبگان کشور را به اتهام توهین به احمدی نژاد شلاق می زنند و بدنشان را کبود می کنند تا احمدی نژاد را بدنام –تر!– کنند.

کلمه- آل طاها: پیمان عارف، دومین جوان نخبه ای بود که بدنش را به شلاقِ حاکمان سپرد تا خط و نشان خود را بر ان حک کنند. پیش از او نیز سمیه توحید لو را به اتهامی مشابه شلاق زده بودند.

بعضی از اعمال، آئینه ی زشتی و شناعت خویش اند و بی هیچ توضیحی هویتِ عاملانِ خود را آشکار می کنند. بهانه ی اصلی این یادداشت نه صرفاً اجرای حکم شلاق، بلکه افشای غرضی است که اگر درست باشد شناعتِ آن بسی بیشتر از شلاق زدن آدمهاست.

محمود احمدی نژاد در سخنانی در همایش فرمانداران ایران گفته است: “وقتی دانه درشت ها آزادانه به ما افترا می زنند، راضی نیستم یک جوان را به خاطر توهینِ به من شلاق بزنند.”

پیام نهفته در این سخنان بر کسی پوشیده نیست. ظاهراً احمدی نژاد بر این عقیده است که «اجرای حکم شلاق» توسط قوه قضائیه به اتهام توهین به او، با «اغراض سیاسی» صورت گرفته است. یعنی ضابطینِ قوه قضائیه نخبگان کشور را به اتهام توهین به احمدی نژاد شلاق می زنند و بدنشان را کبود می کنند تا احمدی نژاد را بدنام –تر!– کنند.

معلوم است که احمدی نژاد این سخنان را در حمایت از زندانی سیاسی شلاق خورده نزده است و دلش برای چشمان گریان مادر پیمان عارف نسوخته است، بلکه برای دفاعِ از خود به رقیبانش در قوه ی قضائیه پیغام داده است و متقابلاٌ برای دانه درشت ها «خط و نشان» کشیده است.

احمدی نژاد نماینده ی مردم ایران نیست، اگر بود می شد از همین یک سخن او هزاران خرده ی اخلاقی و قانونی گرفت. احمدی نژاد برکشیده همان کسانی است که جوانان را به اتهام توهین به او شلاق می زنند. احمدی نژاد هم، مانند شلاق، ابزاری است برای حکومت کردن. همان حاکمانی که احمدی نژاد را برکشیدند تا از او ابزاری برای غلبه بر رقیب سیاسی و ایستادن در مقابل رای مردم بسازند، امروز جوانان مملکت را شلاق می زنند و بدنشان را کبود می کنند تا به وسیله ی آن، این بتِ خود ساخته را بشکنند و از سر راه بردارند.

متاسفانه، هر روز که می گذرد کلکسیون رفتارهای شنیع و غیر قانونی و غیر اخلاقی و غیر دینیِ ارباب قدرت کامل تر می شود. بعید است در هیچ روزگاری قاعده ی « هدف وسیله را توجیه می کند» با این همه تنوع و وسعت عملی شده باشد. بعید است هیچ گاه قاعده ی کثیفِ « هدف وسیله را توجیه می کند» این همه قربانی گرفته باشد. گویی هر روز که می گذرد این جمله ی میر حسین رنگ و بوی بیشتری می گیرد و غنای بیشتری می یابد « یادمان باشد برای ما هدف وسیله را توجیه نمی کند»…