شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : بهنام ابراهیم زاده، فعال حقوق کودکان که به به پنج سال حبس تعزیری قطعی محکوم شده و بیش از یک سال است که در بند 350 اوین و محروم از مرخصی و ملاقات حضوری است، در یادداشتی به مناسبت روز جهانی کودک، از دغدغههای خود در زمینه حقوق کودکان نوشته است.
بهنام ابراهیم زاده، زندانی سیاسی و فعال حقوق کودکان، بیش از یک سال است که محروم از حق مرخصی و حتی ملاقات حضوری در بند ۳۵۰ زندان اوین نگهداری می شود.
به گزارش کلمه، این زندانی سیاسی ۲۲ خردادماه سال 89 توسط ماموران امنیتی بازداشت شد و مدتی را در بند ۲۰۹ زندان اوین گذراند. وی ابتدا در دادگاهی به ریاست قاضی صلواتی به بیست سال حبس تعزیری محکوم شد که پس از اعتراض وکلای مدافعش، این رای در دیوان عالی کشور نقض شد. وی در دادگاهی دیگر که چندی پیش برگزار شد، به پنج سال حبس قطعی محکوم شد.
این زندانی سیاسی که هرگز دغدغههای خود را درباره کودکان فراموش نکرده، به مناسبت هشتم اکتبر (شانزدهم مهرماه) روز جهانی کودک، یادداشتی را از زندان در اختیار کلمه قرار داده است که در ادامه میخوانید:
جهان شایسته کودکان، جهان شایسته همگان
قبل از هر چیز فرا رسیدن روز جهانی کودک را به کودکان این مرز و بوم کهن و تمامی دوستداران کودک و فعالان این حوزه تبریک می گویم و از اینکه در این روز کنار شما و همکارانم نیستم، ابراز تاسف می کنم. اما خوشحالم از اینکه دوستانم همچنان برای کودکان این آب و خاک این گونه بی دریغ تلاش می کنند و طعم زندان و حبس هم آنها را از این راه منصرف نمی کند. همین تلاش های بی شائبه و کمک های نهادهای غیر دولتی موجب شده است که وضعیت کودکان دراین سالها تا حدی زیادی در کشور ما بهبود یابد.
اما یادمان نرود که خشونت علیه کودکان ابعاد مختلفی دارد و می تواند در هر جایی که کودکی حضور دارد، رخ دهد. در خانواده، مدرسه و … کودکان همواره در معرض خشونت قرار دارند و این خشونت می تواند از جانب هر کسی اعمال شود. متأسفانه بیشتر اوقات خشونت علیه کودکان در خانه از سوی والدین و اعضای خانواده رخ می دهد و این موجب می شود که خشونتی پنهان علیه کودکان ساری و جاری باشد، چون این نوع از خشونت در نظام فعلی ما تحت تعقیب جدی قرار نمی گیرد.
به همین دلیل صحبت در مورد خشونت رایج علیه کودکان در خانه دشوار است و این زنجیره خطرناک در این جا بسته می شود و رسیدگی به این مورد از خشونت را تقریبا غیر ممکن می کند. شاید مشکل اینجاست که در خانواده، اغلب، کودکان را به چشم اموال و دارایی مان می نگریم تا به عنوان انسانهایی که حقوق برابر با دیگر اعضای خانواده دارند. برنامه های صورت گرفته برای گرامیداشت روز کودک در 16 مهرماه امسال درباره اطلاع رسانی راجع به انواع خشونت علیه کودکان و افزایش آگاهی عمومی در خصوص شیوه های صحیح تربیت و اجتناب از خشونت در تعلیم و تربیت کودک می تواند برای مقابله با این آسیب راه حل خوبی باشد.
اکنون یک و نیم میلیون کودک کار در ایران کودکی شان کمرنگ شده و هر ساله بیش از چهار میلیون کودک از تحصیل و درس باز می مانند. دولت و رسانه ها باید در این باره به شدت مورد مؤاخذه قرار گیرند؛ اینکه چرا از کنار این کودکان به راحتی می گذرند و آنها را نادیده می گیرند. باید در این روز با هم عهد ببندیم که با وجدان بیدار از کودکانمان دفاع کنیم، حتی اگر دفاع از این کودکان برایمان هزینه های سنگینی داشته باشد.
بهنام ابراهیم زاده
بند 350 زندان اوین