چکیده : احمد من وقتی داشت از خانه بیرون میرفت، پیشانیبند سبز بسته بود، دو تا دستبند سبز به دستش بسته بود، پیراهن سبز به تنش بود و کفش سبز پوشیده بود. کاملا مشخصهاش این بود که برای جریان سبز و به طرفداری از آقای موسوی، نه حمایت از دولت، بلکه در اعتراض به تقلب در انتخابات به خیابان رفته بود.
پدر احمد نعیم آبادی، از شهدای جنبش سبز، در پاسخ به احمدی نژاد که ادعا کرده بود اکثر کشتهشدگان سرکوبهای پس از انتخابات، بسیجی و از طرفداران دولت بوده اند، میگوید: احمد من وقتی داشت از خانه بیرون میرفت، پیشانیبند سبز بسته بود، دو تا دستبند سبز به دستش بسته بود، پیراهن سبز به تنش بود و کفش سبز پوشیده بود. کاملا مشخصهاش این بود که برای جریان سبز و به طرفداری از آقای موسوی، نه حمایت از دولت، بلکه در اعتراض به تقلب در انتخابات به خیابان رفته بود.
این پدر داغدیده و شجاع میافزاید: این آقا که الان نزدیک به هفت بار است که در سازمان ملل سخنرانی میکند، هر دفعه هم که آمده، جز اینکه یک مشت دروغ و اراجیف تحویل مردم بدهد، هیچ حرف دیگری نداشته؛ و اگر مراجع بین المللی میخواستند حمایت کنند از خونهایی که به ناحق ریخته شده، اصلا نباید راهش می دادند. درست است که به عنوان رییسجمهور آمده، اما رییسجمهوری که منتخب مردم نیست. این آمده آنجا و هرچه از دهنش در میآید، میگوید. خب این آزادی را که به این آقا میدهند که حرفهایشان را بزنند، این هم این آزادی را در کشور خودش به دیگران میدهد که حرفشان را بزنند؟