چکیده : و من بسیاری از آنان را که مانده اند و برپیمانی که با دوست بسته بودند زیسته و می زیند شهیدانی می دانم که مانده اند تا با آزادگی و حریت و ایستادگی و فریاد خویش در زمانه ای که گویی رسم ایستادن بر افتاد ه است آینه گردان دوستان شهیدشان باشند.
دکتر غلامعلی رجایی
روزهای مقدسی را سپری می کنیم.
خدای را سپاس می گذارم که چنین روزهایی رادرک کردیم، روزهایی که زمین وآسمان خیلی بهم نزدیک شدند!
درچنین روزهایی نردبانی از جنس نور به زمین فرستادند تا آنانی را که از خود بی خود شده اند به محفل دوست به آسمان ببرند!
کسانی که همانند عرفا و ریاضت کشان به چله ننشستند اما اربعین در اربعین با نفس خویش در مبارزه بودندتا برخلاف آنان که بفکر نجات خویش از عرصه نفس هستند با نثار خون خویش دیگران را نجات بخشند:
آن سعی می کند برون کشد گلیم خویش این سعی می کند رهاند غریق را!
درچنین روزهایی دری خاص به روی دوستان خاص خدا گشوده شد .که علی فرمود: ان الجهاد باب من ابواب الجنه فتحه الله لخاصه اولیائه
دری گشوده شد که هرکس را به آن راه نبود.بعضی را که خاص شده بودند به آن راه دادند.
در چنین روزهایی ندای فادخلی به بعضی بندگان داده شد. همانها که به خلعت نفس مطمئن آراسته شده بودند:فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی
درچنین روزهایی لباس تقوی را براندام زیبای دوستان خدا پوشاندند : وهو لباس التقوی
درچنین روزهایی بندگانی خاص را به قلععه استوارالهی راه دادند تا از هرگزندی مصون بمانند: و درع الله الحصینه
در چنین روزهایی مردانی به میدان آمدند که ذوجهادین بودند و در دوجبهه نفس ودشمن مبارزه کردند وعزت وشرف ابدی رادر سرنوشت خویش و این آب وخاک پاک محمدی وعلوی و فاطمی وحسینی ومهدوی رقم زدند .
مردانی که عاشقی را که به تعبیرعرفا آمدنی است نه آموختنی با ذره ذره وجود خویش درک کردند .
عاشقی،همان که مولانا در معنای آن فرمود :
پرسید کسی که عاشقی چیست؟ گفت آن که چوما شدی بدانی!
عاشقانی که تا به خُم خانه دوست راهشان دادند آنقدر از می وحدت سبو زدند تا از آنها چیزی نماند!
همانهایی که حریف خویش شدند!
همانهایی که بی تردید چون امام وقافله سالارخویش تا نزدیکیهای مرزهای عصمت رسیدند.
همانهایی که چنان با ترک هوا، هوایی شدند که از منجلاب گناه بال و پر کشیدند.
همانهایی که پرنده تر ز مرغان هوایی شندند!
و من بسیاری از آنان را که مانده اند و برپیمانی که با دوست بسته بودند زیسته و می زیند شهیدانی می دانم که مانده اند تا با آزادگی و حریت و ایستادگی و فریاد خویش در زمانه ای که گویی رسم ایستادن بر افتاد ه است آینه گردان دوستان شهیدشان باشند:
گفتند: آن که خواهی یافت می نشود گفت: آن که یافت می نشود، آنم آرزوست!
منبع: وبلاگ نویسنده