شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : شورای هماهنگی راه سبز امید از «سبز»های آزادی‌خواه ایران می‌خواهد به هر طریق و روش ممکن که در شبکه‌های اجتماعی خویش میسر می‌دانند و ارزیابی کرده‌اند، به استقبال و ستایش از سقوط دیکتاتوری قذافی و تغییر رژیم اقتدارگرای حاکم بر لیبی روند. سر دادن فریاد «الله اکبر» ندای هشداردهنده‌ی دیگری برای خودکامگان ایران است که بدانند «خدا از همه چیز و همه کس برتر است»! و «تکبیر» تنها نخستین و ابتدایی‌ترین گام اعتراضی آزادی‌خواهان و دموکراسی‌جویان ایران است.
سر دادن فریاد «الله اکبر»؛ نخستین گام اعتراضی آزادی‌خواهان و هشداری دیگر برای خودکامگان ایران
شورای هماهنگی راه سبز امید، همزمان با سقوط کامل طرابلس و به‌مناسبت پایان حکومت قذافی، بیانیه‌ای صادر کرد و با دعوت دوباره سبزها به سر دادن فریاد «الله اکبر»، این فریاد را ندای هشداردهنده‌ی دیگری برای خودکامگان ایران دانست و تاکید کرد که «تکبیر» تنها نخستین و ابتدایی‌ترین گام اعتراضی آزادی‌خواهان و دموکراسی‌جویان ایران است.
این شورا چهار روز قبل در بیانیه‌ای با اشاره به در پیش بودن روز قدس و قیام مردم منطقه علیه مستبدانی که به دروغ پرچم مبارزه با اشغالگران اسرائیلی را به دوش می‌کشند، از مردم آگاه در سراسر ایران دعوت کرده بودند در ساعت 10 شامگاه پنجشنبه سوم شهریورماه (امشب)، با سر دادن ندای تکبیر و برائت از خودکامگی، به ابراز همبستگی با مردم مظلوم فلسطین و سوریه بپردازند، انزجار خود از سلطه‌ی هرگونه ستم و کردار غیر دموکراتیک را ابراز دارند و سیاست منافقانه‌ی حاکمیت در قبال آنچه در منطقه می گذرد را برملا کنند.
اکنون شورای هماهنگی در بیانیه‌ی جدید خود که در واکنش به سقوط دیکتاتور لیبی صادر شده، پرسیده است: آیا نظام غیردموکراتیک حاکم بر سوریه، و رهبر خودکامه‌ی آن، بشار اسد، و نیز صاحبان قدرت نامشروع در ایران و خودکامگان و تمامیت‌خواهان ایران از فرجام قذافی و حکومت سرکوبگر او درس می‌‌آموزند؟ یا می‌کوشند با وجود مخالفت و اعتراض اکثریت شهروندان خویش، به اقتدار متکی بر سلاح و سرکوب و ارعاب و خشونت خود ادامه دهند و بیگناهان بیشتری را به حبس و بند کشند یا زمین را از خون آنان سرخ‌فام سازند؟
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار کلمه قرار گرفته، به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
هموطنان آزاده! مردم آگاه ایران!
بر حکومت خودکامه و رژیم غیردموکراتیک قذافی نیز مهر پایان خورد. تلاش‌ها، مجاهدت‌ها، ازخودگذشتگی‌ها و پیگیری و صبوری مردم آزادی‌خواه و دموکراسی‌طلب لیبی نیز به فرجامی که پیش‌بینی می‌شد منتهی گردید. طرابلس، پایتخت لیبی، آخرین سنگر دیکتاتوری معمر قذافی نیز در برابر اراده و عزم مخالفان تاب نیاورد و به اراده‌ی مردم تسلیم شد.
حدود شش ماه از شروع اعتراضات آزادی‌خواهان لیبی علیه نظام خودکامه‌ی معمر قذافی می‌گذرد. قذافی به‌جای درپیش گرفتن روش عقلانی و تمکین به خواسته‌های ملت خویش، کوشید کرسی‌های قدرت را هرچند به قیمت خون هزاران بی‌گناه، و آوارگی و رنج ده‌ها هزار شهروند خود، دراختیار نگه دارد. سخت‌جانی حکومت اقتدارگرای قذافی که ابایی از ریخت خون شهروندان آزادی‌خواه لیبیایی نداشت، تنها هزینه‌های مادی و انسانی فراوانی را متوجه لیبی ساخت. اما در فرجام تحولات، تغییری ایجاد نکرد. یک نظام غیردموکراتیک دیگر، و دیکتاتوری دیگر، سقوط کردند.
شورای هماهنگی راه سبز امید، ضمن تقدیم شادباش به تمام آزادی‌خواهان جهان، به‌خصوص مبارزان آزاده‌ی لیبی و نیز حامیان و همراهان جنبش سبز در ایران، تغییر نظام سیاسی در لیبی را در آستانه‌ی روز قدس به فال نیک می‌گیرد.
آیا نظام غیردموکراتیک حاکم بر سوریه، و رهبر خودکامه‌ی آن، بشار اسد، و نیز صاحبان قدرت نامشروع در ایران و خودکامگان و تمامیت‌خواهان ایران از فرجام قذافی و حکومت سرکوبگر او درس می‌‌آموزند؟ یا می‌کوشند با وجود مخالفت و اعتراض اکثریت شهروندان خویش، به اقتدار متکی بر سلاح و سرکوب و ارعاب و خشونت خود ادامه دهند و بیگناهان بیشتری را به حبس و بند کشند یا زمین را از خون آنان سرخ‌فام سازند؟
شورای هماهنگی راه سبز امید از «سبز»های آزادی‌خواه ایران می‌خواهد به هر طریق و روش ممکن که در شبکه‌های اجتماعی خویش میسر می‌دانند و ارزیابی کرده‌اند، به استقبال و ستایش از سقوط دیکتاتوری قذافی و تغییر رژیم اقتدارگرای حاکم بر لیبی روند. سر دادن فریاد «الله اکبر» ندای هشداردهنده‌ی دیگری برای خودکامگان ایران است که بدانند «خدا از همه چیز و همه کس برتر است»! و «تکبیر» تنها نخستین و ابتدایی‌ترین گام اعتراضی آزادی‌خواهان و دموکراسی‌جویان ایران است.
شورای هماهنگی راه سبز امید
Another Dictatorship Collapsed
Statement of the The Coordinating Council of The Green Path of Hope of Iran on Collapse of Gaddafi’s Government
In the Name of God
Free fellow-citizens! Informed people of Iran!
Authoritative and non-democratic Government of Gaddafi came to and end. Outcome of the effort, devotion, endeavor and tolerant of liberty-seekers and pro-democracy people of Libya appeared as it was predicted. Tripoli, capital city of Libya, last brag of Muammar Gaddafai’s Government could not resist will and resoluteness of the oppositions, and catered to the people’s whim.
It is now six months after beginning of the Libyan freedom-seeking protests against the totalitarian regime of Muammar Gaddafi freedom. Instead of sagacious methods and deference to the wishes of his people, Gaddafi tried to kill thousands of innocent people, and to displace and make ten thousands of his citizens to suffer to hold onto power. Toughness of authoritative government of Gaddafi that committed atrocities against Libyan freedom-seekers lead to human and material costs for the Libya, though it did had no effect on the outcome of the changes. Yet another non-democratic regime, and another dictatorship, collapsed.
The Coordinating Council of The Green Path of Hope of Iran congratulates this victory to all freedom-seekers around the world, especially to the Libyan free combatants as well as to the supporters and companions of Green Movement in Iran, and it omens change of the Libyan regime on the eve of Quds Day.
It is not clear whether the non-democratic regime of Syria, and its totalitarian leader, Bashar Assad, as well as the illegitimiate scepters in Iran, Iranian autocrats and totaliterians learn lessons form the fate of Qaddafi and his suppresive Government; or despite antagonism and objection of majority of their citizens, they, in order to hold onto power, continue to use arms, to apply suppressive, intimediating and violant means, to improsion more innocents, and to kill people
The Coordinating Council of The Green Path of Hope of Iran invites ‘Green’ freedom-seekers of Iran to welcom and praise the collapse of Qaddafi’s dictatorship and change of ruling regime of Lybia by all means which they find appororiate in their social networks. ‘Allah-u Akbar’ is a warning message to the totaliterains in Iran to warn them that ‘God is above everything and everybody’. And ‘Takbir’ is only first and primitive protesting step for Iranian freedom-seekers and pursuers of democracy.
The Coordinating Council of The Green Path of Hope of Iran