شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : هشت درصد از جامعه برای یك بار بستری شدن در بیمارستان باید همه دار و ندار خود را از دست بدهند و در سرازیری فقر و بیماری سقوط كنند كه به طور قطع هرگز از آن نمی‌توانند خارج شوند.
8 درصد جامعه برای یك بار بستری شدن باید دار و ندار خود را از دست بدهند
در کشوری که به گفته رئیس دولت آن، حتی یک گرسنه هم ندارد، بر اساس آماری که یک نماینده مجلس در مجمع عمومی نظام پزشكی كشور اعلام کرده، «هشت درصد از جامعه برای یك بار بستری شدن در بیمارستان باید همه دار و ندار خود را از دست بدهند و در سرازیری فقر و بیماری سقوط كنند كه به طور قطع هرگز از آن نمی‌توانند خارج شوند.»
مسعود جوانبخت نماینده اصفهان امروز در گفت‌وگو با فارس در اصفهان با اشاره به هزینه یك‌بار بستری شدن در بیمارستان، تنها برای 25 درصد از جمعیت تاثیر اقتصادی ندارد و یا بسیار ناچیز است؛ افزود: این در حالی است كه 30 درصد از جمعیت ایران ناچار می‌شوند علاوه بر مصرف تمام درآمد، همه پس‌انداز خود را هم برای یك‌بار بستری شدن از دست بدهند.
جوانبخت که در مجمع عمومی نظام پزشكی كشور سخن می‌گفت، همچنین تصریح كرد: 21 درصد جامعه ناچار هستند برای به دست آوردن سلامتی خود، علاوه بر از دست دادن تمام درآمد و پس‌انداز برای بستری شدن قرض هم بكنند كه بازگشت آن در همه مؤلفه‌های زندگی خانواده تاثیر می‌گذارد.
وی با ادعای اینكه 57 درصد بودجه سلامت در حالی از جیب مردم تامین می‌شود كه پرداخت این هزینه در زندگی 55 درصد جامعه تاثیر زیادی ندارد، افزود: هزینه كردن بودجه سلامت از جیب مردم در بقیه گروه‌های جامعه تاثیر‌گذار است به گونه‌ای كه هشت درصد از جامعه گرفتار حلقه معیوب فقر و بیماری می‌شوند كه باید مورد توجه سیاست‌گذاران و مجریان قرار گیرد.
جوانبخت ادامه داد: آمار ذكر شده در یک بررسی كه تحت عنوان بهره‌مندی از امكانات بهداشتی درمانی در كشور صورت گرفت، معلوم شد.
به گفته وی، در حال حاضر 5.7 درصد از درآمد ناخالص ملی صرف سلامت می‌شود كه از این میان حدود 43 درصد توسط بودجه عمومی (دولت و حاكمیت) و 57 درصد توسط مردم تامین می‌شود.
نماینده اصفهان در مجمع عمومی نظام پزشكی كشور با اشاره به اینكه این شاخص و مؤلفه با عدالت سازگاری ندارد به ویژه اگر بدانیم كه این پرداخت از جیب مردم روی چه تعداد و گروهی از جامعه تاثیر منفی می‌گذارد، گفت: كاهش نابرابری در پرداخت مالی بیماران نه فقط به اهداف پیش‌بینی شده در برنامه چهارم توسعه (موضوع ماده 90 قانون برنامه) نایل نشد بلكه محاسبات غیررسمی اخیر نشان‌دهنده افزایش این نابرابری هم بود.
وی اظهار داشت: فقر و بیكاری در گروه‌های فقیر به افزایش اعتیاد و تداوم چرخه انزوای اجتماعی این گروه‌ها منجر شده است و با وجود رشد چشم‌گیر و درخور توجه شاخص‌های سلامت در سطح میانگین ملی (نظیر كاهش مرگ و میر مادران، كاهش مرگ نوزادان، كاهش مرگ اطفال زیر پنج سال) نابرابری در بین گروه‌های اجتماعی و مناطق جغرافیایی به شدت وجود دارد.
جوانبخت افزود: حاشیه‌نشینان شهری نه از تسهیلات شبكه بهداشت روستایی برخوردارند و نه از پوشش بیمه سلامت شهری.
وی كه به نبود پایداری منابع مالی اشاره كرد، افزود: این بی‌اعتمادی بودجه‌ای گستره وسیعی از اقدامات مدیریتی و توسعه‌ای در شبكه بهداشتی و درمانی، بیمارستان‌ها و دانشگاه‌های علوم پزشكی را در تمام طول سال به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.
نماینده اصفهان در مجمع عمومی نظام پزشكی كشور گفت: بر خلاف گسترش بیمه‌های خدمات درمانی، مردم از خدمات بیمه احساس رضایت نمی‌كنند و اثرات بهبود خدمات سلامت را در زندگی شخصی خود نمی‌بینند.
وی اضافه كرد: بی‌اعتمادی نسبت به خدمات درمانی احتمالی مورد نیاز، همه گروه‌های اجتماعی، حتی گروه‌های مرفه را نیز شامل شده به گونه‌ای كه هزینه ارائه خدمات پزشكی بسیار افزایش یافته است كه این امر سبب شده مراكز ارائه كننده خدمات درمانی، همه‌روزه با افراد متعددی مواجه شوند كه با وجود ضرورت دریافت خدمات، به دلیل ناتوانی در پرداخت، از خدمات مورد نیاز خود محروم می‌مانند.
وی ابراز امیدواری کرد که «آثار سوء لایحه تحول اقتصادی بر وضعیت سلامت كشور به خصوص صدماتی كه بر مفهوم عدالت در سلامت وارد می‌سازد، به موقع مورد شناسایی فرار گرفته و برای آن چاره‌ای اندیشیده شود.»