شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : ادامه درگيري‌ها در شب سوم و گسترش آن به ديگر نقاط لندن و شهرهاي انگلستان، زنگ خطر را براي مسوولان انگليسي به صدا درآورد تا نشان داده شود كه درگيري‌هاي خياباني لندن شوخي نيست. «ديويد كامرون»، نخست‌وزير انگلستان كه در تعطيلات تابستاني در ايتاليا به سر مي‌برد، تصميم گرفت تا پاياني به استراحت اروپايي خود دهد و به كشورش بازگردد تا ببيند هموطنان گرسنه‌اش چطور پايه‌هاي دولتش را به لرزه درآورده‌اند.
«هميشه پاي كشته شدن يك جوان در ميان است.» اين عبارتي است كه روزنامه ليبراسيون چاپ فرانسه آن را در توصيف چگونگي آغاز درگيري‌هاي خشونت‌بار در انگلستان به كار برده است.
اشاره ليبراسيون به آغاز تنش‌هاي مشابه سال 2005 در فرانسه و سال 2008 در آتن يونان است كه ابتدا پليس جواني را به ضرب گلوله از پاي درآورد تا پس از آن هر دو كشور آماج تظاهراتي خشونت‌بار شوند كه پس از جنگ جهاني دوم آن را به چشم نديده بودند.
در اين دو كشور نيز مانند انگليس، يك اتفاق ساده لازم بود تا نشان داده شود كه در پس ظاهر شيك و بزك شده عرصه عمومي، شمار زيادي ناراضي از فقر و فساد حضور دارد كه مترصد فرصتي براي انتقام‌گيري از همه آن چيزي هستند كه آنها را مجبور به زندگي در عمق سكوت و در پسله‌هايي دور از چشم ديگران كرده است.
در انگلستان اما شليك گلوله به سمت يك جوان سياهپوست و كشته شدن آن، آتشي بود در انبار باروت كه هر دم شعله‌اش فزوني بيشتري مي‌يابد. ماجرا از آنجا آغاز شد كه پليس لندن، «مارك دوگان» 29 ساله و صاحب چهار فرزند را كه سوار يك تاكسي بود متوقف كرده و پس از آنچه كه آن را «تهديد از طرف دوگان» ناميده او را از پاي درمي‌آورد. جوان نگون‌بخت، ساكن منطقه تاتنهام در شمال لندن بود كه به فقر و فلاكت شهره است.
ابتدا برخي از ساكنان اين منطقه با مراجعه به مقر پليس در تاتنهام خواستار پاسخگويي درباره مرگ همسايه خود مي‌شوند اما آن زمان كه پس از چندين ساعت، واكنشي از طرف مقامات پليس تاتنهام نمي‌بينند تصميم مي‌گيرند تا آن كار ديگر كنند. در همان شب اول، مقر پليس، خودروهاي عمومي و برخي ساختمان‌هاي دولتي طعمه حريقي شدند كه پليس آن را شعله‌ور كرده بود. ساكنان منطقه تاتنهام كه عمدتا اقليت سياهپوست و مهاجرنشينند همواره از اعمال تبعيض توسط دستگاه‌هاي دولتي انگلستان گلايه داشتند. به اعتقاد آنها دولت لندن اين منطقه را به حال خود رها كرده و جوانان آن از بيكاري مفرط رنج مي‌برند.
پليس لندن نيز در سال‌هاي متمادي با برخوردي سخت و خشن همواره در تحقير آنها كوششي وافر داشته است. حتي دو سال پيش تحقيقات پليس نشان داده بود كه در ميان ماموران اين نيرو افرادي وجود دارند كه بشدت تحت تاثير گرايش‌هاي نژادپرستانه هستند و به همين خاطر پليس از آن سال سعي كرده بود تا با به خدمت گرفتن برخي از مهاجران و گروه‌هاي اقليت، وضع را تا حدودي تعديل كند. با اين وجود اما نارضايتي در ميان جمعيت فقير لندن آن اندازه شدت داشت كه نتوانند خود را به اين اندك تغييرات دلخوش كنند.
به همين خاطر رونامه «ال پاييس» چاپ اسپانيا در شماره روز گذشته خود نوشته است كه «بحران و فقر اقتصادي» را نمي‌توان تنها دليل ناآرامي‌هاي لندن دانست. پليس لندن در شب اول تظاهرات و در حالي كه همچنان مسحور آرامش ظاهري شهر خود بودند، چنان غافلگير شدند كه دست‌كم 23 نيروي خود را بر تخت‌هاي بيمارستان ببينند.
شب دوم اما اوضاع به كلي تغيير كرده بود. اين‌بار پليس لندن تا بن دندان مسلح وارد مناطق شمال لندن شده بود تا به‌زعم خود با شدت بخشيدن به برخوردها، بار ديگر پا برهنگان لندني را به زاغه‌هاي خود بازگرداند. در همان شب بيش از يكصد تن از تظاهرات‌كنندگان بازداشت شدند اما خبري از آرامش در لندن نبود. ستون‌هاي دود در شمال لندن نشان مي‌داد كه همچنان خودروهاي پليس و ساختمان‌هاي دولتي در آتش مي‌سوزند و فروشگاه‌ها نيز به غارت گرسنگان تاتنهامي درآمده است. سال 1985 نيز ساكنان تاتنهام در اعتراض به برخورد تحقير‌آميز پليس، زد و خوردهاي خشونت‌باري داشتند كه در اثر آن يك مامور پليس كشته شد. تحليلگران معتقدند تظاهرات 1985 تنها مي‌تواند با يك ساعت از تظاهرات اخير لندن برابري كند.
ادامه درگيري‌ها در شب سوم و گسترش آن به ديگر نقاط لندن و شهرهاي انگلستان، زنگ خطر را براي مسوولان انگليسي به صدا درآورد تا نشان داده شود كه درگيري‌هاي خياباني لندن شوخي نيست. «ديويد كامرون»، نخست‌وزير انگلستان كه در تعطيلات تابستاني در ايتاليا به سر مي‌برد، تصميم گرفت تا پاياني به استراحت اروپايي خود دهد و به كشورش بازگردد تا ببيند هموطنان گرسنه‌اش چطور پايه‌هاي دولتش را به لرزه درآورده‌اند.
به گزارش ديلي‌تلگراف او به محض ورود به كشور با «مجرمانه» دانستن تظاهرات اخير در كشورش گفته است: «واضح است كه ما به تعداد بيشتري از افسران پليس در خيابان‌ها و اقدامات شديدتري نيازمنديم.»
پس از اين اظهارنظر كامرون، پليس لندن اعلام كرد 16 هزار مامور پليس را روانه خيابان‌ها خواهد كرد. پارلمان انگليس نيز خواستار رسيدگي دقيق كامرون به ناآرامي‌هاي لندن شده است.
علاوه بر كامرون، «بوريس جانسون»، شهردار لندن هم اعلام كرده است براي رسيدگي به ناآرامي در اين شهر مرخصي خود را نيمه‌تمام گذاشته و به محل كارش برمي‌گردد. «ترزا مي»، وزير كشور بريتانيا هم با ناتمام گذاشتن مرخصي خود به لندن برگشته تا در ديدار با فرماندهان پليس اوضاع را بررسي كند. همچنين «تيم گادوين»، جانشين رييس پليس لندن از والدين خواسته است با فرزندان خود تماس بگيرند و از آنها بخواهند به خانه‌هايشان برگردند. علاوه بر اين پليس از شهروندان خواسته است كه از تردد در خيابان‌ها خودداري كنند. به گزارش رسانه‌هاي انگليس، ديشب خيابان‌هاي لندن صحنه يك جنگ تمام‌عيار ميان ماموران اسب‌سوار پليس و جوانان خشمگين بود. اوضاع به حدي شدت داشته است كه «گاردين» به نقل از شاهدان عيني متذكر شده كه زد و خوردها، به آتش كشيده شدن ساختمان‌ها و غارت فروشگاه‌ها يادآور وقايع جنگ جهاني دوم در لندن است.
«بي‌بي‌سي» نيز گزارش داده است كه جوانان لندني در خيزش خود عليه فساد و بي‌عدالتي تنها نبوده‌اند بلكه خيابان‌هاي بيرمنگام، ليورپول و ناتينگهام نيز شاهد زد و خورد ميان معترضان و پليس بوده است. پليس در اين شهرها نيز به حالت آماده‌باش درآمده است.
همچنين معترضان در لندن يك كارخانه لوازم الكترونيكي را آتش زدند و ساعت‌ها پس از آن ماموران آتش‌نشاني به زحمت موفق به اطفاي آن شدند. گزارش‌ها حاكي است كه فروشگاه‌هاي بزرگ در ليورپول و بريستول هم مورد غارت معترضان گرسنه قرار گرفته‌اند. پليس نيز دست كم 150 نفر ديگر از تظاهرات‌كنندگان را بازداشت كرده است تا تعداد بازداشت‌شدگان به رقم 259نفر برسد.