شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : رئیس سازمان زندان های کشور در گفت‌و‌گو با خبرگزاری مهر، حاضر به ارائه آمار زندانیان کشور نشد و وجود شکنجه در زندان‌های ایران را نیز به شدت انکار کرد و آن را دروغ شاخدار نامید، اما به وجود سلول انفرادی که در زندان‌های ایران اقرار کرد.
رئیس سازمان زندان های کشور حاضر به ارائه آمار زندانیان کشور نشد و وجود شکنجه در زندان‌های ایران را نیز به شدت انکار کرد، اما به وجود سلول انفرادی که در زندان‌های ایران اقرار کرد.
غلامحسین اسماعیلی که با خبرگزاری مهر گفت‌و‌گو می‌کرد، «ایران را از معدود کشورهایی دانست که هر ساله آمار زندانیان خود را به‌روز می‌کند» و در «ارائه آن صداقت کامل دارد» اما در عین حال حاضر نشد آماری از تعداد زندانیان کشور بدهد.
رئیس سازمان زندانها در این گفت‌و‌گو، به گروههای انفورماتیک در کشورهایی که آمار زندانیان در آنها ثابت است، اعتراض کرده و گفته است: “چرا آمار زندانیان کشورهای جهان به طور میانگین ثابت مانده و آمار ایران روز به روز در حال تغییر است؟”
اسماعیلی همچنین در این مصاحبه، وجود شکنجه در زندان‌های ایران را تکذیب کرده و آن را دروغ شاخدار نامیده است و در عین حال در همین مصاحبه، به وجود «زندان انفرادی » در زندان‌های ایران اقرار کرده است. این در حالی است که بسیاری از مراجع تقلید و حقوقدانان، زندان انفرادی را مصداق شکنجه می دانند.
رئیس سازمان زندان ها همچنین در پاسخ سوالی در خصوص اعتصاب غذای زندانیان گفته است اعتصاب غذا یک امر تبلیغی است و «ما در درون زندان اعتصاب غذا به آن صورت که رسانه‌های بیگانه می گویند نداریم.»
اما هنگامی که خبرنگار مهر از او پرسیده است: «برخورد با اعتصاب کنندگان غذا در زندانها چگونه است؟» استفاده از روش‌های گوناگون برای شکستن اعتصاب غذا را توضیح داده است و یکی از موفقیت‌آمیزترین آنها را «استفاده از خانواده زندانی» ذکر کرده و گفته است: «هیچ‌گاه غذا را به زور به زندانی نمی‌دهیم ولی اگر زندانی معتصب به مرحله درمانی رسید، به سرعت رسیدگی می‌کنیم.»
البته رئیس سازمان زندان ها در این مصاحبه از ارائه‌ی هرگونه توضیحی در خصوص شهادت هدی صابر بر اثر اعتصاب غذا در اوین سکوت کرده است.
وی همچنین در پاسخ به سؤالی درباره‌ی «زندان‌های مخفی» گفت که «هیچ‌گونه زندان و بازداشتگاه اعلام‌نشده‌ای در ایران که تحت پوشش سازمان زندانها باشد وجود ندارد» و بدین ترتیب از توضیح درباره بازداشتگاههای مخفی متعددی که پس از انتخابات 88 نام آنها فاش شد و طبعا ممکن نیست تحت پوشش سازمان زندانها باشند، سر باز زد.