» یادداشت تبریک رئیس انجمن صنفی روزنامه‌نگاران به مناسبت روز خبرنگار

چکیده : با روی کارآمدن دولت احمدی نژاد و کنار زدن انجمن از جشنواره مطبوعات و سنگ اندازی ریز و درشت در مسیر فعالیت های این نهاد صنفی، انجمن این روز را هر سال درسالن کوچک خود با حضور روزنامه نگاران گرامی می داشت تا اینکه در سال 88 و پس از انجام کودتای انتخاباتی درست در آستانه «روز خبرنگار» و درحالی که قرار بود مجمع عمومی سالانه انجمن برگزار شود، به دستور قاضی مرتضوی دادستان وقت تهران و قاتل مطبوعات و دشمن روزنامه نگاران ماموران شبانه به پلمپ درب ساختمان انجمن صنفی اقدام کردند و روز بعد که روزنامه نگاران برای برگزاری روز خبرنگار و مجمع عمومی به خانه خود مراجعه کردند، در را بروی خود بسته دیدند.

علی مزروعی، رئیس انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران، در یادداشتی به مناسبت هفدهم مرداد، روز خبرنگار، این روز را به خبرنگاران و اهالی مطبوعات تبریک گفت و از رنجهای این صنف در ایران‌زمین، به ویژه در دو سال اخیر، سخن به میان آورد. متن یادداشت مزروعی را در ادامه بخوانید:

روز 17 مرداد روز خبرنگار است. روز 17 مرداد سال 77 محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی در مزار شریف افغانستان به دست طالبان شهید شد و جان بر سر پیمان حرفه ای خویش نهاد. این واقعه تلخ و دردناک که در دومین سال استقرار دولت اصلاح طلب خاتمی و بهار مطبوعات ایران رخداد، به پیشنهاد انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران و استقبال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تصویب شورای فرهنگ عمومی رسید و از آن پس این روز به نام «روز خبرنگار» در تقویم کشور ثبت و گرامی داشته شد به امید آنکه زان پس جان خبرنگاری در ایران بواسطه شغلش گرفته نشود و به مهلکه نیفتد.

انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران، که خود بانی این روز بود، تا پایان دولت خاتمی که مجری مسابقه جشنواره مطبوعات بود، این روز را فرصت در انجام مراسمی می دانست برای قدردانی از روزنامه نگاران برتر کشور، اما با روی کارآمدن دولت احمدی نژاد و کنار زدن انجمن از جشنواره مطبوعات و سنگ اندازی ریز و درشت در مسیر فعالیت های این نهاد صنفی، انجمن این روز را هر سال درسالن کوچک خود با حضور روزنامه نگاران گرامی می داشت تا اینکه در سال 88 و پس از انجام کودتای انتخاباتی درست در آستانه «روز خبرنگار» و درحالی که قرار بود مجمع عمومی سالانه انجمن برگزار شود، به دستور قاضی مرتضوی دادستان وقت تهران و قاتل مطبوعات و دشمن روزنامه نگاران ماموران شبانه به پلمپ درب ساختمان انجمن صنفی اقدام کردند و روز بعد که روزنامه نگاران برای برگزاری روز خبرنگار و مجمع عمومی به خانه خود مراجعه کردند، در را بروی خود بسته دیدند و حاکمیت کودتایی و اقتدارگرا اینگونه به پاسداشت روز خبرنگار پرداخت!

در روز خبرنگار قرار بود از مقام و منزلت و جایگاه خبرنگاران تقدیر و تجلیل شود اما از زمان روی کارآمدن دولت احمدی نژاد، حاکمیت یکدست اقتدارگرایان تلاش فراوان کرده است تا با مصادره این روز و برگزاری مراسم های تشریفاتی، وضعیت اسف باری را که دامنگیر فعالیت های رسانه ای و روزنامه نگاران ایران کرده است پرده پوشی کند. خوشمزه اینکه نهادهایی که بیشترین نقش و سهم را در سرکوب آزادی مطبوعات و روزنامه نگاران ایران دراین سالها داشته اند به مناسبت این روز با صدور بیانیه و برگزاری مراسم در پی ارج نهادن به خبرنگاران و اهالی رسانه بر می آیند!

توقیف پی در پی مطبوعات آزاد و مستقل و به بند و زنجیر کشیدن دهها روزنامه نگار در این مدت کمترین تردیدی در این باره که ایران بزرگترین زندان روزنامه نگاران شده است و مقامات حاکم زندانبان آنان، بر جای نمی گذارد. تنها در دو سال گذشته و در پی کودتای انتخاباتی بیش از 130 تن از روزنامه نگاران بازداشت و زندانی و به مجازات های حیرت انگیز سال ها جس و محرومیت از فعالیت های مطبوعاتی محکوم شده اند و غالب اینان ماهها سلول انفرادی را تحمل و هنوز در بدترین شرایط در زندان به سر می برند. روزنامه نگارانی همچون احمد زیدآبادی، عیسی سحرخیز، مسعود باستانی، کیوان صمیمی، بهمن احمدی امویی، مهدی محمودیان و محمد نوری زاد، که تنها و تنها به دلیل روزنامه نگاری و اطلاع رسانی درست و صادقانه گرفتار اینهمه بلیه و زندان شده اند. علاوه کنید بر این وضعیت توقیف و تعطیلی بیش از ده روزنامه مستقل و آزاد اصلاح طلب را که موجبات بیکاری بسیاری از روزنامه نگاران را فراهم آورده و بر ناامنی شغلی و عدم استقلال حرفه ای اهل رسانه دامن زده است، و در این مسیر پلمپ و تعطیلی دفتر انجمن صنفی روزنامه نگاران جای کوچکترین فریاد و حمایتی را از اینهمه روزنامه نگار آسیب دیده و بیکار باقی نگذاشته است. و مجموعه این شرایط مهاجرت بسیاری از روزنامه نگاران را برای حفظ جان و شغلشان از کشور دامن زده و آنها را آواره دیار غربت کرده است، و البته اینگونه نبوده است که حاکمیت اقتدارگرا به این بند و بست اهالی مطبوعات و روزنامه نگاران بسنده کند بلکه با اعمال فیلترینگ در اینترنت و ارسال پارازیت بر روی ماهواره ها در صدد برآمده است که چشم و گوش ایرانیان داخل را به روی هر پیام و خبری که افشاگر استبداد و مظالم و مفاسد قدرت حاکم است ببندد و تمام مجاری و منافذ اطلاع رسانی واقعی را به روی ملت مسدود نماید، و قطعا اگر می توانستند همچون کشورهای کمونیستی سابق به دور کشور دیوار آهنین می کشیدند و به مردم اجازه نمی دادند که جز رادیوی یک موج داشته باشند، اما روزگار، روزگاری دیگر است، روزگاری است که فن آوریهای ارتباطات همه دیوارهای آهنین و مرزهای ملی را فرو ریخته و اخبار را بر دوش ماهواره ها سوار کرده و بر پستوی هر خانه ای در هرگوشه ای از عالم فرو می نشاند، و از طریق یک رایانه دستی می توان با همه جهان پیوند خورد و در این جهان “هرشهروند یک رسانه ” شده است، و اینگونه است که همه بگیر و ببندهای حاکمیت اقتدارگرا در ایران پس از کودتای انتخاباتی نقش برآب شده و واقعیات جامعه ایران و جنبش سبز همچون آفتاب بر آفاق سایه افکن شده است و می رود تا عصری جدیدی را در حیات ایرانیان رقم زند. این روز را به همه روزنامه نگارانی که در پی اطلاع رسانی درست و صادقانه به دیگران هستند و در این راه همه سختی ها و بلایا را به جان خریده و می خرند و حاضرند جان بر سر حرفه خویش نهند تبریک گفته و سلامتی همه خبرنگاران متعهد و آزادی روزنامه نگاران در بند را آرزو دارم.