چکیده : اگر به جاي فرزند طلبه من، اين اتفاق براي جوان ديگري رخ ميداد آيا وزير بهداشت، نمايندگان مجلس و سرداران و مسئولان ديگر به عيادت او ميآمدند؟/ميدانم وضعيت رسيدگي به پروندهها در دستگاه قضايي چگونه است اما از مسئولان قضايي ميخواهم كه به اين پرونده باسرعت رسيدگي كنند.
کلمه- گروه اجتماعی: در هیاهوی جنجال های سیاسی گروه های تمامیت خواه برای باقی ماندن کوتاه مدت خود در قدرت ، زیر پوست جامعه آسیب های اجتماعی چهره زشت خود را بیش از گذشته نمایان می کند. اخبار مربوط به قمه کشی و چاقوکشی، تجاوز و … در ماه های اخیر رو به افزایش گذاشته است. یکی از آخرین این اخبار مربوط به قمه کشی بر روی جوان 19 ساله است.
هفته گذشته و در تعطیلی نیمه شعبان این جوان طلبه که از مراسم این عید برمی گشت وقتی متوجه شد سرنشینان یک خودروی پراید قصد ایجاد مزاحمت برای چند دختر جوان را دارند به این رفتارها اعتراض کرد که یکی از سرنشینان پراید با قمه به شاهرگ گردن این جوان ضربه زد.
مادر این طلبه جوان از وزیر بهداشت شاکی است که چرا به جای رسیدگی به وضعیت بیمارستان ها با دوربین به بیمارستانی که فرزندش در آن بستری است آمده و در برابر خواسته اش که فیلم این دیدار پخش نشود آن را از صدا و سیما پخش کرده اند.
خانم مشتاق فر به خبرگزاری فارس می گوید: وزير بهداشت وقتي به بيمارستان آمد به تيم همراه وي گفتم: راضي به فيلمبرداري نيستم و حق نداريد اين كار را بكنيد. سؤال من اين است كه خانم وزير، با اين فيلم قرار بود چه مشكلي از مردم را حل كنند. با اين فيلم مشكل بيمارستانهايتان حل شد يا مشكل پزشكاني كه هيچكدام در بيمارستان نبودند؟
او در عین حال می گوید: علي را بيخود بزرگ نكنيد. من براي اين اجازه ندادم از او فيلمبرداري كنند چون بچه من چيزي نبود كه بخواهند آنقدر او را بزرگ كنند چرا كه او هم مانند بسياري ديگر از جوانان اين جامعه به وظيفه خود عمل كرد.
از سوی دیگر وی این سوال را مطرح می کند که اگر به جاي فرزند طلبه من، اين اتفاق براي جوان ديگري رخ ميداد آيا وزير بهداشت، نمايندگان مجلس و سرداران و مسئولان ديگر به عيادت او ميآمدند؟
مادر این طلبه جوان تصریح می کند: خودم هم ميتوانستم فيلم علي را در اختيار سايتها قرار بدهم اما نميخواستم فرزندم بيدليل بزرگ شود و اين كار وزير بهداشت فقط براي لاپوشاني مشكلات و اشتباهات بود.
او همچنین از شکایت از وزیر بهداشت خبر می دهد و می گوید: من فقط از وزارت بهداشت شاكي هستم و به زودي در دادسراي كاركنان دولت از شخص وزير بهداشت شكايت خواهم كرد چون به قول خود مبني بر عدم پخش فيلمي كه از علي تهيه كرده بودند عمل نكرد.
گویا وزیر بهداشت در مراسم نمایشی که در ملاقات از این طلبه جوان داشته ادعا کرده که خانواده این جوان تنها به 2 یا 3 بیمارستان مراجعه کرده اند که از پذیرش آنها سر باز زده اند اما مادر این طلبه با رد این ادعای وزیر بهداشت می گوید: همه دوستان علي با موتورسيكلت به 26 بيمارستان مراجعه كردند و خودم هم با اين بيمارستانها تماس گرفتم، حال چرا وزير بهداشت بايد در تلويزيون بگويد فقط 2 يا 3 بيمارستان؟ چرا در مصاحبه وزير بهداشت صحبتهاي من حذف شده بود و چرا فقط به صحبتهاي وي اكتفا شد؟

مادر این طلبه می گوید: وقتي در پايتخت ما اين اتفاقات ميافتد و وضعيت اينگونه است، معلوم نيست در شهرهاي دورافتاده مردم چه وضعيتي دارند.
وی این پرسش را مطرح می کند که چرا فرزند من بايد 5 ساعت بعد از مجروح شدن، آنهم از ناحيه گردن، به اتاق عمل برود، گفت: وقتي به خود آمدم، ديدم آن بيمارستان وضعيت مناسبي ندارد. به يكي از بستگانم زنگ زدم و او از من خواست فورا به بيمارستانهاي طالقاني، شهداي تجريش و دي زنگ بزنم.
مادر این جوان گفت: چرا نبايد براي فرد مجروحي كه حتي يك ثانيه هم براي او حياتي است، دسترسي آسان به بيمارستان داشت؟ وقتي من به بيمارستان عرفان آمدم پزشكان به من گفتند داخل رگهاي علي آب وارد شده و ديگر كاري نميتوان كرد. آيا براي خانم وزير قابل قبول است كه چنين مجروحي بعد از 5 ساعت وارد اتاق عمل شود؟ متخصصان عروق بايد به اين سؤال پاسخ بدهند كه واقعاً براي كسي كه از ناحيه شاهرگ مجروح شده، چند دقيقه زمان براي زنده ماندن نياز است.

مادر علي خليلي در ادامه صحبتهاي خود می گوید: متأسفانه افسر پرونده هم در اقدامي عجيب، شاهدان و متهمان پرونده را رودرروي هم قرار داد كه همين كار باعث شد 2 شاهد حادثه نخواهند و نتوانند از خانه خارج شوند. چرا نبايد شاهدان از پشت ديوار شيشهاي مخصوص متهمان را شناسايي كنند. من حال آن پدر و مادر را ميفهمم و ميدانم كه هرلحظه نگران حمله به خود و فرزندانشان هستند.
مادر اين طلبه جوان با بيان اينكه: “فرزند من آنطور كه در مطبوعات آمده، حجت الاسلام 27 ساله نبود “، می گوید: علي طلبه پايه دوم حوزه است كه فقط 19 سال سن دارد. او اصلاً آدمي سياسي نبود و فقط دغدغه نجات همسالان خود از وضعيت نامناسب فرهنگي فعلي در جامعه را داشت.
خانم مشتاقفر درباره حال فعلي فرزند خود اظهار داشت: در حال حاضر وضعيت علي رو به بهبود است ولي قادر به تكلم و حركت دادن قسمت راست بدن خود نيست، اما دوستان و آشنايان را ميشناسد و واكنش نشان ميدهد.
وي درباره خواسته خود از مسئولان قضايي می گوید: ميدانم وضعيت رسيدگي به پروندهها در دستگاه قضايي چگونه است اما از مسئولان قضايي ميخواهم كه به اين پرونده باسرعت رسيدگي كنند.