شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : من غصم کشورمه که این کشور مال ماست، این نظام باید تحلیل و اصلاح بشه، و اصلاحات می‌خواهیم، همه هم می‌دونیم که باید این اتفاق بی‌افته ولی با زبان‌های مختلف بیان می‌کنیم.
حاتمی‌کیا معتقد است که وارد آتش نشدن در مرام او نیست و از زمان ساخت «از کرخه تا راین» تا همین امروز به خاطر همین روحیه مدام تحت فشار بوده است.
به گزارش تحول سبز، فرازهایی از صحبت‌های حاتمی‌کیا به شرح است:
– چه دوست چه دشمن چه خیرخواهم همه توجه دارند که چه می‌سازم. و به شدت زیر ذره بینم.
– همیشه ورود به حوزه‌هایی داشتم که در آن تنش وجود داشت.
– این جمله که حاتمی‌کیا از دور خارج شده است، همیشه با من از کرخه تا راین بوده.
– سایتی نفاق من را مشخص کرده و نوشته حاتمی‌کیا از اول نفوذی بوده و این نمونه‌ای از برخوردها بامن بود که همیشه تکرار شده.
– شرایطی که در یکی دو سال اخیر در جامعه بود مگر می‌شود پنهانش کرد؟ من نمیتونم چشمم رو ببندم.
خوب من دارم به زبان خودم توضیح میدم. زبان من که زبان رسمی نیست.
– هنوز هم با سابقه فیلم‌سازی که دارم اگر بخواهد فیلمی بسازم که پلیس داشته باشد باید قاچاقی عمل کنم.
– سر فیلم کرخه تا راین از طرف جانبازها پانصد صفحه نامه گذاشتند جلوی آقای خامنه‌ای که این فیلم آبروی ما رو برده.
– یتیم حوزه فرهنگی هستیم، کسی را نداریم.
– متعلق به هیچ رنگ و حزبی نیستم، نه الان و نه در گذشته، نه اون موقع کولی دادم به چپ و راست و بقیه و نه الان به کسی کولی میدم.
– وقتی به رنگ ارغوان رو می‌ساختم تمام گروه دور من فکر می‌کردند من مامور وزارت اطلاعاتم!
– همه چیز رو از درون نظام بروز میدم، و البته از درون گفتن همیشه نکته‌های خودش رو داره. و مخاطبین هم این رو فهمیدند که دارم در درون نظام حرف می‌زنم.
اوپوزوسیون نبودم، پوزیسیون هم به معنی رایج نبودم، حرفم رو می‌زنم و فکر می‌کنم مردم هم این رابطه رو فهمیدند.
– درباره حوادث بحرین غصه دارم، در این مورد اتحاد شومی علیه بحرین انجام شده.
– وقتی جوان‌ها رو مقابل هم می‌بینم، گریه‌ام می‌گیرد. ای کاش تحمل جوری بود که می‌توانستیم وارد این بحث‌ها بشیم.
– در حوزه فرهنگی افراد فرهنگی باید تعیین کننده باشند. و در حوزه امنیتی و نظامی افراد متخصص، جاهای هممون باید تعیین بشه.
– نمی‌بخشم خودم رو اگر فیلمی بسازم که ناامید کننده باشه.
خیلی بی‌انصافی و بی‌اخلاقی یک فیلمسازه که خفقان ایجاد بکنه و این خفقان خیلی بدتر از خفقان سیاسی در کشوره که بخواد القا کنه که هیچ امیدی به هیچ‌کس نیست، چه به فرزندمون و چه بزرگمون، همه چیز را دروغ می‌گیم. و بعد نتیجه بگیریم که بلند شیم بریم اونور آب!
– فیلم گزارش یک جشن رو در جریان رادیکال سیاسی با همون شدتی می‌کوبه که اپوزوسیون داره انجام میده.
و عجب که این دو چرا یکی شدند در لحنشون؟! و بزنند و اصلا من از هردوی این زدن‌ها دلم نمی‌گیره، من غصم کشورمه که این کشور مال ماست، این نظام باید تحلیل و اصلاح بشه، و اصلاحات می‌خواهیم، همه هم می‌دونیم که باید این اتفاق بی‌افته ولی با زبان‌های مختلف بیان می‌کنیم.
– تلاشم بر اینه که یه گوشه‌ای از این کشور رو بتونم مشکلاتش رو باز کنم. و زمینه‌ای فراهم کنم که نگاه به اون مشکل بشه.
– چه کنم که فضا فضایی شده که حرف زدن از چمران بوی نامیده؟! و چقدر سخت میشه فیلم‌سازی از جبهه.
والا این هویتمون هنوز از اونجا سرچشمه می‌گیره. و انرژی گرفتیم و کار کردیم اما نه برای اینکه نون‌دونی بشه برای عده‌ای!
آقای تهیه کننده دولتی تو فکر کردی من چمران رو از تو میگیرم و می سازم؟
احمد توکلی ذیل خبر مربوط به سخنان ابراهیم حاتمی‌کیا در سایت وابسته به خودش نوشت:
حاتمی‌کیای عزیز
از برخورد صادقانه‌ات تشکر می‌کنم و خدا را بر نعمت وجود هنرمندانی مانند حاتمی‌کیا، مجید مجیدی و سیدرضا میرکریمی و امثال آنان سپاس می‌گویم.
در بخشی از این پیام آمده است:
شما‌ها می‌دانید، برای اینکه آنان که این حدیث را نشنیده‌اند، بدانند می‌گویم که پیامبر -که دورد بی‌پایان خدا بر او و خاندانش باد- فرمود: یاور برادرت باش چه ظالم باشد چه مظلوم! پرسیدند اگر مظلوم باشد می‌دانیم چگونه یاریش کنیم وقتی ظالم بود چه کنیم؟، فرمود: او را از ستم بازدارید. روشی که در پیش گرفته‌ای روش پیامبر است که در انعکاس هنری واقعیت حسن‌ها را برجسته می‌سازی و عیب‌ها را نیز پیش چشم می‌آوری تا ظلم‌ها و انحراف‌ها نیز دیده شود و صاحبان قدرت وظیفه خویش باز شناسند و از آن دست بکشند یا از آن باز دارند.
هرکس مردم این سرزمین را برادر خویش می‌شمارد، به گفته قرآن و قرآن ناطق، خواه این برادری اسلامی باشد(با مسلمانا) یا توحیدی(با اهل کتاب) و خواه بشری(با بقیه)، با آنان، همگی آنان، باید همان کرد که پیامبر بزرگوارمان فرمود.
پا در جای پای پیامبر و خاندن پاکش – درود خدا بر همه آنان باد_ گذاردن افتخار است و بس.