چکیده : آگاهی یک راه است، که سرانجام آن رهایی است. آگاهی ایستا نیست، پویاست؛ بودن نیست، شدن است، هر ذره آگاهی که با روح امید و پایداری به اندیشه و جان ایرانیان تزریق شود، قدمی در راه تغییر است که مقصد هم نه فقط رسیدن، که همین ذره ذره پیش رفتن است.
کلمه – گروه سیاسی: نامگذاری سال 1390 به عنوان سال آگاهی تا رهایی، اتفاق و انتخاب خوشیمن و مبارکی است که چشماندازی روشن و امیدبخش را فراروی جنبش سبز ملت ایران قرار میدهد. این شعار را میتوان ادامهی منطقی شعار «صبر و استقامت» سال قبل دانست، که برای سال جدید راه سبز امید را با راهبرد همیشگی آگاهیبخشی و با چشمانداز نزدیک رهایی از دیو استبداد در برابر انظار مردم سبزاندیش و حقطلب ایران قرار میدهد.
در واقع از روزی که شعار رسانه بودن هر شهروند ایرانی در جریان انتخابات دهم ریاستجمهوری مطرح شد، نیاز به آگاهی در آن نهفته بود و پس از انتخابات هم که امپراتوری دروغ و خودکامگی برای محکم کردن جای پای خود در ایران عزیز، تمام عزم خود را به کار بست، آگاهی به عنوان تنها راه رهاییبخش در برابر مردمی که میخواستند با دست خالی، کاخ فریب را برافکنند، رخ نمود. از همین رو بود که شعار «آگاهی، چشم اسفندیار خودکامگان» در دستور کار فعالان این راه سبز قرار گرفت. به این معنا، آگاهیبخشی هنوز هم مهمترین امکان باقیمانده در اختیار مردمی است که قصد ندارند تسلیم صحنهآرایی خطرناکی شوند که در پیش روی آنها، همراه سبز آنها، تسلیمش نشد.
آگاهی یک راه است، که سرانجام آن رهایی است. آگاهی ایستا نیست، پویاست؛ بودن نیست، شدن است، هر ذره آگاهی که با روح امید و پایداری به اندیشه و جان ایرانیان تزریق شود، قدمی در راه تغییر است که مقصد هم نه فقط رسیدن، که همین ذره ذره پیش رفتن است. اگر توانستیم این مسیر سبز را و این حرکت را زندگی کنیم، خواهیم توانست به آرمانهای بلندی که در نگاه اول دستنیافتنی به نظر میرسد، دست یابیم.
شعار آگاهی تا رهایی، امید و پایداری را در خود نهفته دارد، بر لزوم تلاش و تحرک مضاعف برای آگاهیبخشی و مقابله با امپراتوری دروغ تاکید میکند، مسیر بودن و در راه بودن جنبش سبز را نشان میدهد و در عین حال معطوف به هدف و امیدوار به نتیجه بودن را نشان میدهد. این شعار همچنین این مضمون مهم را در خود نهفته دارد که پیش از درمان خودکامگی در ایران ما، درمان خودکامگی در ذهن و جان ما باید مد نظرمان قرار گیرد؛ و آگاهی داروی بیبدیل این تحول ژرف فرهنگی است. شعار سال 1390، فقط شعار نیست، یک دستور کار است و مبنایی برای عمل در سال جدید.
جا دارد که در آغاز این سال نو، همهی همراهان سبز برای پیشبرد حرکتی تازه در مسیر آگاهیبخشی به هممیهنان تلاش کنند، با این امید که این آگاهیها بالاخره روزی ثمر خواهد داد و آن روز دور نیست، و با این نوید که رهایی از استبداد، نزدیکتر از آن است که تصورش را میکنیم. تا آن روز، تنها سه راه باقی مانده است: آگاهی، آگاهی و آگاهی.