شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : جمع کثیری از فعالان سیاسی در دو هفته آخر اسفند به دادستانی دادگاه انقلاب بویژه شعبه مستقر در زندان اوین احضار شده اند و از آنها خواسته شده به نگارش توبه نامه از همکاری با جنبش سبز و یا امضای تعهدنامه عدم فعالیت سیاسی بپردازند.
سایت جرس از احضار بیش از هزار فعال سیاسی در تهران و دیگر شهرها به دادستانی در دو هفته پایانی سال با هدف تهدید و ارعاب خبر داد و نوشت:
در تهران و دیگر نقاط کشور جمع کثیری از فعالان سیاسی در دو هفته آخر اسفند به دادستانی دادگاه انقلاب بویژه شعبه مستقر در زندان اوین احضار شده اند. این احضارها از دو طریق صورت گرفته است احضاریه کتبی و غالبا تلفنی برای پاره ای مذاکرات. هر یک از افراد احضار شده در مراجعه به شعبه دادستانی ساعتها معطل نگاه داشته شده تا نوبتش برسد چرا که تعداد افراد احضارشده برای هر ساعت بسیار بیشتر از ظرفیت بازجویان بوده است.
احضار شدگان شامل دو دسته بوده اند: دسته اول کلیه کسانی که پس از انتخابات خرداد 88 بازداشت شده بودند و سپس به قید وثیقه آزاد شده اند، یا دادگاهشان تشکیل نشده است، یا به زندان تعلیقی محکوم شده اند. دسته دوم کلیه فعالان سیاسی که در بیست و یک ماه اخیر تحرکی ولو اندک داشته اند.
از کلیه احضارشدگان یکی از موارد ذیل خواسته شده است: نگارش توبه نامه از همکاری با جنبش سبز، امضای تعهدنامه عدم فعالیت سیاسی. بازجوها احضارشدگان را تهدید کرده که در صورت عدم همکاری بازداشت می شوند. اما عملا افراد معدودی بازداشت شده اند.
این احضارها صرفا برای ارعاب و وحشت و حاکمیت جو پلیسی بوده است. اگر احضارشده با بازجو وارد مشاجره می شده و بر مواضع قانونی خود استقامت می کرده و آمادگی خود را برای رفتن به زندان اعلام می کرده بازجویان عقب نشینی می کرده اند. اما اگر احضارشده از خود ضعف نشان داده بدون امضای توبه نامه یا تعهدنامه رها نشده است.
به گزارش منابع خبری جرس تعداد افراد احضار شده در تهران قطعا بیش از هزار نفر است. با توجه به اینکه تعداد زندانیان موجود در زندانهای جمهوری اسلامی بیش از یک ونیم برابر ظرفیت استاندارد زندانهاست حکومت به این نتیجه رسیده که تهدید به زندان و ارعاب و وحشت تاثیرش کمتر از زندان نیست. لذا فعلا با احضارهای مکرر و توبه و تعهدنامه فضا را کنترل می کنند.
به نظر فعالان سیاسی که تجربه زندان طاغوت قبل و بعد از انقلاب را در پرونده خود دارند، فضای پلیسی حاکم بر ایران در هفتاد سال اخیر بی سابقه است. شهروندان به مجرد کمترین تحرک سیاسی قانونی احضار می شوند. مهمترین ابزار حکومت شنود تلفن و ضبط ایمیل است. هر تجمعی ولو قرائت قرآن و دعا از سوی شهروندان سبز با مداخله ماموران امنیتی پراکنده می شود. کلیه احزاب، انجمنها و تشکلهای منتقد منحل شده اند. هیچ نشریه مستقل سیاسی باقی نمانده است.
به گفته یکی از احضارشده های اخیر به دادستانی اوین در آستانه سال نو، “شهر در امن و امان است، اما امنیت قبرستانی”. به گزارش خبرنگار جرس از بهشت زهرا در روزهای پایانی سال گورستان هم در سلطه کامل ماموران امنیتی و بسیج است. حتی فاتحه خواندن بر سر مزار شهدای جنبش هم مجوز می خواهد.